ถึงเพื่อนๆชาวพิทบูล

บนทึกของผมตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาก เป็นเพียงการติดต่อสื่อสารกับเพื่อนๆ ที่เลี้ยง พิทบูลในรูปแบบของผมทางหนึ่งเท่านั้น ช่วงนี้ก็ยอมรับครับว่าผมแทบ ไม่มีเวลาว่างเลยจริงๆ ท่านที่ติดต่อกับผมอยู่เป็นประจำก็คงรู้ว่า ภาระหน้าที่ในแต่ละวัน ที่ผมทำอยู่ มันยุ่งพอสมควร แต่ผมก็ดีใจมากที่มีหลายท่านติดต่อเข้ามา ทั้งทาง อีเมล ทางโทรศัพท์ บางท่านที่ผมตอบ อีเมล สั้นๆ ก็อย่าเพิ่งโกรธนะครับ คือว่าบางวัน ผมกลับมาถึงบ้านก็ดึกพอสมควร และต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า แต่ผมขอบอกตรงนี้เลยนะครับว่า ผมอ่านทุกฉบับที่เขียนเข้ามาครับ และดีใจมากที่ได้รับอีเมลครับ ที่ผมตอบไปสั้นๆ นั้น ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากตอบ เพียงแต่ว่า มีอีเมลเข้ามามากจริงๆ ผมตอบกลับไปเพื่อให้ทราบว่า ผมได้รับและอ่านเมลของท่านแล้วครับ

ช่วงนี้ผมไม่สดวกที่จะรับโทรศัพท์ในเวลากลางวันตอนทำงานครับ ก็เลยปิดมือถือในบางครั้ง ถ้าจะโทรหาผมก็โทรได้ในตอนเย็น ช่วงประมาณ 1 ทุ่ม และเสาร์อาทิตย์ครับ

Tiger

ผมว่าเมลส่วนใหญ่ที่มาหาผม น่าจะเป็นท่านที่เริ่มสนใจเลี้ยง พิทบูล ใหม่ๆ เพราะผมสังเกตุเอาจากคำถามที่ถามมาครับ และอีกส่วนหนึ่งก็เป็นเมล ที่ให้เกียรติ ติชม และให้คำแนะนำมา ต้องขอขอบคุณไว้นะที่นี้ด้วยครับ

ผมมีข้อสังเกตุบางอย่าง จากอีเมลที่เข้ามาครับ ผมก็เลยเอามาเป็นประเด็นในการเขียนบันทึกในตอนนี้ มีหลายท่านทีเดียว ที่เริ่มเลี้ยงใหม่ๆ ผมสังเกตุดูว่าค่อนข้างที่จะกังวล กับสุนัขที่เลี้ยงไว้ จนเกินไปนิดหนึ่งครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน การเจริญเติบโตของร่างกาย นิสัยโดยทั่วไป ผมเข้าใจความกังวลเหล่านั้นดี เพราะว่าผมเองก็เคยเป็นแบบนั้นมาก่อน ในตอนที่ผมเริ่มเลี้ยงใหม่ๆ

ผมอยากจะบอกว่า พิทบูล ในตอนเด็กๆ การเลี้ยงดูพื้นฐานก็เหมือนกับลูกสุนัขทั่วไป การกินอาหาร การเล่น การกัดแทะสิ่งของ มันเหมือนกับหมาพันธ์ทั่วๆ ไปครับ ความแตกต่างที่มีจากพันธ์อื่นก็คือ มันคือหมา "พิทบูล" อาจจะแข็งแรงกว่า บางตัวอาจจะดุตั้งแต่เล็กๆ เลย แต่ลูกหมาก็คือลูกหมาครับ มันต้องการการเอาใจใส่ และความรักจากเจ้าของ การเห่าหรือขู่คำรามบ้างในบางครั้งเวลาเล่น ก็อย่าไปตีมัน ผมว่ามันเป็นเรื่องปกติของลูกหมาครับ เราต้องแยกให้ออกว่า มันเกิดจากการเล่น หรือว่ามันก้าวร้าวจริงๆ

สิ่งหนึ่งที่ผมเป็นห่วงก็คือ ความที่มันเป็นหมา พิทบูล ที่สังคมโดยทั่วไปจะเข้าใจว่า มันเป็นหมาที่ดุมาก เป็นหมาพันธ์โหด เป็นหมาที่แข็งแรงเกินตัว สามารถกัดคนตายได้ มันจะต้องกัดเก่งกว่าหมาอื่น หรือ อีกหลายๆ อย่างที่ฝังอยู่ในความรู้สึกของคนทั่วไป ทำให้เจ้าของบางท่าน ตั้งความคาดหวังไว้สูงเกินไปในเรื่องความเก่งกาจ บางครั้งหมาอายุแค่ไม่กี่เดือน พาออกไปนอกบ้าน คิดว่าหมาพิทบูล มันต้องสุดยอดกว่าหมาทั่วไป แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่แน่เสมอไป ที่มันจะเหมือนกันทุกตัว ยิ่งในวัยเด็กคาดหวังอะไรจากมันยาก เมื่อไปเจอหมาข้างถนนเห่า แล้วหมาตัวเองไม่สู้ก็เก็บเอามาเป็นกังวล หรือบางคนปล่อยให้ลูกหมาบางตัวที่กำลังห้าว และคะนองตามประสาลูกหมา หรือหมาหนุ่ม ออกไปลุยกับหมาข้างถนนแบบ สิบรุมหนึ่ง โดยเชื่อว่า พิทบูลมันเอาชนะได้ไม่ยาก ผมไม่เถียงครับว่า หมาพิทบูล มันทำได้จริงๆ แต่ บางครั้งผมอยากให้มองถึงองค์ประกอบอื่นๆ เช่น อายุของหมาด้วย การปล่อยลูกหมา พิทบูลหนึ่งตัวออกไปลุยกับหมาจรจัดเป็นฝูงนั้น เป็นข้อผิดพลาดอย่างมาก มันก็เหมือนปล่อยลูกสิงโต เข้าไปในฝูงไฮยีน่าแหละครับ คิดเอาเองว่าอะไรจะเกิดขึ้น ถึงแม้ว่ามันอาจจะชนะ แต่ก็ได้แผลกับมาเต็มตัวแน่นอนครับ

หรือในรายบางคนที่กลัว พิทบูล ก็กลัวกันจนเกินเหตุ ผมมีตัวอย่างในเรื่องความกลัวในกิติศัพท์ของ หมา พิทบูล แม้แต่คนในบ้านของผมเอง แค่ลูกหมา พิทบูล ตัวเล็กๆ อายุยังไม่ถึง 2 เดือน เห่าเล่นๆ ก็กลัวกันแล้ว หาว่ามันดุ เลี้ยงไม่เชื่อง สาเหตุก็เพียงเพราะว่า มันเป็นหมา พิทบูล เลยทำให้ไม่กล้าจับ ไม่กล้าเลี้ยงไปเลย ผมขอบอกตรงนี้เลยก็แล้วกัน ตอนมันเป็นเด็กๆ มันก็แค่ลูกหมาธรรมดาตัวหนึ่งเท่านั้น มันไม่มีพิษสงอะไรเกินไปกว่าลูกหมาตัวหนึ่งหรอกครับ อย่าไปกลัวมัน เล่นกับมันตามปกติ ลูกหมามันทำอะไรเราไม่ได้หรอกครับ

ลูกหมามันทำอะไรเราไม่ได้ แต่มันเรียนรู้ได้ครับ ตอนมันเล็กๆ ถ้ามันเห่าหรือขู่ใคร แล้วคนนั้นกลัวมัน มันจะจำและทำกับคนนั้นตลอด เพราะฉนั้นตอนมันยังเด็ก มันเห่า มันเล่น หรือขู่เราบ้างก็อย่าไปกลัวมัน จะทำให้มันได้ใจ และทำตัวเป็นนายเรา หมาเด็กขู่เราสามารถสอนได้ ถ้ามันโตแล้วขู่ ทีนี้ละแก้ยากครับ เป็นแบบนี้แล้ว ก็ตัวใครก็ตัวมัน ก็แล้วกันนะครับ

ลูกหมาบางตัว ทำไมถึงกลัวไปหมดทุกอย่าง พาออกนอกบ้านไม่ยอมเดินเลย นี้ก็เป็นคำถามยอดนิยมอีกคำถามหนึ่งที่ผมเจอบ่อยมากในช่วงหลังๆ นี้

คำถามนี้มันก็ตอบยากเหมือนกัน สาเหตุมีเป็น 108 สาเหตุ ผมก็ตอบไปเท่าที่ผมรู้และ คาดเดาเอาบ้าง เพราะว่าข้อมูลบางอย่างในหมาตัวนั้นผมอาจจะรู้ไม่หมด ถ้าลูกหมายังเล็กมากผมก็บอกว่ามันเป็นเรื่องปกติของลูกหมา โตขึ้นมาหน่อยแล้วไม่หายก็อาจ จะมาจากสายเลือด และการเลี้ยงดู หมาบางตัวกลัวคนมาก แต่กับหมาด้วยกันไม่กลัวแถมกัดแหลก อันนี้ก็เจอบ่อย ถามไปถามมา ก็ยอมรับว่าไม่ได้เลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก เขาให้มาอีกที อันนี้ฟันธงได้เลย เจ้าของเดิมตีมันจนประสาทเสีย
นี่เป็นเรื่องจริงที่มันคนเล่าให้ผมฟังครับ คือมีอยู่ท่านหนึ่ง ได้ลูกหมาพิทบูล มาเลี้ยงตัวหนึ่ง เป็นลูกหมาสายกัด ด้วยความที่มันเป็นหมาที่ ภาษานักกัดหมาเขาเรียกว่า มัน Hot มาก เจอหมาด้วยกันไม่ได้เลย ไล่กัดแหลก อายุไม่เท่าไรก็สู้หมาแล้ว ภาษานักกัดหมาเขาเรียกว่า สตาร์ทไว ตัวแกเองก็ชอบตีมันมาก เพราะว่ามันดื้อ และเคยไปขู่ลูกแก แกกลัวว่ามันจะกัดคนก็เลยตีมันทุกครั้งที่เห่าใส่คน ตีมันมากไปจนทุกวันนี้กลายเป็นหมาที่กลัวคนไปเลย

ตอนนี้มีเมลหลายอันเหมือนกันที่บอกว่าให้ช่วยเพิ่มเติมข้อมูลใหม่ๆ หน่อย

อันนี้ต้องขอโทษจริงๆ เลย ว่าตอนนี้ยังคิดไม่ออกไม่รู้ว่าจะเอาข้อมูลอะไรมาลงดี และงานประจำก็ยุ่งมาก ถ้าอยู่กรุงเทพก็กลับดึก หรือไม่ก็ต้องเดินทางตลอด และในหนังสือ พิทบูลที่ผมมีอยู่ ส่วนใหญ่ก็พูดถึงเรื่องการเลี้ยงดูโดยทั่วๆ ไป ซึ่งโดยทั่วไปก็เหมือนกันทุกพันธ์อยู่แล้ว จะเอาเรื่องการกัดหมามาลง มันก็ไม่เหมาะสม แต่ผมก็ยืนยันว่าจะพยายาม เพิ่มเติม สิ่งใหม่ๆ เขามาในเว็บแห่งนี้เรื่อยๆ และมากยิ่งขึ้นครับ

ข้อมูลส่วนใหญ่ที่มีมาใหม่ๆ ก็เป็นเรื่องใกล้ๆตัวเป็นหลักครับ บางส่วนก็ได้มาจากประสบการณ์จริงๆเลย ผมเองก็ยอมรับครับว่าเขามาที่เว็บทีไรมันเหงาๆ เหมือนที่บางคนเขียนไว้ในกระทู้ เมื่อไม่มีอะไรใหม่ๆ ก็เลยทำให้บางท่านไม่อยากเข้ามา จะมีก็เว็บบอร์ดกับ แช้ทรูม ที่ยังมีคนแวะเวียนเข้ามา ตั้งกระทู้กันไว้บ้างก็พอหายเหงา แต่ แช็ทรูมนี่แทบจะไม่มีใครใช้เลย เข้าไปทีไรผีหรอกเลย กิจกรรมของพิทบูลในเมืองไทย นอกจากการประกวดที่มีน้อยเต็มทนแล้ว อย่างอื่นก็ยังมองไม่เห็นว่าจะเริ่มได้เมื่อไหร่ หากมีใครที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงแล้ว สามารถผลักดันให้เกิดขึ้นได้ ผมว่าวงการคงคึกคักกว่านี้เยอะครับ

ผมยังยืนยันเหมือนเดิมว่า อยากให้เว็บเป็นแหล่งชุมนุมของคนรักพิทบูล การเลี้ยงพิทบูล มันก็มีความเบื่อและความเหงาบ้างในบางครั้ง อยากมีเพื่อนใหม่ๆ อยากให้มีที่แลกเปลี่ยน หรือมีแหล่งชุมนุม ที่สามารถพูดคุยกัน ไม่อยากให้เป็นที่ประลองกำลัง หรือ เป็นเวทีที่มุ่งเอาแพ้ชนะกัน

แต่ว่ามันจะเป็นไปได้มากน้อยแค่ใหนนั้น มันก็คงต้องอยู่ที่ทุกท่าน ผมทำคนเดียวไม่ได้แน่ครับ ผมเคยบอกไว้หลายครั้งแล้วว่า เสน่ห์ของ พิทบูล มีอยู่ต้องหลายอย่าง กิจกรรมที่มันทำได้มีต้องเยอะเเยะ ไม่จำเป็นว่าจะต้องเลี้ยงมันที่ความสวยงามเพียงอย่างเดียว หรือเอามากัดกันเท่านั้น การเลี้ยงดูหมาของคนเรานั้น ผมว่าน่าจะเป็นเรื่องเบาๆ ใช้เป็นเครื่องผ่อนคลาย จากความเคร่งเครียดในชีวิตประจำวัน มากกว่าที่จะเอามาเป็นเรื่องซีเรียส ผมย้ำจุดนี้มานานแล้ว

ผมอ่านเห็นข้อความบางข้อความในกระทู้ ที่มีการกระทบกระทั่งกัน ในเรื่องเดิมๆ บางทีก็เบื่อเหมือนกัน ผมอยากจะฝากไว้ในข้อเขียนอันนี้เลยก็แล้วกัน ใครจะเลี้ยงหมาไว้เพื่ออะไรก็แล้วแต่ จะเพื่อประกวด เพื่อขาย หรือเพื่อเกมส์กีฬา ก็ตาม ผมอยากให้ทุกคนสามัคคีกันไว้ดีกว่า ผมเห็นบางคนเขาอยู่ดีๆ ก็มีข้อความโจมตีเขา เพียงเพราะว่าแนวทางไม่ตรงกัน ผมว่าหยุดเถอะครับ ตราบใดที่เขาไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร หรือตั้งใจหลอกลวงใครหรือเอาเปรียบใครอย่างเห็นได้ชัด ก็อย่าไปยุ่งกับเขาเลยครับ ของอย่างนี้มันอยู่ที่ใจและความชอบครับ

แต่ถ้าหากมีบางคนที่ทำตัวเป็นตัวเหลือบ คอยบ่อนทำลายวงการ หลอกลวงคนให้หลงผิดเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน หากินบนความทุกข์ของผู้อื่น อย่างนี้ ผมยินดีเข้าร่วม"ตื้บ"อย่างเต็มที่ครับ

ผมขอเตือนบางคนที่ชอบทำตัวไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอยด้วยนะครับ ว่าตกลงแล้วคุณจะเลี้ยงหมาไว้เพื่ออะไรกันแน่ เอาซะอย่างนะครับ ผมอยู่ของผมดีๆ อย่ามายุ่งกับผมจะดีกว่า ผมมีหน้าที่การงานที่มั่นคง ผมมุ่งมั่นจะเอาดีในด้านหน้าที่การทำงานมากกว่า ที่จะเอาดีด้วยการทำตัวเป็นเซียนหมาครับ

 

และขอทิ้งท้ายก่อนจากว่าสุนัขที่อยู่กับท่านมันไม่ใช่สุนัขธรรมดามันคือสุดยอดสุนัข

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"

ติดตามต่อตอนหน้านะครับ

มาร์ค