บันทึก ตอนที่ 11

สิ่งที่ควรพิจารณา สำหรับผู้ที่กำลังจะเป็นเจ้าของ พิทบูล

Star Cruises

วันนี้ผมอยากจะเขียนเรื่องเบาๆ เพราะหลายตอนที่ผ่านมา มีแต่เรื่องหนักๆ มาตลอด อย่าเพิ่งแปลกใจที่เห็นรูปเรือแทนที่จะเห็นรูปหมา คือว่าอาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาส พาลูกค้าไปเที่ยวกับ เรือสำราญ สตาร์ ครูส รู้สึกประทับใจมากก็เลยอยากนำมาเล่าสู่กันฟัง แต่บอกไว้ก่อนเลยนะครับว่าไม่ได้ค่าโฆษณาอะไร เพียงเห็นว่ามีแง่มุมที่น่าสนใจก็เลยรีบเขียนก่อนที่จะลืมครับ

บรรยากาศ ริมหาดของเกาะเหลายา ยังคงความเป็นธรรมชาติ และเงียบสงบ

ผมว่าคนเราถ้าเคร่งเครียดกับการทำงานมากๆ แล้วมีโอกาสได้ไปพักผ่อนในสถานที่ที่เป็นธรรมชาติแล้ว ผมว่ามันน่าจะเป็นการผ่อนคลายได้เป็นอย่างดีเลยนะครับ ผมทำงานหนักมาตลอดเป็นเวลาประมาณ 10 เดือน มีสองสิ่งที่ผมใช้เป็นเครื่องผ่อนคลายความเครียดหลังจากการทำงาน คือ การเลี้ยงสุนัข และการเล่นคอมพิวเตอร์ แต่การไปเที่ยวเรือเช่นนี้ ผมว่ามันมีความสุขไปอีกแบบ ชีวิตผม 3 วัน กินนอนอยู่บนเรือ โดยไม่มีใครรบกวน ไม่ต้องห่วงกังวลกับสิ่งใด ตลอดเวลาสามวันที่อยู่บนเรือ ถึงแม้ว่าใครจะมีงานเร่งด่วนอย่างไรผมก็ไม่ต้องรับรู้ ไม่ต้องคอยกังวลกับเสียงโทรศัพท์ เลยทำให้สามวันที่ผ่านมาผมได้ไปผักผ่อนจริงๆครับ กิน นอน ดำน้ำดูประการังที่เกาะ นั่งชมวิวเวลาที่เรือวิ่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ผมว่ามันสบายใจจริงๆครับ

ไม่รู้ว่าต้นอะไรเห็นออกดอกอยู่ ริมทางเดินในป่าบนเกาะ
ดูสวยสะดุดตาดีก็เลยถ่ายรูปมาฝาก

ผมเดินเล่นบนเกาะ แต่ก็ยังอดคิดถึงหมาของผมไม่ได้ ผมคิดว่าถ้านำมันมาด้วยก็คงดี มันคงจะวิ่งนำหน้าไปตามทางเดินบนเกาะ อย่างมีความสุข มันคงเล่นน้ำทั้งวันโดยไม่เบื่อ ผมไม่รู้ว่าหมาของท่านผู้อ่านจะเป็นเหมือนของผมหรือเปล่า มันชอบน้ำเป็นชีวิตจิตใจ โดยเฉพาะน้ำทะเล มันว่ายน้ำทีละเป็นชั่วโมงโดยไม่เหนื่อย ส่วนใหญ่แล้วผมจะไปหาดจอมเทียนในวันธรรมดาเพราะคนน้อยดี ผมเห็นมี 2 ท่านนำสุนัขไปเที่ยวที่เกาะด้วย 2 ตัว ลาบาดอร์ กับ พุดเดิ้ล เห็นเจ้าของหมาลาบาดอร์ นอนสบายอยู่ที่ชายหาด โดยมีหมานอนอยู่ข้างๆ แต่สิ่งหนึ่งที่สะดุดตาผมมากคือ ชามใส่อาหารหมาสีแดง วางอยู่ด้วย ส่วนเจ้าของพุดเดิ้ลกำลังเล่นน้ำกันอยู่ อย่างสนุกสนาน ผมว่าคนรักหมาจะเป็นเหมือนกันทุกคน ถ้ามีโอกาสไปใหนก็อยากเอาหมาไปด้วย รายล่าสุดที่เพิ่งจะโทรคุยกัน วันเสาร์ คือคุณ ชัช ก็พาเจ้าไรเฟิล ไปเที่ยวเกาะสมุยด้วย ผมเองขากลับด้วยความคิดถึงหมามาก ก็รีบบึ่งรถกลับ โดยไม่แวะซื้อของฝากใครเลย ผมคิว่าเจ้าของหมาหลายๆ ท่านคงเป็นเหมือนผม ที่ไปใหนนานๆ ไม่ได้ต้องรีบกลับบ้านเพราะคิดถึงหมา มันเป็นความผูกพัน จริงๆ ครับ อาจจะมีหลายท่านที่รู้สึกเฉยๆ ก็อย่าเพิ่งหมั่นใส้ผมนะครับ เมื่อก่อนผมก็ไม่เป็นขนาดนี้ แต่พอมาเลี้ยงพิทบูล ผมกับมีความสุขมาก ที่ใช้เวลาวันหยุดอยู่ด้วยกัน พิทบูล เลี้ยงแล้วเพลินครับ เสนห์ ของมันอยู่ที่ความแข็งแรง กล้าหาญ อดทน และมันไม่ชอบยอมแพ้ เวลาเราเล่นอะไรกับมัน มันไม่ค่อยกลัว ทำให้สอนง่าย

เรือโดยสารพาคนไปเที่ยวเกาะ

ผมมักจะพาหมาผมนั่งรถไปด้วยเกือบทุกที่ เวลาผมไปใหนในวันหยุด ผมไปนอนที่ใหนผมก็จะหลับอย่างสบาย ไม่ต้องคอยกังวล ไทเกอร์ จะเป็นยามชั้นดี นอนอยู่ข้างเตียงตลอดเวลา ผมเชื่อได้เลยว่า จะไม่มีใครเข้ามาใกล้ผมโดยที่ผมไม่รู้ตัว ในระยะ 20-30 เมตร จมูกกับหู มันเยี่ยมมากครับ ทุกครั้งที่มันคราง เบาๆ ในลำคอ มักจะมีคนเข้ามาใกล้ห้องผมมากเกินไป แต่ผมอยากจะเตือน ถ้าใครคิดจะนำ หมาพิทบูลไปเที่ยวด้วย ควรใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ นะครับ เพื่อความปลอดภัย เพราะ พิทบูล เป็นหมาที่ดุโดยสัญชาตยาน เพราะฉนั้นระวังไว้ก่อนดีที่สุดครับ

บนเรือสตาร์ ครูส ด้านหลังผมคือเกาะเหลายา จ. ตราด

ผมหวังไว้เป็นอย่างมาก ที่จะทำให้สุนัข พิทบูล เป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน เหมือนกับสุนัขหลายๆสายพันธ์ที่ฮิตอยู่ในเมืองไทยขณะนี้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะว่าพิทบูล เป็น สุนัขที่ดุมาก ความแข็งแรงก็เกินตัว ความกล้าหาญก็เกินร้อย มันต้องการนายที่ รู้ใจ เข้าใจมัน และมีเวลา อบรมบ่มนิสัย มันเหมือนกับเด็กดื้อ ที่ต้องการผู้ปกครอง ที่เฉียบขาด ส่วนคนที่คิดจะเลี้ยงตามแฟชั่น ประเภทใครเฮใหน เฮด้วย ผมขอความกรุณา ไปให้ไกลๆ พิทบูล เถอะครับ สุนัขพันธ์นี้ มันค้อนข้างฉลาดแกมโกง ที่สำคัญมันคิดเองเป็น ผมถึงอยากให้คนที่เลี้ยง ต้องพอมีเวลาให้มันมากสักหน่อย โดยเฉพาะในตอนเด็กๆ เพราะถ้าเสียหมาแล้วแก้ยาก คือเสียแล้วเสียเลย คนที่ประเภท ซื้อมาแล้ว ปล่อยทิ้งไว้ให้ใครก็ได้ที่อยู่ที่บ้านเป็นคนเลี้ยง นานๆ จะมาเล่นด้วยสักที ผมขอความกรุณาอย่าเลี้ยงเลยครับ สงสารหมามันเถอะ (ผมพูดถึงในกรณีที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้านนะครับ) พิทบูล เป็นหมานายเดียว มันจะฟังคนเลี้ยง คนที่มีเวลาอยู่กับมันมากที่สุด มันไม่มีทางรู้หรอกครับว่าใครเป็นคนจ่ายเงินซื้อมันมา สิ่งที่มันเข้าใจคือใคร ที่คอย อบรม บ่มนิสัยมัน มันจะรักและเชื่อฟังคนนั้นมากที่สุด

นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมถึงอยากให้ พิทบูล อยู่ในกลุ่มคนที่รักมันจริงๆ ผมไม่อยากให้มีการผสมพันธ์ พร่ำเพรื่อ โดยไม่คำนึงถึงคุณภาพ ผมไม่อยากเห็น พ่อค้าหมา เพาะออกมาแล้ว ขายไม่หมด หรือขายไม่ได้ราคา แล้วเอาไปเลหลังขายทิ้งที่สวนจตุจักร ผมเคยเห็น พิทบูลที่สวนจตุจักร ราคาตัวละ 2,000 บาท วางขายกันเกลื่อน ผมว่ามันจะสร้างผลเสียมากกว่าผลดีนะครับ ผมไม่อยากให้มันไปอยู่กับคนที่ไม่รับผิดชอบ แล้วปล่อยไปกัดคนไปทั่ว ปัญหามันก็จะกลับมาหาคนเลี้ยงที่มีความตั้งใจจริง จนอาจจะถูกห้ามเลี้ยงกันหมดเลยก็เป็นได้

สิ่งหนึ่งที่ผมเห็น เกิดขึ้นในเมืองไทย ก็คือการผสมแบบอินบรีด ผมว่ามันน่าเป็นห่วงมากครับ ผมรู้ว่าการผสมแบบ อินบรีดสามารถ ที่จะผลิตหมาชั้นยอดออกมาได้ และส่วนใหญ่หมาที่เป็นแชมป์ บางตัวเกิดจากการ ผสมพันธ์ แบบอิน บรีด แต่เรามองข้ามกันไปว่า การผสมแบบอินบรีด โอกาสที่จะได้หมาห่วย หรือหมาที่มีปัญหามากที่สุด หมาที่เกิดจากการผสมพันธ์แบบ อินบรีด ถ้าพ่อแม่ มียีนด้อย มันจะเกิดขึ้นได้อย่างชัดเจนในตัวลูก และปัญหาที่เกิดกับสุนัขอินบรีดเช่น ปัญญาอ่อน กัดเจ้าของ อ่อนแอต่อโรค ร่างกายแคละแกน สิ่งนี้น่าเป็นห่วงมากกว่า การผสมแบบ เอ้าท์บรีด ถึงแม้ว่า จะไม่ได้หมาที่เป็นสุดยอดในเปอร์เซนต์ที่สูง แต่ก็ไม่ผลิตหมาที่มีปัญหาออกมา แต่ส่วนใหญ่มักจะได้หมาที่มี ความฉลาด ความทนทานต่อโรค และร่างกายที่สมบูรณ์ใหญ่โตกว่า

การผสมแบบอินบรีดในเมืองนอก ถือว่าเป็นเรื่องที่ซีเรียสมาก ผู้ผสมพันธ์ จะต้องมีการบันทึกผลที่ได้ออกมาจากการอินบรีด ลงในเพ็ดดีกรีด้วย ว่าลูกสุนัขที่ได้ออกมา ดีที่สุดแค่ใหน และเลวที่สุดแค่ใหน และจะต้องทำลายหมาที่มีปัญหาทิ้ง แต่ในเมืองไทย โฆษณาบอกแต่ว่าอินบรีด แล้วขายแหลกแต่ไม่เคยมีการบันทึกผลที่ได้ว่าเป็นอย่างไร เพราะลูกสุนัข ตอนเล็กๆ จะเหมือนกันไปหมด ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่า ลูกสุนัขที่เห็นในขณะนั้น โตขึ้นมาแล้วจะเป็นอย่างไร ถ้าไม่ได้เห็นพ่อแม่สุนัข แต่ท่านจะเริ่มเห็นได้ชัด ตอนที่อายุประมาณ 4 เดือนขึ้นไป เพราะฉนั้นก่อนตัดสินใจเป็นเจ้าของ พิทบูล สักตัวโปรดพิจารณา ถึงสายเลือดของสุนัขด้วย ท่านจะได้ไม่เสียใจในภายหลัง ผมมีความเชื่อที่ว่า สุนัขที่ดีย่อมเกิดจากพ่อพันธ์ แม่พันธ์ ที่ดี มีคุณภาพเท่านั้น อย่าลืมนะครับว่า สุนัข หนึ่งตัว จะอยู่กับท่านอย่างน้อย 10 ปี ท่านอย่าไปหว้งว่าจะเจอลูกฟลุค นะครับ โอกาสมันน้อยมาก ก่อนที่ท่านจะตัดสินใจซื้อโปรดขอดูประวัติ พ่อพันธ์ แม่พันธ์ ให้ดีก่อน ถ้าท่านไม่เห็นผมแนะนำว่าไม่ควรซื้อครับ เพราะท่านจะไม่สามารถรู้ได้ว่า สุนัขที่ท่านได้ไป สามารถคาดหวังได้มากน้อยแค่ใหน หรือท่านได้ สุนัขที่เป็นอันตราย ต่อตัวท่านเองและที่สำคัญ ต่อครอบครัวและเด็กๆในบ้านท่าน

ผมหวังว่าข้อเขียนในวันนี้คงจะเป็นประโยชน์ ต่อผู้เลี้ยงมือใหม่ทุกท่าน และต่อตัวสุนัขเองด้วยครับ

อย่าลืมนะครับว่าท่านกำลังจะเป็นเจ้าของสุดยอดสุนัข

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"

ผมขอพื้นที่น้อยๆบนเว็บแห่งนี้เถอะครับ
เพื่อเป็นพื้นที่สงบ และสร้างสรรค์ สำหรับเจ้าของสุนัขและสุดยอดสุนัข

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"

ติดตามต่อตอนหน้านะครับ

ด้วยความเคารพ

มาร์ค....