ตอนที่ 25 อังกอร์

"อังกอร์"

ผมเดินทางไปต่างจังหวัดประมาณ 1 อาทิตย์ ก่อนเดินทางกลับ 1 วัน ก็ได้รับโทรศัพท์ จากน้องท่านหนึ่ง บอกว่า พี่ อ่าน จ.จ. เล่มใหม่แล้วหรือยัง ผมตอบว่ายังเลย ตอนนี่ผมอยู่เชียงใหม่ มีเรื่องอะไรที่น่าสนใจหรือ เขาก็ตอบว่า ก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากมีบางบทความเขียนถึงผมกับแฟนผม แกก็เล่าให้ฟังคร่าวๆ ผมบอกว่าไม่เป็นไร เอาไว้กลับมากรุงเทพก่อนจะแวะไปหาซื้อมาอ่าน หลังจากอ่านแล้ว ก็เขามาเช็ค อีเมล แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปอ่านข้อความในเว็บบอร์ด ก็เจอข้อความมากมายเกี่ยวกับผม แถมมีบางคนแอบอ้างใช้ชื่อผมในการตอบกระทู้ด้วย ยอดจริงๆ เลยครับ

ในเมื่อมีบางท่านอยากรู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร ผมก็จะเล่าให้ฟัง เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่แน่จริง เรื่องมันจะได้จบเสียที หวังว่าผมกับหมาผม คงได้อยู่อย่างสงบเสียที

ผมอาจจำเป็นต้องคัดลอก ข้อความบางตอนทั้งจากในหนังสือ มาประกอบด้วยเผื่อว่าบางท่านที่ไม่ได้อ่านหนังสือฉบับนั้น ซึ่งอาจจะไม่รู้ความเป็นมา รวมทั้งท่านที่อ่านแต่ข้อความในกระทู้จะได้รับทราบว่าแท้จริง เรื่องราวมันมีความเป็นมาอย่างไร แต่บทความนี้ไม่ได้ต้องการที่จะ ทำลายชื่อเสียงของใคร เป็นการเล่าสู่กันฟังเท่านั้น มีบางท่านคงแค่ได้อ่านบทความในกระทู้ โดยที่ไม่รู้อะไรมาก่อนเลย ก็มาโพสข้อความด่าผม เสียแล้ว แถมมีบางคนมาท้าท้ายให้ผมนำหมาไปประกวดอีก ผมว่าใครที่ติดตามอ่านบันทึกของผม คงจะรู้ดีว่า การเลี้ยงหมาของผมนั้นมีการเลี้ยงดูอย่างไร ผมบอกแล้วว่าเลี้ยงเป็นงานอดิเรก ผมก็อุตสา่ห์ หนีการประกวดมาเลี้ยง พิทบูล แล้ว ก็ยังไม่วาย มีคนมาวุ่นวายกับ ชีวิตผม ทำไมเหรอที่คนเลี้ยงหมาพิทบูล ถ้าไม่เลี้ยงไว้กัดกันต้องเลี้ยงไว้เพื่อประกวด อย่าปัญญอ่อนกันนักเลย หมาพันธ์นี้ มีดีต้องหลายอย่าง ผมไม่เห็นความแตกต่าง ระหว่างการเลี้ยงหมาไว้ประกวด หรือแค่เอาไว้เป็นเพือนเลย แต่ทำไมถึงต้องมาแบ่งแยกและเป็นปัญหากันอยู่ตลอด ผมเลยอยากถามว่า
หมาที่เข้าประกวดแล้วชนะมันแดกข้าวน้อยลงเหรอถึงได้มาวุ่นวายกับชีวิตผมนัก
แถมมีบางคนบอกอีกว่าผมหากินกับหมาบ้าง ค้าน้ำ_ามหมาบ้าง แต่ไม่กล้าลงชื่อจริง คิดจะว่าใครก็กล้าหน่อยนะน้อง ดูอย่างคุณ วิลลี่ซิ คนจริง ไม่พอใจก็พูดออกมาเลย แบบนี้ซิน่าคบกว่า ไอ้พวกผีที่ไม่มีตัวตน คนแบบนี้คุณค่าความเป็นคนน้อยกว่าหมาที่ผมเลี้ยงเสียอีก หมาผม ไทเกอร์ ที่ถูกพวกมันรุมด่าอยู่ทุกวันนี้ มันยังช่วยทำประโยชน์ให้สังคมบ้าง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ทำเอง แต่ผมในฐานะเจ้าของด้วยความรักที่มีต่อมันก็ยินดีทำให้มัน

อย่างน้อย ไทเกอร์ หมาผมมันก็ยังหมายเลขประจำตัวการบริจาค ช่วยเหลือ มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ เป็นประจำ ถึงแม้ว่าผมจะทำให้แต่ผมก็ทำในชื่อของมัน ใครไม่เชื่อลองไปเช็คดูได้ ว่ามีชื่อคุณไทเกอร์ อยู่ในรายชื่อผู้บริจาคหรือเปล่า วันหลังผมจะนำจดหมายขอบคุณที่เขาส่งมาให้มันทุกเดือนมาลงให้ดู

• ธนาคารกรุงเทพฯ เลขที่ 059 0 12305 5
• ธนาคารไทยพานิชย์ เลขที่ 105 2 18418 1
• ธนาคารกรุงศรีอยุธยา เลขที่ 332 1 08971 9
• ธนาคารกสิกรไทย เลขที่ 422 2 20785 7
• ธนาคารไทยธนาคาร เลขที่ 034 2 18211 0

บทความนี้คัดบางตอนมาจากหนังสือสวนจตุจักร ฉบับที่ 157 ประจำเดือน พฤศจิกายน 2544
" Red Joey เป็นพิทบูล ที่กระโหลกและโครงสร้างใหญ่ แต่ไม่ Undershort ฟันสวย ระยะนี้ ผมค่อยๆ ปลดแม่พันธ์ที่มีสายเลือดเก่าออก โดยการทำหมัน และขายในราคาถูก หรือเอาไปเฝ้าฟาร์มหมูผม Jason และ Angkor เป็นพี่น้องกัน ตัวที่ชื่อ อังกอร์ ผมขายให้คุณ นภาพรรณ ภาควิวัฒน์ ไปเมื่อ วันที่ 7 มี.ค. นี้ ราคา 28,000 บาท ผมไม่รู้ว่า เดี๋ยวนี้ ไปอยู่กับ คุณ Mark เจ้าของ Web Pitbull Zone ได้ไง แล้วก็เขียนลงใน Web ว่า ถูกผมหลอกขาย ในทางกลับกัน ผมว่าผมถูกหลอกให้ขายมากกว่า ถ้าผมรู้ว่าคุณ Mark ซื้อคงต้องคุยกันอีกนาน ทุกวันนี้ผมขายหมาผมเลือกลูกค้า มีหลายคนโทรมาเล่าว่า ผมโดนด่าขายหมาไปแล้วไม่มี ฮีท (เป็นสัด) ผมได้บอกให้คุณนภาพรรณ ฟังว่าตัวนี้ผมไม่แน่ใจว่าเพิ่งเป็นสัดผ่านไปหรือกำลังจะเป็น คุณรู้ใหมว่า พิทบูล ส่วนใหญ่เป็นสัดห่างกันครั้งละ 8-12 เดือน ไม่ใช่ทุก 6 เดือนเหมือนไทพิท (Thai Pit) ถ้าสุนัขซื้อไปจากผมแล้วไม่มีฮีท ผมยินดีรับผิดชอบและเปลี่ยนสุนัขให้ เวลาผ่านไป 7 เดือนกว่า เจ้าอังกอร์ก็มี ฮีทมาแล้ว เป็นอันว่าจบกันแล้วนะ ผมไม่ต้องรับผิดชอบแล้ว ที่ต่อว่าผมไปในเว็บ ก็น่าจะแก้ข่าวให้ แสดงน้ำใจให้เหมือนสายพันธุ์ หมาที่เราเลี้ยงและคุยว่าเป็นนักเลงไม่ใช่อันตพาล "

ผมขอเล่าถึงความเป็นมาทั้งหมดของแม่หมาตัวนี้ก่อนก็แล้วกัน

ผมยอมรับและขอให้เครดิต คุณ วรพรต ในเรื่องที่ว่า ทุกวันนี้ พิทบูล สายโชว์ ที่นิยมกันอยู่ในเมืองไทยขณะนี้ คุณวรพรต มีส่วนเป็นอย่างมาก จากการเขียนบทความเกี่ยวกับสุนัข พิทบูล ลงในหนังสือสวนจตุจักร ผมเองสมัยที่เรียนอยู่ อเมริกา ซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้เลียง พิทบูล ก็ติดตามอ่านเป็นประจำ โดยการ รับหนังสือเป็นประจำจาก ร้านของคนไทย ที่เมือง Ft. Lauderdale, Florida

ขอข้ามมาถึงตอนที่ผมกลับมาเมืองไทย ใหม่ๆ โดยนำเอาสุนัข ที่ผมเลี้ยงอยู่ที่นั่นกลับมาด้วย ความที่ผมอยู่อเมริกา นานเกือบ 5 ปี ทำให้ผมไม่รู้จักใคร ที่เลี้ยง พิทบูลในเมืองไทยเลย อาทิตย์แรก ที่ผมอยู่เมืองไทย ได้โทรไปขอคำปรึกษา จากคุณวรพรต หนึ่งครั้ง ในฐานะที่เป็นคนที่มีชื่อเสียงที่สุดเกี่ยวกับ พิทบูล ที่ผมได้รู้จักจากการอ่านหนังสือ และคาดว่าน่าจะได้รับคำแนะนำที่ดี เกี่ยวกับการเลี้ยง พิทบูล และเกี่ยวกับวงการ พิทบูลในเมืองไทย แต่ผมก็ผิดหวังจาการพูดคุยทางโทรศัพท์ในวันนั้น ไม่รู้ว่าผมโทรไปผิดวันหรือเปล่า หรือว่าแกอารมณ์ ไม่ดี ผมได้รับความผิดหวังเป็นอย่างมาก แถมคำพูดบางคำ ก็ไม่เหมือนกับคุณวรพรต ที่ผมรู้จักจาการอ่านในหนังสือเลย ก็เลยคิดว่าผมคงจะโทรหาแก ครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย

ผมได้ลองเปิดหนังสือดูใหม่ เจอโฆษณาอันหนึ่งเป็นของคอกที่เลี้ยงสุนัขสายกัด ที่อยู่แถวๆ สำโรง คิดอยู่นานเหมือนกันว่าจะลองโทรไปคุยด้วยดีหรือเปล่า เพราะว่าเขาเลี้ยงสายกัดแต่เราเลี้ยงสายโชว์ แต่ผิดคาดครับ ผมโทรไปโดยบอกว่าผมเลี้ยงสาย โชว์อยู่ พี่ท่านหนึ่ง ก็บอกว่าไม่เป็นอะไร จะสายกัดสายโชว์ก็เป็นเพื่อนกันได้ แถมยังชวนผมไปเที่ยวที่บ้านด้วย หลังที่พูดคุยกันแล้วผมรู้สึกชอบในอัธยาศรัยของพี่ท่านนี้มาก ในที่สุดผมก็ตัดสินใจ ชวนแฟนผมไปเที่ยว โดยพาหมาผมไปด้วย พี่เขาก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ถึงแม้ผมจะบอกว่าผมไม่ชอบการกัดสุนัข เพราะว่าสงสารมัน แกก็ไม่ว่าอะไร แถมยังให้คำแนะนำในการเลี้ยงดูอีกด้วย ผมถึงไม่สนใจว่าใครจะเลี้ยงสายใหนขอให้เป็นคนชอบ พิทบูลเหมือนกันก็พอแล้ว ถ้าถูกใจก็คบกันได้

อยู่มาวันหนึ่ง เพื่อนผมที่เรียนอยู่ที่อเมริกา ได้แวะมาเยี่ยม และเอ่ยปากทวงถามว่า เมื่อไรเขาจะมีโอกาสได้ลูกของ ไทเกอร์เสียที เป็นค่าจ้างในตอนที่เขาช่วยเลี้ยง ไทเกอร์ในตอนเด็กๆ สมัยที่อยู่อเมริกาด้วยกัน ผมก็เลยบอกว่า ไทเกอร์ มันเป็นตัวผู้ จะมีลูกได้อย่างไร เขาก็เลยบอกว่าผมต้องหาแม่พันธ์มาเพาะและแบ่งลูกให้เขาตามสัญญา และประกอบกับแฟนผมบ่นว่าเบื่อการทำงานที่ บริษัทฯ จะลาออกมาอยู่ที่บ้าน และอยากจะได้หมาตัวเมียที่พร้อมผสมมาเป็นแม่พันธ์ จะได้ไม่เสียเวลารอนาน มีลูกจะได้ให้เพื่อนผมไปและเก็บไว้เอง 1 ตัว ที่เหลือก็ขายไปเป็นค่าอาหาร และรบเร้าให้ผมซื้อให้ ผมก็บอกว่าลองหาดู เจอตัวที่ถูกใจเมื่อไรก็บอก จะซื้อให้ แต่หายังไรก็เจอแต่ สุนัขสายกัดที่ตัว ค่อนข้างผอมบาง ไม่ค่อยถูกใจ ก็เลยบอกให้ผมพาไปดูที่คอกวิลลี่ ของคุณวรพรต ซึ่งผมเองกลัวจะเจอแบบครั้งที่แล้วก็ไม่อยากไป แต่แฟนผมเลยบอกว่า ต้องการแค่ให้ผมขับรถพาไปส่ง ส่วนเธอจะเป็นคนพูดกับคุณวรพรตเอง หลังจากที่แฟนผมนัดหมายกับคุณวรพรตแล้ว ผมก็ได้ขับรถไปส่งที่คอกวิลลี่ ในวันอาทิตย์ที่ 4 มี,ค, ซึ่งเป็นวันที่ผมหยุดงาน ระหว่างทางแฟนผมก็ถามว่า จะโกรธใหม บอก ถ้าเจอตัวที่ถูกใจแล้วซื้อกลับมาเลย ผมก็ยังแนะนำไปว่า ถ้าจะซื้อแม่พันธ์ควรเลือกตัวที่มีเพ็ดดีกรี และรู้ประวัติ พ่อแม่ โอกาสที่จะได้ลูกสุนัขถูกใจมากกว่า สนุขที่เราไม่รู้อะไรเลย ซึ่งถ้าซื้อจากคอกนี้ก็น่าเชื่อถือได้ แต่คาดว่าคงยากที่ เขาจะยอมขายแม่พันธ์ที่มีคุณภาพและพร้อมผสมมาให้ คงได้มาแค่ตัวหางๆ แฟนผมก็บอกว่าไม่เป็นไร ถ้าสายเลือดดีๆ ก็คงมีฟลุ๊คออกมาบ้างตัวสองตัว

เมื่อไปถึง ก็ได้ไปเจอกับ แม่หมาตัวหนึ่ง ตอนั้นยังไม่มีชื่อ สีสวยดี อกกว้างใช้ได้ ขาหลังตึงไปหน่อย เส้นหลัง ก็ไม่ค่อยดี แต่เป็นลูกของ ทอรัส และเป็นหลานของรัคคัส ซึ่งถ้าดูจากสายเลือดก็ถือว่าใช้ได้ แต่สภาพในตอนนั้น โทรมมาก ขี้กลัว เป็นขี้เรื้อนเกือบทั่วตัว แถมมีเห็บแดงด้วย คุณวรพรตบอกว่าตัวนี้ ไม่ขาย ถ้าอยากได้จริงๆ จะแบ่งให้ ในราคา 30,000 บาทถ้วน ไม่มีลด แฟนผมอยากได้มากจะเอากลับมาบ้านเลย แต่ผมเฉยๆ ก็เลยบอกว่า ให้รออีกหน่อยให้เราพร้อมกว่านี้ อย่าเพิ่งเอาไปเลย อยากให้เขารักษาเห็บกับขี้เรื้อนก่อนน่าจะดีกว่า เดี๋ยวมันจะไปแพร่เชื้อที่บ้าน และเราก็เลี้ยงหมาในบ้านด้วย วันนั้นก็เลยไม่ได้ซื้อกลับมา

สองวันจากนั้นขณะที่ผมนั่งทำงานที่บริษัทฯ แฟนผมก็โทรมารบเร้าขอซื้อหมาตัวดังกล่าว บอกว่า คุณวรพรตบอกว่าแม่หมาตัวนั้นฮีทน่าจะมาเร็วๆนี้ หรือไม่แน่อีกประมาณ 1-2 อาทิตย์ ฮีทน่าจะมา ถ้าจะซื้อก็ต้องซื้อเลย เพราะว่าถ้าฮีทมาแล้วไม่ขาย เก็บเอาไว้เพาะเองดีกว่า โดยแฟนผมให้เงื่อนไขว่าจะขอเลี้ยงอังกอร์เองและให้นอนนอกบ้าน โดยให้นอนในกรงที่ติดมุ้งลวดแทน แถมค่ากรงก็จะเป็นคนออกเงินเองอีกต่างหาก ผมก็บอกว่างั้นก็ตามใจ แต่ผมคงไม่มีเวลาขับรถไปส่งอีก แล้ว คงต้องหาคนอื่นไปแทน หรือให้เขาเอามาส่งให้ และวันต่อมา แม่หมาตัวนั้นก็ได้มาอยู่ที่บ้านแม่ผม โดยคุณวรพรต ยอมขายให้ในราคา 28,000 บาท และช่วยนำมาส่งให้แต่ขอค่าน้ำมัน 500 บาท และยังใจดี ก่อนนำส่งยังช่วยพาหมาแวะไปฉีดยา แก้ขี้เรี้อนและป้องกันเห็บหมัดให้ด้วย และนี่ก็คือเรื่องราวทั้งหมดและที่มาของแม่หมาตัวนี้

ในตอนที่ได้อังกอร์มาใหม่ๆ ผมบอกตรงๆ ว่าไม่ถูกใจ เลย แต่ก็ไม่อยากขัดใจแฟนผม และมันเป็นหมาที่น่าสงสารมาก แต่สาเหตุที่ผมไม่ชอบก็คือ หมาตัวนี้ สภาพจิตใจแย่มาก ขี้กลัวไปหมดทุกอย่าง และเห่าแบบไม่มีเหตุผล ชื่อก็ไม่มี ไม่เข้าใจคำสั่งแม้แต่คำเดียว แถมถ่ายไม่เป็นที่เป็นทางอีกต่างหาก แต่ผมเห็นแฟนผมเลี้ยงดูมันอย่างดี อาบน้ำให้ทุกอาทิตย์ คอยทายาทุกเช้าเย็น ค่อยๆ บอก ค่อยๆ สอน จนเดี๋ยวนี้ เป็นหมาที่น่ารักกว่าเดิมเยอะ ใครที่มาบ้านผมจะรู้และเห็นได้เป็นอย่างดี ว่าแฟนผมเอาใจใส่แม่หมาตัวนี้ขนาดใหน แต่ตอนนี้ บริเวณที่เคยเป็นขี้เรือนบางแห่งขนก็ไม่ยอมขึ้น ผมว่าคงเป็นบุญของมันที่ได้มาอยู่ที่บ้านผม ผมไม่เข้าใจในข้อความเพราะเห็นบอกว่าเลือกลูกค้าและตอนนี้มันมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แถมได้เป็นต้นสายของคอกผมเจ้าของเดิมน่าจะภูมิใจและดีใจ และที่คุณวรพรตบอกว่า ถูกหลอกให้ขาย ถ้ารู้ว่าผมซื้อคงต้องคุยกันอีกนาน ผมไม่เข้าใจว่า ก่อนที่ผมจะซื้อหมาใครจำเป็นใหมที่ผมจะต้องโฆษณา ว่าผมเองเป็นใครมาจากใหน และที่บอกว่าผมเขียนลงในเว็บว่าถูกหลอกขายมา ผมไปเช็คดูข้อความแล้วก็หาไม่เจอจริงๆ ครับ ว่าเขียนไว้ที่ตรงใหน

ผมเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่า รอบการเป็นสัด ของ อเมริกัน พิทบูล กับ ไทย พิทบูล มันไม่เหมือนกัน เพราะว่าผมเห็นหมาบางตัวที่สมบูรณ์มากๆ 4 เดือนก็มาแล้ว สงสัยคงเป็น หมาลูกผสมหรืออาจจะเป็น อารามพิทบูลแน่ๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อันนี้เป็นความรู้ใหม่จริงๆ และตอนที่ผมเอารูปอังกอร์ขึ้นเว็บใหม่ๆ มีคนให้ความสนใจ โทรมาขอจองลูกหมากับผมมาก ขนาดที่ขอวางเงินจอง ผมเองก็บอกให้ใจเย็นๆ มีเมื่อไหร่ไม่หวง จะแบ่งให้ คาดว่าน่าจะเร็วๆ นี้ และผมยอมรับว่าเคยพูดเล่นติดตลก กับคนที่โทรมาจองลูกหมาว่า สงสัยตอนที่หมอฉีดยาแก้ขี้เรื้อนคงหยิบยาผิด เอายาคุมมาฉีดแทน ฮีท ที่ว่าจะมามันก็เลยไม่มา มันอาจจะเป็นสาเหตุที่คนปากเสียเอาไปแต่งเติมจนเรื่องมันวุ่นขึ้นมา

อีกอย่างถ้ารู้ว่าหมาเพิ่งหมดฮีทต้องรอนานขนาดนี้ผมว่าแฟนผมคงไม่ซื้อหมาตัวนี้แน่ แต่อย่างที่ว่าคนรักหมาแบบผมกับแฟนผมเมื่อเลี้ยงแล้วก็ผูกพันธ์ ไม่เคยคิดที่จะทอดทิ้งมันหรือเอาไปคืนแต่อย่างใด ผมก็เคยบอกกับทุกคนว่าถึงแม้ว่าฮีทมันจะมาหรือไม่มา ผมก็จะเลี้ยงมันเอาไว้ อย่างน้อยมันก็มีประโยชน์ คอยเป็นยามเฝ้าหน้าบ้านผมได้เป็นอย่างดี หวังว่าเรื่องคงจบ และเลิกตอแยผมกันเสียทีนะ หากใครมีข้อข้องใจ ขอความกรุณาโทรสอบถามได้โดยตรง อย่าคิดหรือสรุปเอาเองแล้วมาตั้งกระทู้ล่อเป้าให้ผมเข้าไปตอบ หรืออย่าพยายามสร้างความวุ่นวายในเว็บบอร์ดอีกเลยครับ เบอร์โทรผม (01) 648 3698 แต่ขอความกรุณาโทรในวันเสาร์ หรืออาทิตย์เท่านั้นครับ ก็หวังว่าเรื่องคงจบ

ลูกไทเกอร์คอกที่ 4 เพศเมีย อายุ 1 เดือน

ตอนนี้ผมมีลูกสุนัขที่เป็นสายเลือดของไทเกอร์แล้ว แต่ไม่ได้เกิดจากอังกอร์ เกิดจากแม่หมาของน้องรุ่งโรจน์ ผมจองไว้แล้วหนึ่งตัว อาจจะเอาไว้ปราบหมาดังๆ เล่นแก้เซ็ง ซึ่งครอกนี้ผมกล้าท้าว่าสุดๆ ใครไม่เชื่อไปดูได้ สวยเกือบทุกตัว คุณภาพผมกล้าพูดเลยว่าสวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา แต่ก็ยอมรับว่ามีบางตัวที่เหมือนพ่อมัน ที่หน้าหักและย่นมากไปหน่อย มีฟันอันเดอร์เหมือนพ่อมันด้วย คงเข้าประกวดไม่ได้ แต่ขอร้องคนที่จะเข้าไปดู ว่าน้องเขาเป็นเด็กดีเรียบร้อยมากๆ และไม่ได้ขายแพงด้วย ถ้าคิดเพียงแค่ไปป่วนเขาอย่าไปเลยครับ

ผมเขียนมานี่ ไม่ได้ต้องการจะทะเลาะกับใคร ทั้งสิ้น เพียงแต่เห็นว่า การที่ผมเงียบ ก็ยิ่งทำให้คนเอาคำพูดไปแต่งเติม ทำให้เหตุการณ์บานปลายกันไปใหญ่ และข้อความในเว็บบอร์ด อยากให้เพื่อนๆ พิจารณากันดูให้ดีๆ มีการแอบอ้างชื่อของผมด้วยในบางครั้ง แถมมีบางคน ตั้งกระทู้เอง ตอบเองด้วย ใช้ไม่รู้กี่ชื่อ ผมบอกแล้วว่าผมเป็นเจ้าของเว็บ ข้อมูลบางอย่างผมสามารถเช็คได้ และขอบอกให้บางคนรู้ด้วยว่า ถึงหมายเลข IP จะเปลี่ยน แต่อย่าลืมว่าหมายเลขเครื่องคอมที่คุณเล่นมันไม่เปลี่ยน และเวลาที่คุณเข้ามารวมกับหมายเลข IP มันสามารถบอกได้ว่ามันหมุนเข้ามาจากเบอร์โทรศัพท์หมายเลขอะไร ใครเป็นเจ้าของหมายเลข คงไม่ยาก ในการหาตัวใช่ใหมครับ

ผมกับคุณวรพรต ถึงจะปากร้ายบ้าง ในบางครั้งอาจจะมีการว่ากระทบถึงใครบางคน แต่อย่าลืม ว่าเราสองคน มีตัวตนจริงๆ และเปิดเผยสามารถติดต่อได้ตลอดเวลา แถมผมยังมีเว็บบอร์ดเอาไว้ให้ด่าคืนอีกด้วย ผมว่าถ้าจะให้แฟร์ คนที่จะด่าควรแสดงตัวด้วย อย่าทำตัวเป็นอีแอบเลย เสียชื่อคนเลี้ยง พิทบูลหมด

ตัวนี้แหละที่ผมจองไว้

 

เหมือนเดิมครับขอทิ้งท้ายก่อนจากว่า สุนัขที่อยู่กับท่านมันไม่ใช่สุนัขธรรมดามันคือสุดยอดสุนัข

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"

ติดตามต่อตอนหน้านะครับ

มาร์ค