จริงๆแล้วผมชอบพิทบูล ในความสามารถพิเศษ ที่มีแตกต่างจากพันธ์อื่นๆ เช่น ความกล้าหาญ ความฉลาด ความซื่อสัตย์ ความมุ่งมั่น ผมชอบพามันไปเที่ยวในที่ต่างๆ มันทำให้ผมไม่เหงา ตอนกลางคืนมันก็เป็นยามชั้นยอด ผมชอบพาไปเดินป่า ไปเล่นน้ำทะเล ใช้ลากน้ำหนัก มันชอบเล่นเกมส์ที่สุนัขหลายๆ พันธ์ไม่สามารถทำได้ ทำให้เลี้ยงแล้วเพลิน ผมว่านี่คือคุณค่าที่แท้จริง ของพิทบูลในสายตาผม ส่วนความสามารถในการกัด ผลการประกวด ก็เป็นส่วนเสริม ที่ทำให้มันมีคุณค่ามากยิ่งขึ้น

หมาของผมก็เป็นหมาธรรมดาตัวหนึ่ง ถ้าเอาไปประกวดมันคงแพ้ แต่ถ้าความฉลาดผมว่าคงหาตัวจับยาก อาจจะเป็นเพราะผมมีเวลาให้มันมาก ใครจะวิจารณ์หมาผมอย่างไรผมไม่สนหรอกครับ เพราะผมชอบของผมแบบนี้

ผมย้ำนะครับว่าเป็นความคิดเห็นส่วนตัว ส่วนท่านอื่นๆ จะชอบพิทบูลแบบใหน ในสไตล์ ใหนก็ตามสบายไม่ว่ากัน เพียงแต่ใครที่คุยกับผม ผมก็มักจะเน้นในสิ่งนี้ ผมเคยเห็นอะไรมาก็อยากแค่นำมาเล่าให้คนที่แวะเข้ามาชมเว็บได้รับรู้ เช่นผมเคยเห็นเขานำ พิทบูล มาร่วมกิจกรรมด้วยกัน ที่สวนสาธารณะ ในอเมริกา ผมเห็นแล้วประทับใจ ก็เลยอยากให้เกิดขึ้นในเมืองไทยแบบนั้นบ้าง ไม่ได้มีเจตนาที่จะแอบอ้างว่า สิ่งที่ผมทำผมชอบเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และผมเชื่อว่ายังมีอีกหลายๆ ท่านในเมืองไทยมีความเชี่ยวชาญมากกว่าผมหลายเท่า แต่อาจจะไม่อยากเปิดเผยตัวเอง ผมถึงอยากให้ท่านผู้อ่านเข้าใจในเจตนาในการทำเว็บแห่งนี้เท่านั้นเองครับ

เมื่อ 10กว่าปีก่อน ผมเคยเป็นสมาชิกของสมาคมเฮงซวยสมาคมหนึ่ง ที่หากินกับหมา ในตอนนั้นผมยังไม่รู้อะไรมาก และคิดว่าสิ่งที่จะบอกว่าหมาดีหรือไม่ดี มันอยู่ที่กระดาษ แผ่นหนึ่งที่สมาคมเฮงซวยแห่งนั้นเป็นผู้ให้การรับรอง ผมก็เลยสมัครเป็นสมาชิก โดยเสียค่าสมาชิกเป็นรายปี เพื่อให้ได้สิทธิอันนั้น ผมจ่ายทุกอย่างที่สมาคม กำหนดเพื่อให้หมาผมได้กระดาษใบนั้นมารับรองคุณค่า ผมคิดว่าคงเป็นเงินจำนวนมหาศาล ที่หลายท่านมีความเชื่อแบบเดียวกับผมได้จ่ายให้สมาคมแห่งนี้ แต่ผมขอบอกเลยว่า
หมาผมเกิดและตายไปหลายตัวแล้ว ผมก็ยังไม่เคยได้รับอะไรจากการเป็นสมาชิกสมาคมแห่งนั้นเลยครับ

ที่เขียนมานี่ ผมไม่ได้ ต่อต้านสมาคมหรือชมรมใดๆ นะครับ เพียงอยากเล่าประสบการณ์ และอุทาหรณ์ บางอย่างให้เพื่อนๆ รับรู้ เพราะถ้าสมาคมที่มีการจัดการที่ดี มีการดำเนินการที่ถูกต้อง ก็จะเป็นการช่วยให้สมาชิกให้เดินไปถูกทาง และการที่หมามีประวัติ มันย่อมดีกว่าไม่มีแน่นอน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ตัวที่ไม่มี มันจะหมดคุณค่า
ของอย่างนี้ผมว่ามันอยู่ที่ใจครับผม

เคยมีน้องท่านหนึ่งที่ถามผมว่า ผมขึ้นอยู่กับสมาคมใหนในเมืองไทย ผมก็บอกว่าผมขึ้นอยู่กับตัวผมเอง น้องท่านนั้นก็ถามต่อว่า แล้วหมาของคอกผม จะให้ใครรับรองเพดดีกรี ผมก็เลยบอกน้องท่านนั้นไปว่า ถ้าน้องอยากได้จริงๆ ผมจะออกให้ก็ได้ แต่ใบเพดดีกรี ของผมไม่มีสมาคมใหนรับรองหรอกนะ จะมีก็เพียงแต่เกียรติยศ และศักดิ์ศรี ที่ผมพอจะมีอยู่บ้าง เท่านั้นที่พอรับรองให้ได้

นี่เป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ผมชอบเลี้ยงพิทบูล คุณค่าของพิทบูล มันสามารถบอกได้ในตัวมันเอง ถ้าคุณชอบแบบใหน และคุณภูมืใจในสิ่งที่คุณมีอยู่ คุณก็สามารถมีความสุข และความสบายใจ ในพิทบูลของคุณโดยไม่ต้องให้ใครมารับรองเลยจริงใหมครับ ผมถึงอยากให้เพื่อนๆที่เลี้ยง พิทบูล จงรัก และภูมิใจในสิ่งที่คุณมีอยู่ ดีกว่าต้องคอยให้ใครมากำหนดคุณค่าของหมาคุณ เพราะสิ่งนี้คุณสามารถกำหนดได้ด้วยตัวเอง

และโปรดจำไว้ว่า หมาที่คุณมีอยู่ มันคือสุดยอด

"American Pit Bull Terrier"

ด้วยความเคารพ
มาร์ค