ไม่รู้ว่าปัญหาสุนัขทำร้ายมนุษย์ในบ้านเราเมื่อไรจะหมดไปเสียที ผมเขียนเรื่องนี้บ่อยมากจนคิดว่าหลายคนคงเบื่อที่จะอ่านแล้ว อย่างครั้งล่าสุดก็มีกรณี ร๊อตฯหลุดออกมากัดเด็กอีก แต่ที่น่าโมโหมากที่สุดสำหรับครั้งนี้ก็คือ มันเกิดขึ้นห่างจากครั้งแรกแค่ห้าวันเท่านั้น ไม่น่าเชื่อเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นถึงสองครั้งในเดือนเดียว
จากเหตุการณ์นี้ ทำให้ผมได้มีโอกาสได้ไปร่วมออกทีวีในเครือของเนชั่น ชื่อรายการคมชัดลึก มีผู้ทรงคุณวุฒิร่วมแสดงความคิดเห็นในกรณีนี้หลายท่าน บอกตามตรงว่าออกรายการนี้ผมค่อนข้างอึดอัดพอสมควร อยากพูดอะไรก็ไม่ค่อยสะดวก เพราะเป็นรายการถ่ายทอดสด ผมเข้าใจว่าทุกคนที่มาร่วมรายการมีความปราถนาดีต้องการที่จะมาให้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับพฤติกรรมของสุนัข ผมชื่นชมคุณหมอปานเทพมาก ที่ค่อนข้างเข้าใจความรู้สึกของทั้งคนเลี้ยงและคนที่ได้รับความเสียหาย ท่านให้ความเห็นที่เป็นกลางมากๆ สำหรับท่านอื่นก็พยายามช่วยกันให้เหตุผลที่ดีสนับสนุน แต่จะเน้นในทำนองที่ว่าหากสุนัขได้รับการฝึกอย่างดีก็จะไม่มีปัญหา สายเลือดก็สำคัญ หรือทางฝั่งสมาคมก็บอกว่าหากสุนัขมีการขึ้นทะเบียนก็จะช่วยลดปัญหา แต่ไม่มีใครฟันธงตรงๆไปเลยว่าปัญหาที่เกิดขึ้นนี้ สาเหตุหลักก็คือความเฮงซวยของคนเลี้ยง
ผมเชื่อมั่นว่าถ้าคนเลี้ยงไม่ประมาทซะอย่าง เหตุการณ์เช่นนั้นคงไม่เกิด อันนี้คือสาเหตุสำคัญที่สุดและ สามารถป้องกันปัญหาได้ดีที่สุด ผู้เลี้ยงสุนัขทุกท่านสามารถทำได้ด้วยตัวเอง ส่วนการฝึก การขึ้นทะเบียน มันยุ่งยาก ยิ่งหากเจ้าของไม่พร้อมกับสิ่งที่ว่าก็จะเป็นภาระแก่เจ้าของเป็นอย่างมาก และแน่นอนเจ้าของสุนัขจำนวนไม่น้อยไม่สามารถรับภาระอันนี้ได้ และที่สำคัญไม่มีใครยืนยันว่าจะป้องกันปัญหาได้จริง ยิ่งสำหรับสุนัขที่ผ่านการฝึกมาแล้วหากตกไปอยู่ในมือ ของคนที่ไม่มีความรับผิดชอบ ปัญหาอาจจะหนักกว่านี้ก็ได้ ผมจึงไม่อยากฝันไปไกลขนาดนั้น แค่เรามาร่วมรนณรงค์ให้คนเลี้ยงอย่างมีความรับผิดชอบดีกว่า ปัญหาทุกอย่างคงจบที่ตรงนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสุนัขอเมริกันพิทบูล ถ้าหากใจไม่รักจริง หรือยังไม่มีความพร้อมก็อย่าเพิ่งเลี้ยงเลยดีกว่า รอให้พร้อมจริงหรือมีความเข้าใจจริงๆจะดีที่สุด และก็ขอวิงวอนเลย พวกที่เฮไหนเฮนั่น หรือพวกเลี้ยงตามแฟชั่นกรุณาไปให้ไกลๆพิทบูลเถอะครับ สุนัขพันธ์นี้มันมีกรรม แค่คนบางคนได้ยินชื่อก็ส่ายหน้าแล้ว หากมีคนพวกนี้เข้ามาเล่นเยอะๆ ชื่อเสียงของพิทบูลคงยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ทั้งๆที่พิทบูลมันคือสุดยอดสุนัข แต่มันจะเป็นสุดยอดสุนัขสำหรับคนพิทบูลจริงๆเท่านั้น ก็ขอฝากไว้ให้คิดนะครับ
ฉบับที่แล้วผมติดค้างท่านผู้อ่านไว้ว่าจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับสุนัข พิทบูล ในแบบของโอลด์แฟมิลี่ เรด เรด โน๊ส แต่ก็ตามสไตล์ผมนะครับคือเล่าแบบคร่าวๆ แค่พอรู้ เอาไว้คุยเล่นในวงเหล้าก็พอ เพราะประวัติในอดีตของสุนัขพิทบูลสายนี้ ส่วนมากจะเป็นเรื่องกัดเสียเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากปัจจุบันนี้โลกเปลี่ยนไปเยอะแล้ว ความสามารถของพิทบูลสายนี้ ก็ได้รับการยอมรับจนกลายเป็นตำนานไปแล้ว แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน โอลด์แฟมิลี่ได้ถูกนำมาพัฒนาและเลี้ยงในแบบสุนัขสำหรับครอบครัวไปแล้ว ผมจึงคิดว่าดีกรีความเข้มข้นอย่างในอดีตก็คงลดน้อยไปตามกาลเวลา คงไม่มีใครพิเรนทร์เอาพิทบูลสายที่ถูกพัฒนาเพื่อเลี้ยงสำหรับในครอบครัวไปทดสอบ ในเกมส์การกัดอีกนะครับ มันคงทำได้ไม่ดีเหมือนกับสายที่พัฒนาเพื่อการนั้นโดยเฉพาะอย่างแน่นอนได้โปรดเชื่อผมเถอะครับ ขอให้เรื่องที่เป็นตำนานจงเป็นตำนานต่อไป เราเพียงเก็บเอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้อ่านเล่นก็คงพอแล้ว อย่าไปรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเลย สงสารหมามันเถอะครับ และจะเป็นบาปเป็นกรรมแก่ตัวเองอีกด้วย
ในบ้านเรามีคนคลั่งไคล้ พิทบูลเป็นจำนวนไม่น้อย มีทั้งประสบความสำเร็จในการเลี้ยง มีทั้งผู้ที่ประสบความสำเร็จแค่เคยได้เป็นแค่คนเลี้ยง พร้อมกับข้อหาติดตัวว่าเป็นตัวซวยของวงการก็มี ผมขอยกตัวอย่างแค่บางกลุ่มเอาเฉพาะด้านดีก็พอ แต่ก็ไม่ได้หมายถึงว่ากลุ่มที่ผมไม่ได้พูดถึงเป็นคนไม่ดีนะครับ ผมดีใจที่เห็นกลุ่มพิทบูลทางอีสานมีการรวมตัวกันนำสุนัขไปประกวด และมีการร่วมสังสรรค์กันอย่างสนุกสนานและเป็นกันเอง ความจริงบรรยากาศเช่นนี้มันน่าจะเกิดขึ้นต้องนานแล้ว เพราะทุกคนมีสื่อที่นำให้มาพบกันก็คือสุนัข เพราะอยู่ดีๆหากมีคนโทรมาหาผมและบอกว่าอยากเป็นเพื่อนเฉยๆโดยไม่มีสาเหตุมันก็คงแปลกๆ แต่นี่ทุกคนโทรหากัน ไปมาหาสู่กันก็เพราะมีสุนัขเป็นสื่อ
คนที่ผมรู้จักไม่น้อยเลยหันมาสนใจศึกษาข้อมูลของพิทบูลอย่างจริงจัง แต่จะมีข้อมูลให้อ่านหรือไม่อันนี้อีกเรื่องหนึ่งนะครับ ต้องยอมรับเลยว่าข้อมูลเกี่ยวกับพิทบูลที่เป็นเรื่องราวในอดีตมันหาอ่านได้ยากจริงๆ ถ้าเรื่องค้นข้อมูลต้องยกให้เก่งโซน ขอให้รู้เถอะว่าอยู่ตรงไหน เว็บไหน ไปเอามาจนได้เยี่ยมจริงๆ และหนังสือเกี่ยวกับพิทบูลในยุคปัจจุบันก็ไม่ค่อยมีข้อมูลในเชิงลึกแบบนี้ เพราะเขียนโดยนักเขียนรุ่นใหม่ ข้อมูลส่วนมากจึงเป็นไปในเชิงของการ เลี้ยงดู การประกวด หรือมาตรฐานเสียเป็นส่วนใหญ่ ผมเองก็พยายามเดาสุ่มสั่งหนังสือมาจากนอกหลายต่อหลายเล่ม แต่ก็ไม่ค่อยจะมีข้อมูลที่ผมต้องการเลย อยากจะเอามาแปลให้อ่านกัน เพื่อคนที่เริ่มเล่นใหม่ๆจะได้มีความเข้าใจ พิทบูลอย่างลึกซึ้งมากขึ้น และจะช่วยให้รู้ถึงเหตุผลของคนนอกกลุ่มว่าทำไมเขาถึงชอบไม่เหมือนเรา ผมคิดว่าสิ่งนี้จะช่วยลดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มได้เป็นอย่างดี
ผมมีเพื่อนที่เลี้ยงพิทบูลอยู่แทบทุกกลุ่ม เข้าใจเลยว่าความชอบของคนเรามันไม่เหมือนกันเลยจริงๆ คนที่ชอบกัดนี่ก็มีความเชื่อไปอีกแบบหนึ่ง คนที่ชอบประกวดก็มีเหตุผลของตัวเอง ทุกคนมีเหตุผลเพื่อตัวเองหมด ผมสนับสนุนทุกความชอบครับเพื่อให้พิทบูลคงความหลากหลายให้มากที่สุด เพราะแต่ละแนวทางมันก็มีทั้งข้อดีข้อเสียปนๆกันไป หมาประกวดก็มีความสวยความสง่างามไปอีกแบบ หมาที่เน้นการใช้งานก็โชว์ให้เห็นประสิทธิภาพที่ สุนัขพันธ์อื่นยากจะเลียนแบบ หากมุ่งไปทางใดทางหนึ่งแล้วละทิ้งอีกทางหนึ่ง ก็น่าเสียดาย ฉะนั้นเอามันทุกทางเลยดีที่สุดครับ
ผมเคยชมวิดีโอการฝึกสุนัขของ ศูนย์ฝึกสุนัขนานาชาติภูเก็ต เห็นประสิทธิภาพของพิทบูลที่อยู่ในวิดีโอแล้วทึ่งจริงๆ เขาโชว์ให้เห็นถึงความมุ่งมันและแรงขับของพิทบูลว่าสุดยอดแค่ไหน ผมว่ามีสุนัขน้อยตัวที่สามารถทำได้แบบนี้ ในวิดีโอ เขาเอายางรถสิบล้อ ประมาณสิบสองเส้น วางซ้อนกันความสูงก็ประมาณ กว่าสามเมตร เอามะพร้าวใส่ลงไปในกลางวงล้อ แล้วสั่งพิทบูลไปเอาออกมาให้ได้ และเจ้าไรเฟิลพิทบูลตัวเก่งของศูนย์ฝึกก็ไม่ทำให้ผิดหวัง มันกระโจนพรวดเดียวถึงยอด จากนั้นทิ้งตัวมุดลงไปกลางปล่องยาง ลงไปคาบลูกมะพร้าวแล้วปีนออกมาหน้าตาเฉย ผมเคยเห็นแบบเดียวกันนี้ที่ต่างประเทศ เขาเอารอกพร้อมเป้าล่อแขวนไว้บนต้นไม้สูงสี่ถึงห้าเมตร แล้วสั่งพิทบูลให้ขึ้นไปกัดเป้านั้นให้ได้ มันกลับหลังหันวิ่งห่างต้นไม้ออกไป ผมนึกว่ามันจะวิ่งหนี ที่ไหนได้มันวิ่งกับมาอีกที อาศัยแรงส่งจากระยะทางที่วิ่งพาตัวกระโจนพรวดไปงับเป้าได้อย่างสวยงาม จากนั้นเจ้าของก็หย่อนรอกลดระยะความสูงของเป้าลงมา ผมยังสงสัยไม่หายว่าหากมันงับพลาดด้วยความสูงขนาดนั้น ถ้าหล่นลงมาขามันจะหักหรือไม่ สิ่งที่ผมเคยเห็นมา ทำให้ผมทึ่งในสุนัขพันธ์นี้เป็นอย่างมาก อยากจะนำกิจกรรมแบบนั้นมาเล่นกันบ้างในบ้านเรา วงการพิทบูลคงจะคึกคักมากขึ้น คนทั่วไปจะได้มีความเข้าใจพิทบูลอย่างถูกต้องมากขึ้นไปด้วย
ผมเคยมีความคิดจะจัดกิจกรรมที่เน้นความสามารถของพิทบูลในบ้านเรา แต่ทำไม่สำเร็จเสียที เหตุผลก็เพราะว่าหาคนที่มุ่งมั่นจริงๆไม่ค่อยมี ริเริ่มอะไรไปได้สักระยะ แต่ก็มักขาดคนสานต่อ อย่างล่าสุดเรื่องการแข่งลากน้ำหนักเห็นมีคนสอบถามกันเข้ามามาก พอเอาเข้าจริงๆผมลองกำหนดวันและสถานที่ที่จะจัดขึ้นมา แล้วเอาไปตั้งเป็นกระทู้ไว้ในเว็บบอร์ด ปรากฏว่าไม่เห็นมีใครสนใจมาสมัครเข้าร่วมเลยสักคน หากท่านที่สงสัยว่าทำไมผมไม่จัดเสียทีนี่ก็คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้ยังไม่กล้าจัดครับ การเตรียมงานก็เหนื่อยพอแล้วยังต้องมารอลุ้นหน้างานว่าจะมีคนมาหรือไม่ ถ้าเป็นแบบนี้ขอยังไม่จัดดีกว่าครับ ส่วนการแค้มปิ้งก็ให้คุณแชมป์ไปสำรวจสถานที่มาแล้วคาดว่าถ้าจะไปก็คงประมาณวันที่ 24-25 เมษายน ใครที่สนใจก็ลองแจ้งความจำนงค์มาแต่เนิ่นๆนะครับ หากจัดได้ก็จะจัดให้ จะได้ไปร่วมกลางเต้นท์ สังสรรค์รอบกองไฟ นอนนับดาว เคล้าเสียงคลื่น แถวๆชายทะเลสัตหีบกันสักครั้งก็คงดี
พูดถึงสุนัขพันธ์อเมริกันพิทบูล สายเลือด โอลด์แฟมิลี่ คนที่ค่อนข้างให้ข้อมูลที่พอเชื่อถือเท่าที่มีการเคยบันทึกไว้ก็คือนาย William J. Lightner เขาเป็นผู้เพาะพันธ์สุนัขพิทบูลที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงคนหนึ่งในอดีต เขาเล่าว่าปู่ของเขาเลี้ยงพวกมันมาตั้งแต่ก่อน Civil War (สงครามกลางเมือง) และสันนิฐานว่าต้นกำเนิดน่าจะมาจากประเทศ Ireland และถูกพัฒนาสายเลือดโดยชาว Irish การที่ประเทศเขาเป็นหมู่เกาะและประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ จึงได้มีการอพยพมาทางฝั่งอเมริกา และพา Irish Pit dog มาด้วย จากภูมิประเทศที่เป็นเกาะนี่เอง สุนัขพันธ์นี้ส่วนมากจะสืบพันธ์ในกลุ่มสายเลือดเดียวกัน (closely inbreed) ไม่มีสายอื่นมาปน จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยหล่อหลอมให้สุนัขพันธ์นี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร มีผิวหนังและขนสีแดง จมูกสีแดง รวมถึงนิ้วและเล็บสีแดง จนมีคนเปรียบเปรย สุนัข Old Family Red Red nose ว่าสวยงามเป็นเอกลักษณ์เหมือนดั่งกับปั้นมาจากทองแดงบริสุทธิ์ กะโหลกที่กว้างใหญ่สีแดงตัดกับดวงตาสีเหลืองอำพันดุจดั่งทอง มองดูเข้มขรึมทรงพลังและมีอำนาจ รูปร่างกลมกลืนได้สัดส่วนสวยงามราวกับภาพวาด ประกอบกับกิตติศัพท์ในเรื่องของความห้าวหาญดุดัน มาพร้อมกับแรงขับสูงประดุจกับธนูที่พุ่งออกจากแหล่ง ไม่เคยยอมแพ้หรือย่นระย่อต่อสิ่งใด อ่านแค่คำบรรยายดั่งกล่าวแล้ว จึงไม่เป็นที่แปลกใจเลยว่า ทำไมเซียนพิทบูลจำนวนมากมายถึงใฝ่ฝันว่า อยากจะมีโอกาสได้ครอบครองเป็นเจ้าของ พิทบูลสายโอลด์แฟมิลี่ แท้ๆ สวยๆสักตัวหนึ่งในชีวิต
มาถึงเกียรติประวัตในสมรภูมิเลือด ที่โดดเด่นไม่แพ้กัน มีคนกล่าวไว้ว่า ทุกครั้งที่มีพิทบูลสีแดงจมูกแดงปรากฏกายในสนามครั้งใด จะเป็นแม่เหล็กสำคัญที่ดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้อย่างมากมาย บรรดาผู้ชมการแข่งขันเฝ้ารอคอยชม ลีลาการต่อสู้ที่น่าระทึกใจ ทุกคนอยากเห็นพลังขับทีมีอย่างมากมายของ หมาสีแดงจมูกแดง อยากเห็นการบุกตลุยเข้าโรมรันอย่างบ้าระห่ำ การหลบหลีกหลอกล่อคู่ต่อสู้ด้วยลีลาท่าทางที่สวยงาม แต่เพราะกิตติศัพท์ความร้ายกาจของมัน ทำให้หาคู่ต่อกรด้วยยากมากขึ้น จนมีหลายครั้งเหมือนกันที่มันจะต้องเจอกับคู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่กว่า หรือแม้กระทั่งการต่อสู้แบบสองหรือมากสุดถึงสามต่อหนึ่ง แน่นอนครับการต่อสู้ทุกครั้งต้องมีทั้งผลแพ้และชนะปะปนกันไป แต่สิ่งหนึ่งที่สะกดใจผู้พบเห็นคือทุกโชว์ของเจ้าหมาสีแดงจมูกแดงนี้ ไม่เคยมีใครเห็นมันกระโดดสังเวียนหนีแก่คู่ต่อสู้ตัวไหน มีไม่น้อยกับทั้งความพ่ายแพ้และชัยชนะเหล่านั้น พวกมันออกจากสังเวียนเลือดโดยปราศจากลมหายใจ เป็นอย่างไรครับอ่านมาถึงตรงนี้ ไม่ทราบว่าคุณเริ่มมีความรู้สึกอยากเป็นเจ้าของสุนัขสายนี้กันบ้างหรือเปล่า
สำหรับวีรกรรมจริงที่ผมได้ยินมากับตัวเองมีดังนี้ ที่อเมริกามีคอกสุนัขคอกหนึ่ง ผมไปเยี่ยมชมสุนัขที่คอกเขา เขาเล่าให้ฟังว่า เดิมเคยเลี้ยงทั้งร๊อตไวเลอร์ และพิทบูล แต่เดี๋ยวนี้เลี้ยงพิทบูลอย่างเดียว โดยเลี้ยงแยกกันไว้สองกรง ใช้การล้อมรั้วด้วยกรงตาข่ายสูงประมาณสองเมตรห่างกันคนละมุมบ้าน วันหนึ่งเขาจูงพิทบูลเดินผ่านกรงร๊อตฯ แต่ว่าเจ้าร๊อตพุ่งเข้ามาขู่พิทบูลโดยมีกรงขวางอยู่ตรงกลางเขาดึงพิทบูลห่างออกมาและนำไปแยกขังไว้เหมือนเดิม จากนั้นก็ออกไปทำงานตามปกติ พอตกตอนเย็นกลับมาบ้านปรากฏว่าเจ้าร๊อตได้นอนตายอยู่ในกรงของตัวเอง ในสภาพที่มีเลือดเปอะเปื้อนทั่วบริเวณและไหลนองที่พื้น แต่ที่น่าแปลกใจคือภายในกรงของเจ้าร๊อตไม่มีสัตว์ตัวใดอยู่เลย เขาคิดว่าคงมีใครบุกรุกเข้ามาในบริเวณบ้านและทำร้ายหมาของเขาอย่างแน่นอน ด้วยความเป็นห่วงเขาจึงเดินไปที่กรงเจ้าพิทบูล เจอมันยังนอนอยู่ในกรงตามปกติ แต่หมอบนิ่งอยู่ที่กระดานนอนของมัน มีบาดแผลตามตัวและที่ใบหน้า แต่ไม่มีเลือดตามลำตัว เข้าใจว่ามันคงเลียหมดแล้ว เขามั่นใจว่าฆาตรกรที่สังหารร๊อตฯของเขาไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากเจ้าตัวที่ทำเป็นนอนซึมอยู่ในกรงนี้แน่ๆ ในเวลานั้นผมฟังเรื่องนี้แบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ไม่อยากเชื่อว่าร๊อตฯขนาด 150 ปอนด์ จะถูกพิทบูลที่มีขนาดเล็กกว่าเท่าตัว สังหารอย่างง่ายดายเช่นนั้น และที่น่าแปลกใจก็คือมันบุกเข้าไปสังหารถึงในกรงของเจ้าถิ่นอีกด้วย
ผมเก็บความสงสัยนี้มานานจนได้เห็นกับตาตัวเอง ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมร๊อตที่มีขนาดใหญ่กว่าพิทบูลถึงสู้พิทบูลไม่ได้ ผมเชื่อมั่นว่าความสามารถในการต่อสู้ระหว่างสุนัขด้วยกันเอง พิทบูลเหนือกว่าสุนัขทุกพันธ์ในโลกนี้ ยิ่งถ้ามีขนาดเท่ากันผมยอมขายบ้านเล่นเดิมพันเลยจริงๆครับ ไม่ว่าความฉลาดในการเข้าทำ ความมุ่งมั่นในการต่อสู้ แทคติกในการหลบเลี่ยงไม่ให้คู่ต่อสู่จู่โจมที่ตรงจุดอ่อน มันสุดยอดจริงๆ เหมือนเอาแชมป์มวยไทยอย่างสามารถ พยัคอรุณไปต่อยกับคนเมา เพราะร๊อตกัดมั่วสะเปะสะปะไปหมด เจ็บตรงไหนหันมาแว้งตรงนั้น แต่พิทบูลมุ่งกัดเฉพาะจุด มันไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้เลย ร๊อตพอเจ็บมากๆก็ร้องและพยายามหันมาแก้ตรงที่เจ็บ หรือไม่ก็พยายามหนีเลย จุดตายของร๊อตก็คือตอนที่ปล่อยปาก เพราะว่าปล่อยปากออกมาแล้ว มันแทบจะหมดโอกาสได้กัดอีกเลย พิทบูลมันไม่เหมือนหมาทั่วไปที่ตัวไหนยอมแพ้มันก็จะหยุด มันจะกัดติดหรือฟัดสบัดจนกว่าคู่ต่อสู้จะหยุดดิ้นมันถึงจะยอมปล่อย ขนาดว่าบางตัวนิ่งไปแล้ว แต่ดันชักกระตุกมันยังวิ่งไปซ้ำเลย นี่ก็คือสาเหตุว่าทำไมพิทบูลถึงกัดหมาตัวอื่นตายอยู่เสมอ ใครที่ชอบปล่อยหมาตัวเองไปไล่กัดหมาข้างถนน นี่ช่างไม่มีศักดิ์ศรีของคนพิทบูลเลย บางคนปล่อยหมาไปกัดหมาชาวบ้านแล้วแยกไม่เป็น น่าเบิร์ดโหลกจริงๆ
ยังมี เรื่องราวอีกมายมายของ Old Family Red Red Nose ที่ตรึงอยู่ในความทรงจำของเซียนพิทบูล บางเหตุการณ์ก็เป็นการบอกเล่าแบบปากต่อปาก ไม่ได้มีการบันทึกไว้อย่างเป็นทางการ เรื่องราวที่น่าประทับใจหลายๆเรื่องเป็นที่น่าเสียดายที่ต่างก็เลือนหายไปกับกาลเวลา แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่มาจนทุกวันนี้ คือคนต่างให้การยอมรับว่ามัน เป็นสุนัขสายพันธ์ที่เก่าแก่ที่สุดสายพันธ์หนึ่งของโลก มีประวัติที่ยิ่งใหญ่น่าสนใจไม่น้อย เป็นสุนัขที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถและความเป็นเอกลักษณ์ทางสรีระ มีความซื่อสัตย์ต่อเจ้าของอย่างเข้มข้นอยู่ในสายเลือด ควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้ อ่านมาถึงตรงนี้คิดว่า คงหายสงสัยแล้วใช่ไหมครับว่า ทำไมผมถึงได้ชื่นชอบสุนัขสายเลือดนี้เป็นพิเศษ ที่ผมเขียนบทความนี้ออกมา เพียงเพื่อให้ผู้ที่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของสุนัขสายเลือดนี้ได้ภาคภูมิใจ กับสิ่งที่ผมมักจะเรียกมันว่า สุดยอดสุนัข อเมริกันพิทบูล เทอร์เรีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สุดยอดนักรบในตำนาน Old Family Red Red Nose
ผมตรึกตรองอยู่นานว่าจะเขียนเรื่องราวนี้ลงในบทความดีหรือไม่ เพราะว่ายังมีเยาวชนอีกเป็นจำนวนไม่น้อยที่อ่านบทความนี้ เกรงว่าเขายังแยกแยะไม่ออกระหว่างเรื่องที่เป็นตำนานในอดีตกับโลกที่เป็นจริงในปัจจุบัน กลัวว่าจะกลายเป็นตัวยั่วยุให้มีคนอยากทดลอง ผมไม่ต้องการหรือสนับสนุนให้คนนำสัตว์ชนิดใดมาต่อสู้กัน แค่อยากบันทึกเรื่องราวที่น่าประทับใจเกี่ยวกับสุนัขพันธ์นี้ไว้ ไม่ให้เลือนหายไปกับการเวลา ขอให้ผู้อ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยครับ
ผมตั้งใจถ่ายทอดทุกอย่างที่ผมรู้ลงในบทความนี้ และขอขอบคุณหนังสือสวนจตุจักรที่เอื้อเฟื้อเนื้อที่ หนังสือเล่มนี้มีอายุก็ยาวนานอยู่คู่กับวงการพิทบูลมาตลอด ผมจึงอยากฝากพวกเราทุกคนช่วยกันประคับประคองหนังสือฉบับนี้ด้วยครับ เราคงเห็นการเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่าง ทั้งการวางรูปเล่มและหน้าปกฉบับต่อไปจะมีการปรับปรุงอีก คือเรื่องการออกวางจำหน่าย เป็นออกล่วงหน้าทุกวันที่ 25 ของเดือน แต่จะเป็นฉบับประจำเดือนถัดไป การทำแบบนี้ต่อไปก็จะหมายความว่าหนังสือจะออกเร็วกว่าปกติห้าวัน คิดว่าคงถูกใจแฟนนะครับ ส่วนใครที่ชอบบทความของผม อยากสะสมเอาไว้อ่านเล่น ก็ช่วยๆกันซื้อหนังสือเก็บไว้คนละเล่มสองเล่มนะครับ ผมก็จะพยายามเขียนบทความยาวๆ ให้ท่านได้อ่านกันอย่างคุ้มค่า อย่าไปแอบยืนอ่านตามแผงเลยนะครับ ท่านที่มีสุนัขลูกสุนัขก็ หรือสินค้าอะไรก็ตาม ก็ช่วยกันลงโฆษณา เพื่อเป็นกำลังใจหนังสือฉบับนี้ก็จะได้มีการพัฒนาให้ดียิ่งๆขึ้นต่อไป
ขอปิดท้ายด้วยความรู้เรื่องโรคไตและปริมาณเกลือในอาหารสุนัข พอดีมีคนโพสถามไว้ในกระทู้ ก็ขอลอกเอามาลงไว้ที่ตรงนี้อีกครั้งหนึ่งด้วย เนื่องจากตอนนี้คนกำลังตื่นตัวในเรื่องนี้กันพอควร
การผลิตอาหารสัตว์ เกลือก็ถือว่าเป็นสารอาหารที่สำคัญที่ต้องผสมลงไป สัตว์ทุกชนิดต้องการเกลือ
แม้กระทั่งสัตว์ป่าก็ต้องการเกลือ เราคงเห็นว่าพวกสัตว์ป่าต้องไปกินดินโป่ง เพราะว่าต้องการเกลือธรรมชาติที่มีอยู่ในดิน หรือเราคงเคยได้ยินคำว่าผสมไวตามีนและเกลือแร่ในฉลากอาหาร ฉะนั้นเกลือจึงเป็นสารอาหารสำคัญตัวหนึ่งที่ไม่มีไม่ได้
แต่การกินอาหารที่มีเกลือมากเกินไปก็คือสาเหตุใหญ่ของโรคไต คนเราก็เหมือนกัน คนที่เป็นโรคไต ส่วนมากจะเป็นคนที่ชอบทานอาหารรสเค็มจัด ไตจึงต้องทำงานหนักมากกว่าปกติ ในการผลิตอาหารสุนัข การเลือกใช้วัตถุดิบและส่วนผสมในอาหารก็มีความสำคัญต่อการเกิดโรคไตได้ สำหรับอาหารสุนัขเกรดธรรมดาโดยทั่วไป วัตถุดิบหลักที่สำคัญและเป็นแหล่งโปรตีนโดยมากจะใช้ปลาป่น หรือเศษไก่ เพราะว่าราคาถูก และผลพลอยได้ของการใช้ปลาป่นก็คือได้เกลือ แคลเซี่ยมจากกระดูกปลา และได้ไอโอดีนด้วย แต่ว่าถ้าใช้ปลาป่นที่คุณภาพต่ำอาจเจอปัญหาเรื่องมีปริมาณเกลือมากเกินไป เพราะว่าการจับปลาโดยเรือบางลำใช้วิธีแช่น้ำแข็งและแช่เกลือเอาไว้ กว่าจะเข้าฝั่งบางทีก็เป็นเดือน แต่เมื่อเทียบกับปลาป่นที่มาจากบางแหล่งที่ผลิตกันบนเรือเลย จึงมักไม่มีปัญหาในเรื่องนี้ อาหารเอฟวันก็มีเกลือปนอยู่ด้วยเช่นกัน แต่ว่าเราจงใจเติมลงไป เป็นเกลือผสมไอโอดีน ไม่อย่างนั้นสุนัขจะขาดเกลือ เราใช้ไก่ป่นเป็นวัตถุดิบหลัก เราจึงต้องเติมเกลือ แคลเซี่ยม และไอโอดีนลงไปต่างหาก
ผมเคยเล่าให้ฟังไปครั้งหนึ่งแต่จำไม่ได้แล้วว่าที่ไหน อาหารที่ดีที่สุดสำหรับสุนัขคืออาหารที่ปรุงเอง
ที่ต่างประเทศคนใช้อาหารสุนัขสำเร็จรูปก็เพราะสะดวกและประหยัด ใช้เวลาในการเตรียมไม่มาก คนจึงนิยม
แต่บ้านเราเชื่อกันว่าอาหารสำเร็จรูปดีกว่าอาหารที่ปรุงเอง อันนี้ผมว่าไม่เป็นจริงเสมอไป เราปรุงเองเราสามารถเลือกสารอาหารได้ตามที่เราต้องการ อาหารเกรดต่ำๆ บางทีก็ใช้วัตถุดิบที่ไม่มีคุณภาพ ทำออกมาเพียงแค่ให้สุนัขกินประทังชีวิตไปวันๆ ไม่มีการคำนึงถึงหลักโภชนาการมากนัก การใช้เศษไก่เครื่องในไก่ บางทีก็ได้สารพิษที่สะสมอยู่ในเครื่องในไก่เข้ามาด้วย เพราะไก่เป็นสัตว์เศรษกิจที่วงจรชีวิตสั้น อาหารที่ผลิตสำหรับสัตว์เศรษกิจ บางทีก็มีการใช้สารเคมีเยอะ ใช้สารกันเสียด้วย ์ บวกกับหลังจากที่ผลิตเป็นอาหารสุนัขก็ใส่ สารกันเสียเข้าไปอีก สุนัขจึงได้รับสารพิษถึงสองต่อ
อาหารเกรดพีเมี่ยมความแตกต่างคือ การคัดเลือกวัตถุดิบในการผลิต ที่ต้องมีการผลิตอาหารเกรดพีเมี่ยมออกมา ก็เพราะต้องการตอบสนองลูกค้ากลุ่มที่มองว่าสัตว์เลี้ยงคือสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว เขาจึงต้องเลือกสรรอาหารเพื่อให้สุนัขของเขาอยู่กับเขาให้นานที่สุด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีกว่าอาหารที่ปรุงสดๆใหม่ๆ เสมอไป เราเองก็สามารถเตรียมอาหารทีดีและมีคุณค่ามากกว่าอาหารสำเร็จรูปด้วยตัวเราเองได้ ที่ผมทำอาหารออกมาเพราะอยากให้ได้ อาหารที่คุณภาพดีและราคาถูกเอาไว้ใช้กัน สาเหตุที่ทำถูกได้ก็เพราะว่าไม่ต้องเสียค่าโฆษณาเยอะ ไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลาง เรื่องความสดยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะเป็นการส่งตรงไปทีผู้ใช้เลย ไม่ต้องกลัวว่าอาหารจะไปตกค้างอยู่ที่ไหน อาหารแต่ละล๊อตออกมาขายหมดภายในระยะเวลาไม่เกินสองเดือน
อีกอย่างนะครับ อาหารยี่ห้อต่างประเทศบางยี่ห้อก็โฆษณาเวอร์จนเกินจริง วัตถุดิบก็ตัวเดียวกัน สูตรอาหารก็คือๆกัน การทับถมคนอื่นทั้งทีตัวเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาเท่าไหร่ และการค้ากำไรเกินควร ทั้งๆที่เมื่อวางขายในต่างประเทศก็เกรดธรรมดาๆ ผมทนเห็นอาหารยี่ห้อต่างชาติเข้ามาขนเงินออกจากบ้านเราไปแล้วทนไม่ได้ เขาซื้อวัตถุดิบจากบ้านเราไปราคาถูกแสนถูกแต่ส่งมาขายในบ้านเราราคาแพงกว่ากันไม่รู้กี่เท่าชาวไร่ชาวนา ขายวัตถุดิบให้โรงงานพวกนี้ราคาตันหนึ่งไม่กี่บาทเผลอๆซื้ออาหารที่เขาส่งมาขายยังไม่ได้หนึ่งถุงเลย ที่เขียนมานี้แค่ต้องการเตือนสติให้พวกเราใช้เหตุผลในการพิจารณาด้วยส่วนใครจะใช้ยี่ห้ออะไรอันนี้ก็ตามสบาย ผมมีข้อสังเกตอย่างหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะมีคนเห็นด้วยหรือเปล่าว่าบ้านเราเป็นประเทศที่ผลิตอาหาร ส่งขายไปทั่วโลก เลี้ยงคนแทบทั้งโลกบ้านเราไม่เคยต้องรับบริจาคอาหารจากใคร แถมบางโอกาสยังส่งไปช่วยเพื่อนบ้านที่ได้รับความเดือดร้อนอีกด้วยฉะนั้นกะอีแค่อาหารหมาทำไมจะทำให้ดีกว่าเขาไม่ได้ เราอาจจะแพ้เขาในเรื่อง อุตสาหกรรมหนัก แต่เทคโนโลยี่เรื่องอาหารนี่เราไม่แพ้ใคร เชื่อผมเถอะ
ผมมีจุดยืนที่ว่า สินค้าจะดีแค่ไหนก็ตามหากขาดคนสนับสนุนก็ไปไม่รอด และเพื่อเป็นการตอบแทนทุกท่านที่ให้การสนับสนุนด้วยดีตลอดมา ผมจัดรายการคืนกำไรให้แก่สมาชิกทุกท่าน ด้วยรายการสะสมคะแนนแลกของรางวัล ความจริงผมได้กำหนดของรางวัลไว้นานแล้วแต่เจอกับปัญหาเรื่องต้นทุนที่สูงขึ้น เพราะทางโรงงานมีการปรับราคา ทำให้ไปกระทบของรางวัลที่เคยกำหนดไว้ รายการจึงสะดุดไปเล็กน้อย แต่ผมยืนยันว่ารายการไม่มีการล้มเลิกครับ เพียงแต่ช้าไปบ้าง จึงขออภัยด้วยและก็ขอให้ทุกท่านใจเย็นอีกนิดนะครับ
รางวัลของเราอาจจะมีราคาไม่มากหรืออาจต้องใช้เวลาสะสมแต้มบ้าง ก็ขอให้ถือว่าเป็นสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆ จาก ทีมงาน F1 นะครับ คะแนนที่สะสมไม่มีวันหมดอายุ แต่ของรางวัลอาจจะมีการปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสม รางวัลที่ตั้งใจจะมอบให้ก็คงเป็นพวกข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น เช่น เสื้อยืดที่ระลึก หรือ เครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น พัดลม หม้อหุงข้าว เครื่องแฟกซ์ หรือจักรยานเสือภูเขา รายละเอียดเพิ่มเติมจะจัดส่งให้กับทุกท่าน ทางไปรษณีย์ ตามที่อยู่ที่ท่านได้แจ้งไว้กับเรานะครับ
คติประจำใจส่งท้ายก่อนจากสำหรับทุกท่าน การจะทำอะไรก็ตามความจริงใจและซื่อสัตย์ คือกุญแจสำคัญของความสำเร็จ และจะนำทุกท่านไปสู่จุดหมายอย่างงดงามท่ามกลางเสียงชื่นชมอย่างแท้จริง
“คำที่ว่าธุรกิจก็คือธุรกิจ หลายคนยึดติดกับมันจนแยกไม่ออก แต่ก็อย่าลืมคำว่า ธุรกิจมักจะไปไม่รอดหากไม่มีลูกค้าให้การสนับสนุน” ไม่รู้ว่ามีคนเห็นด้วยกับผมหรือเปล่าครับ
ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านโชคดีมีชัย และประสบความสำเร็จในชีวิตกันทุกคนนะครับ
ขอบคุณอีกครั้งแล้วพบกันใหม่ฉบับหน้าสวัสดีครับ