ใกล้เข้ามาเต็มทีแล้วครับกับ การแข่งลากน้ำหนักครั้งยิ่งใหญ่ของชาวพิทบูลของเรา งานนี้เราจัดกันที่สนามกองบินจังหวัดอุดรฯ ในวันที่ 7 พฤษภาคมนี้ โปรโมเตอร์ใหญ่ก็พี่คาวบอย จีระศักดื และอาจารย์เพิ่ม พันธ์เถื่อน สองเสือแห่งที่ราบสูง ข่าวว่ามีสุนัขจากเมืองกรุงหลายตัวซุ่มเงียบเตรียมไปถล่มเจ้าจังโก้ของพี่คาวบอยให้ราบคาบ ข่าวลึกแต่ไม่ลับเพราะว่ามีการเอารูปตอนที่กำลังลากรถเก๋งสีดำไปชนกำแพงมาลงข่มในบอร์ดด้วย ส่วนอีกตัวถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นของคุณจอห์น รายนี้เล่นลากโฟร์วีลโชว์ให้เห็นกันจะๆ เห็นทีงานนี้พี่คาวบอยต้องใส่เสื้อหนาวเดินกลางแดดเสียแล้ว ใครที่จะไปก็เตรียมตัวกันไว้ให้ดี ใครที่ยังไม่มีรถไปก็สอบถามกับโปรโมเตอร์ของเราดูครับ เบอร์โทรก็ตามนี้ พี่คาวบอยหมายเลข 01 262 1846 และที่อาจารย์เพิ่มหมายเลข 06 641 8648 มีรถอีกหลายคันจากกรุงเทพฯ ต้องการเพื่อนร่วมเดินทางเพื่อไปงานนี้ครับ
ผมเลี้ยงหมามาหลายพันธ์แต่ก็มาจบลงที่พิทบูล ทั้งๆที่ตอนแรกได้ยินแค่ชื่อก็ผวาแล้ว แต่ที่ไหนได้พอเริ่มเลี้ยงเขาจริงๆกลับพบว่าหมาพันธ์นี้มันมีอะไรให้เราค้นหาและเรียนรู้เยอะจริงๆ ใครว่าพิทบูลไม่ฉลาดผมนี่ละขอเถียงหัวชนฝาขายันกำแพงเลย มันฉลาดเป็นกรดเลยและฉลาดแบบมีกึ๋นด้วย ยิ่งเลี้ยงยิ่งหลง แต่ว่าข้อสำคัญคือเจ้าของต้องมีเวลาให้เขามากๆ และอย่าเลี้ยงเยอะตัวเดียวนี่จะดีที่สุดครับ จะบอกจะสอนอะไรก็สะดวก ผมเองใช้เลี้ยงแบบว่าเป็นสมาชิกคนหนึ่งในบ้านเลย อะไรที่ไม่ชอบก็จะดุ อะไรที่ชอบก็จะชม จนเจอกับตัวเองว่ามันเรียนรู้เร็วมาก และหลักสำคัญในการฝึกพิทบูลก็คืออย่าไปยอมเขาอย่างเด็ดขาด ต้องพยายามฝืน เนื่องจากเขาเป็นหมาที่คิดเองเป็นและชอบเอาชนะ มีบางตัวเป็นนายเจ้าของนะครับ ไม่ใช้เจ้าของเป็นนายหมา ผมเห็นบางตัวมันหยิ่งเพราะเจ้าของเอาอกเอาใจมันมากเกินไป โดยเฉพาะคนที่เพิ่งเลี้ยงเป็นตัวแรก เรื่องที่เจอมากที่สุดก็คือเวลาที่มันไม่ยอมกินข้าว เจ้าของบางท่านก็จะพยายามหาอะไรมาผสมในอาหารให้มันกิน รบเร้าให้มันกิน บางตัวมันเวอร์มากถึงขนาดที่ว่าหมูย่างหอมๆนี่ ถ้าเจ้าของไม่ไปประเคนให้ถึงปากนี้ไม่ยอมกินอย่างเด็ดขาด เจ้าของก็เป็นทุกข์ไปกลัวหมาจะไม่สบายบ้าง กลัวมันจะไม่โตบ้าง ส่วนไอ้เจ้าหมาตัวแสบมันคงนอนหัวเราะสบายใจที่เอาชนะนายมันได้ ใครที่กำลังเจอปัญหานี้ผมแนะนำว่ารีบแก้ไขโดยด่วน มันไม่กินก็ช่างหัวมัน ปล่อยให้อดให้เข็ด พิทบูลเป็นหมาขนาดกลาง อย่าไปกลัวว่ามันจะไม่โต บางทีการใหญ่โตหรือสูงเกินไปในพิทบูลก็เป็นสิ่งที่เราไม่ต้องการครับ
ตอนนี้ครอบครัวพิทบูลของเราแข็งแกร่งมั่นคงกว่าแต่ก่อนเยอะมาก การรวมตัวก็เป็นปึกแผ่นแน่นกว่าเดิมเยอะ ดูเอาจากงานหลายงานที่พวกเราจัดขึ้น มีคนมาร่วมงานเยอะมาก ทั้งๆที่ไม่ได้โปรโมทอะไรมากมาย และแต่ละท่านที่มาชุมนุมนี้ก็มาเพียงเพื่อมิตรภาพเป็นสำคัญ การแข่งขันของชาวพิทบูลเราเน้นความมันส์กับความสะใจเป็นหลัก ส่วนเรื่องแพ้ชนะนี่แทบจะเป็นเรื่องรองเลย จัดงานมาก็หลายครั้งยังไม่มีการขว้างถ้วยขว้างชาม หรือประท้วงผลการแข่งขันแม้แต่ครั้งเดียว อาจจะเป็นเพราะว่าการตัดสินมันว่ากันที่ข้อเท็จจริง เช่นการลากน้ำหนัก กติกาก็ง่ายๆ ใครลากน้ำหนักได้มากที่สุดเวลาน้อยที่สุด และไม่ได้ทำผิดกติกาก็ชนะไปโดยไม่ข้อสงสัย และการแข่งขันอะไรก็ตามหากตัดสินตามความรู้สึกของกรรมการแล้ว ถึงแม้ว่าไม่ได้มีเจตนาแต่ก็มักจะมีปัญหาแทบทุกครั้ง เพราะมาตรฐานของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน
อีกเรื่องที่ประทับใจมากเกี่ยวกับครอบครัวพิทบูล ก็คือเรื่องน้ำใจ ครั้งแรกก็เหตุการณ์สึนามิ ที่พวกเราระดมกำลังไปช่วยเพื่อนที่ประสบภัยกันคนละไม้คนละมือโดยไม่ต้องมีการร้องขอ ครั้งที่สองก็กรณีครอบครัวของคุณบี ที่เสียชีวิตไปด้วยวัยแค่ 27 ปี ทิ้งให้ภรรยาคุณปอและลูกสาววัยกำลังน่ารักน้องใบบัวกับสุนัขอีกประมาณสิบชีวิต เป็นแม่สุนัขหนึ่งตัวกับลูกสุนัขอีกประมาณเก้าถึงสิบตัวไว้เบื้องหลัง ใครที่สนใจลูกสุนัขสวยๆก็รีบติดต่อไปนะครับ ที่เบอร์โทร 09 981 0306 อย่างน้อยก็ได้ช่วยแบ่งเบาภาระของคุณปอได้ตามสมควร งานนี้ก็ต้องขอบคุณพี่วีระ เจ้าของพิทบูลชื่อลีโอที่นำข่าวนี้มาแจ้งให้พวกเราทราบในเว็บบอร์ด และไม่น่าเชื่อว่าธารน้ำใจของเพื่อนๆชาวพิทบูลก็หลั่งไหลไปอย่างไม่ขาดสาย อาจารย์เพิ่ม พี่คาวบอย พี่กุ้ง คุณเอี่ยม น้องโอล์ม น้องกอล์ฟ น้องบัง ชมรมพิทบูลพระรามสาม และอีกหลายสิบท่านที่ต้องขออภัยเพราะไม่สามารถจำชื่อได้หมด ช่วยเป็นธุระร่วมบริจาคเป็นทุนการศึกษาให้น้องใบบัวคนละพันสองพัน ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ยืนยันครับหลายท่านอยู่กันคนละฝั่งของประเทศ แค่เห็นข้อความในบอร์ดก็พร้อมกับรูปน่ารักไร้เดียงสาของน้องใบบัวก็รีบยื่นมือเข้ามาทันที โดยไม่ต้องมีการร้องขอ ประทับใจจริงๆครับ ธารน้ำใจแบบนี้เริ่มหาได้ยากแล้วในสังคมบ้านเรา ผมเองก็มารู้เอาเกือบเป็นคนสุดท้ายเพราะว่ามั่วแต่ยุ่งกับงานมอเตอร์โชว์ ก็ขอร่วมสมทบให้อีกห้าพันบาทและพร้อมกับขอส่งกำลังใจผ่านบทความนี้ไปให้อีกครั้ง ขอให้คุณปอจงเข็มแข็ง และอย่าท้อโดยเด็ดขาดเพราะว่าโลกอันโหดร้ายใบนี้ไม่เคยปราณีต่อคนอ่อนแอครับ
ฉบับนี้ต้องขออภัยท่านผู้อ่านด้วยสำหรับเนื้อหาสาระที่อาจจะน้อยไปนิด เพราะว่าตัวผมเองก็ติดภารกิจหลายๆอย่าง ช่วงนี้มีแขกของบริษัทฯมาจากต่างประเทศ มาร่วมงานมอเตอร์โชว์ที่บ้านเรา ต้องต้อนรับเยอะจึงไม่ค่อยมีเวลาเหมือนเมื่อสมัยก่อน กิจกรรมหลายๆอย่างก็ไม่ค่อยได้ไปร่วม แต่ก็ยังดีที่มีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆช่วยกันสานต่อ ขณะที่เขียนต้นฉบับนี้ก็เป็นการเขียนก่อนไปร่วมงานมอเตอร์โชว์วันสุดท้ายพอดี เพราะถูกตามมาหลายวันแล้วด้วย พี่เล็กต้องการปิดต้นฉบับก่อนสงกรานต์ ผมเองก็ต้องทำตัวเป็นไกด์จำเป็นพาแขกของบริษัทฯ ตระเวนไปตามสถานที่ต่างๆ เพิ่งมารู้เดี๋ยวนี้เองว่าความจริงแล้วบ้านเรา มีสถานที่ดีๆหลายอย่างที่น่าประทับใจ และน่าภูมิใจไม่แพ้ชาติไหนๆเลย ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ท่องเทียวทางธรรมชาติ โบราณสถาน สินค้าประจำท้องถิ่น ให้เลือกชมเลือกซื้อ อย่างมากมาย และสิ่งนี้ช่วยนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาใช้จ่ายในบ้านเราจำนวนไม่น้อยซึ่งน่าจะช่วยแบ่งเบาภาระทางเศรษฐกิจของบ้านเราไปได้บ้าง
พูดถึงแหล่งท่องเทียวแล้วก็อดเป็นห่วงถึงความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของคนไทยไม่ได้ สถานที่ดีๆมีคุณค่าก็เลยด้อยค่าลงไปเยอะ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องน่าจะรีบยืนมือเข้าไปแก้ก่อนที่จะสายเกินเยียวยา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของขยะที่บรรดานักท่องเที่ยวขนกันเข้าไป สร้างปัญหาสภาพแวดล้อมและอันตรายต่อสัตว์ป่า เรื่องการไม่รู้กาลเทศะของนักท่องเที่ยว ไปเที่ยวป่าหรือชมธรรมชาติแต่ว่าขนเอาเครื่องอำนวยความสะดวกเข้าไปเพียบ ทั้งอาหารการกินอุปกรณ์สร้างความบันเทิง เปิดเพลงสนั่นป่าร้องรำทำเพลงกันยันเช้า ผมก็ไม่เข้าใจว่าถ้าอยากฟังเพลงทำไมไม่ไปฟังเพลงและดิ้นกันที่ดิสโกเธคให้มันรู้แล้วรูรอดไปเลย ทำไมต้องมาร้องมาเต้นกันในป่าก็ไม่รู้ ไม่ได้ร้องไม่ได้เต้นกันวันสองวันมันจะขาดใจหรือไงก็ไม่ทราบ ฝรั่งเองก็ยังงง และอีกอย่างที่น่าเสียดายมากๆ ก็คือตามถ้ำธรรมชาติผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องมีคนเอาสิ่งแปลกปลอมเข้าไปไว้ในนั้นด้วย ความสวยงามของถ้ำก็คือธรรมชาติตามที่มันควรจะเป็น และประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่เกี่ยวข้อง นักท่องเที่ยวที่อุตส่าห์ดั้นด้นมุดเข้าไป เขาอยากเห็นความสวยงามตามธรรมชาติ ไม่ใช่เข้าไปดูบรรดาสิ่งก่อสร้างที่คนขนเอาเข้าไปประดับไว้ในนั้น ทั้งรูปปั้นฤษี รูปมังกร พระพุทธรูป และรอยขีดเขียนจากไอ้พวกมือบอนทั้งหลาย ผมคงไม่ต้องอธิบายนะครับว่า ในถ้ำโดยเฉพาะใกล้ๆวัดเวลาเข้าไปแล้วเราจะเจอกับอะไรบ้าง
มาเรื่องสุดท้ายก่อนจาก ท่านที่รอคอยเสื้อรูปพิทบูลอยู่ขณะนี้ก็ได้ทำเสร็จเรียบร้อยร้อยแล้วครับ เป็นแบบมาจากอเมริกา เนื้อผ้าอย่างดีจากฝรั่งเศส ด้ายที่ใช้เย็บเอามาจากอิตาลี่ แต่ว่าเอามาก๊อปและตัดเย็บที่โบ้เบ้ เพื่อแฟนพิทบูลชาวไทยโดยเฉพาะ ฮา... (อย่าซีเรียสนะครับอย่าซีเรียส เน้นราคาถูกเป็นสำคัญ) เป็นรูปคล้ายภาพวาดเฉพาะส่วนหัวและลำคอของพิทบูลโอลด์แฟมิลี่เรดเรดโน๊สสีเหมือนจริง มีสามสี สามไซน์ ขาว เทา ดำ ทำมาจำนวนจำกัดเพื่อการสะสมเท่านั้น หมดแล้วหมดเลยไม่มีการทำเพิ่มสนใจก็ติดต่อที่ 01 499 4388 ได้เลยครับ ฉบับนี้ก็คงต้องกล่าวลากันเพียงเท่านี้ พบกันใหม่ฉบับหน้า ขอให้โชคดีมีความสุขเนื่องในวารดิถีขึ้นปีใหม่ของไทยเรากันทุกคน สวัสดีครับ