Untitled Document

บันทึกของผมตอนนี้ก็ห่างจากตอนที่แล้วก็ประมาณเดือนเดียวเอง แต่ผมกลับมีความรู้สึกเหมือนว่านานเหลือเกินที่ผมทิ้งช่วงไป อาจจะเป็นเพราะว่าตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา ผมได้รับการติดต่อจากเพื่อนๆ หลายๆ ท่าน ที่เมล์มาและบางท่านก็โทรศัพท์มาหา แต่ทุกคนก็จะถามเหมือนกันๆกันว่า ทำไมช่วงนี้ไม่มีการปรับปรุงเว็บเลย งานยุ่งเหรอ เมื่อไรจะหาบทความใหม่ๆมาลงอีก อยากให้หาบทความเกี่ยวกับพิทบูลมาลงอีกเยอะๆ ท่านที่โทรมาก็ดีหน่อยที่สามารถคุยกันได้เลย แต่สำหรับท่านที่เมล์มา ผมได้รับแล้ว แต่ไม่มีเวลาตอบนี่แหละ ที่ทำให้ผมกังวลมาก ตั้งใจว่ารอให้ถึงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ จะรีบตอบเมล์ให้หมด แล้วแปลบทความใหม่ๆ มาลงสัก 1 เรื่อง แต่พอถึงเสาร์อาทิตย์ทีไรก็งานยุ่งทุกทีไม่ค่อยได้อยู่ในกรุงเทพฯ บางทีมีโอกาสอยู่บ้านก็มีคนแวะเวียนมาหา ก็เลยไม่มีเวลาจริงๆครับ

บางครั้งผมอยู่ต่างจังหวัด แต่มีโอกาสได้เข้าไปอ่านดูกระทู้ต่างๆ ในเว็บบอร์ด เห็นกระทู้บางอันแล้วก็รู้สึกคันไม้คันมืออยากตอบจริงๆ ด้วยในอารมณ์ขณะนั้น บางครั้งทนไม่ไหวก็ตอบลงไปในกระทู้เลย ทั้งที่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ตอบในกระทู้ แต่จะใช้บันทึกอันนี้ช่วยตอบแทน แต่ก็อดไม่ได้จริงๆ ยิ่งบางวันเครียดๆ จากเรื่องงาน พอเข้ามาเจอข้อความบางอย่าง ก็ยอมรับครับว่า มีหลายครั้งที่ผมตอบไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบจริงๆ เรื่องราวบางอย่างในบอร์ดมีหลายอย่างที่สามารถเอามาเป็นหัวข้อเรื่องบันทึกได้เป็นอย่างดี แต่เนื่องจากผมไม่ได้อยู่ที่บ้าน ก็เลยไม่สดวกที่จะเขียนในตอนนั้น แต่พอทิ้งไว้หลายๆ วัน กลับมาถึงบ้าน หัวข้อที่ตั้งใจอยากจะเขียนก็ลืมทุกที

ผมเห็นกระทู้ยอดนิยมก็ยังเถียงกันอยู่ในเรื่องเดิมๆ ตัวละครเอกก็ยังเป็นตัวเดิมครับ คือเรื่องของสุดหล่อหมาผม "ไทเกอร์ " แรกๆ ผมก็หงุดหงิด แต่พอหลังๆ ก็ชักภูมิใจ แทนมันเหมือนกัน ที่มีคนเอามันมาเป็นหัวข้อในการสนทนาอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่เป็นไรครับ ผมคงไปห้ามไม่ได้ เพราะแต่ละท่านก็มีมุมมองของตัวเอง ส่วนเรื่องแนวทางการเลี้ยงหมาของผม ผมก็ไม่เคยบอกเลยว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ของอย่างนี้มันอยู่ที่ใจครับ ถ้าคนเราชอบเหมือนกันหมดทุกคน โลกนี้ก็คงไม่มีสงครามแน่เลยครับ มีอย่างหนึ่งที่อยากขอร้อง ผมไม่ได้ต้องการให้ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมเว็บแห่งนี้ต้องเห็นด้วยกับผมทุกอย่าง แต่อยากให้อ่านข้อเขียนของผมให้ดีก่อน ว่าจากแรกเริ่มมาจนทุกวันนี้มันมีความต่อเนื่อง มีที่มาที่ไป อย่างไร อย่าเอาแค่มุมมองแคบๆจากกระทู้บางอันของคนบางคนมาเป็นข้อสรุปเลยครับ วิจารณ์ได้แต่อยากให้มันสุภาพหน่อยเท่านั้นเองครับ

บางท่านก็ใจแคบเกินไป ผมโดนเขาอัดอยู่ตลอดผมก็ยังทนได้ แต่พอผมตอบโต้บางก็รับไม่ได้ หาว่าผมใช้อารมณ์ ผมก็คนนะครับ ไม่ใช่พระอรหันต์ โดนด่ามากๆ แล้วไม่โต้ตอบเลย มันจะไม่เป็นการเสแสร้งมากเกินไปหน่อยหรือครับ ผมอยู่ในที่แจ้ง ทุกคนที่เข้ามารู้จักผม ผมเขียนบทความอะไรออกไป ผมต้องรับผิดชอบบทความของผม อยู่แล้ว จริงเท็จอย่างไรสามารถตรวจสอบแหล่งที่มาที่ไปของข้อมูลได้ ผมก็ว่าผมใจกว้างพอสมควร ผมทำเว็บบอร์ดไว้ให้ สามารถแสดงความคิดเห็นได้ จะลงชื่อก็ได้ ไม่ลงก็ได้ แต่คนที่ว่าผมเป็นใครก็ไม่รู้ พูดขึ้นมาลอยๆทำมาเป็นอ้างหลักการบังหน้า แต่ส่วนใหญ่ผมสังเกตุดูจะมุ่งตรงมาที่ผมกับหมาผมเป็นหลัก ผมอยากรู้เหมือนกันว่าถ้าใครเจอแบบเดียวกับผมบ้างจะรู้สึกอย่างไร

ทุกวันนี้ผมเบื่อที่สุดก็ไอ้พวกเจ้าหลักการนี่แหละ บ้านเมืองมันแย่ลงทุกวันก็เพราะว่าไอ้พวกนี้นี่แหละ ดีแต่พูดไม่ลงมือทำเสียที ทุกวันนี้ที่ผมหงุดหงิด สาเหตุก็เพราะไอ้พวกเวรนี้นี่อีกเหมือนกัน ไม่ใช่เรื่องการเลี้ยงหมาหรอกครับ ผมตื่นเช้าขึ้นมา หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาก็เจอแต่ข่าวการแย่งชิง อำนาจ แย่งชิงผลประโยชน์ ของพวกค้าน้ำลาย ที่อาสาเข้ามาบริหาร(ไม่รู้ว่าบริหารหรือกอบโกย)ประเทศ คนบางคนไม่รู้ว่าเคยเป็นใหญ่เป็นโตในบ้านเมืองนี้มาได้ยังไง ความคิดบางอย่างไม่รู้ว่าใช้อะไรคิดออกมา ล่าสุดฟังข่าวแล้วขำกลิ้ง จะห้ามคนขับรถใช้มือถือ ถึงแม้ว่าจะใช้แฮนด์ฟรีก็ตาม เพราะว่าห่วงกลัวคนขับจะเสียสมาธิ อีกหน่อยคงห้ามฟัง วิทยุ ห้ามคุยกันในขณะขับรถ กูละเสียดายเงินเดือนที่ถูกหักเป็นภาษี เพื่อเอาไปจ่ายเป็นค่าจ้างพวกนี้เข้ามาบริหารประเทศจริงๆ เรื่องใหญ่ๆที่เป็นประโยชน์แม่งทำไม่เป็น คดีบางคดีจนป่านนี้ก็ยังไปไม่ถึงใหน พอเปิดทีวี ก็เจอแต่รายการไร้สาระ ยิ่งละครหลังข่าวภาคค่ำยิ่งหนัก เต็มไปด้วยหนังอภินิหาร แนววิทยาศาสตร์ ล้ำยุคจริงๆ(โครตน้ำเน่ากับบทบาทที่เกินความจริงของตัวละคร) ที่ในชิวีตจริงของคนเราไม่มีทางได้เห็น หนังแทบทุกเรื่องสร้างได้เน่าสุดๆจริงๆ โคตรเวอร์ประเภทนั่งดูไป อ๊วกไป บทบาทประจำของนางเอกที่เห็นคือต้องเป็นคนดีมีจิตใจสูงส่ง ดีจนบางครั้งดูเหมือนคนปัญญาอ่อนใครทำอะไรก็ไม่เคยโกรธ ให้อภัยเสมอ พระเอกบางคนก็โง่ยิ่งกว่าควายเสียอีก กว่าจะฉลาดหนังก็จบพอดี ตัวโกงบางคนแม่งก็เลวสุดจะบรรยายมันน่าจะถูกยิงทิ้งตั้งแต่หนังเริ่มเล่น ไม่ใช่ว่ามาตายง่ายๆเอาตอนจบ คนสร้างบางคนสมองก็ลีบซะจน ไม่เคยคิดที่จะทำอะไรที่สร้างสรรค์ออกมาเลย หาแ-ก แต่มุขเก่าๆ ละครบางเรื่องสร้างเป็นรอบที่ร้อยแล้ว คิดอะไรใหม่ๆไม่เป็น ผมก็เหลือสิ่งบันเทิงที่พอหาได้ด้วยอาศัยการเลี้ยงหมาเลี้ยงปลา เล่นเน็ท เขียนเว็บนี้แหละเป็นเครื่องบันเทิงใจในยามว่าง แต่ก็ยังไม่วายมาเจอคนประเภทนี้อีก เซ็งฉิบ!
ขอร้องเลยนะท่าน ลงมือทำให้ได้ก่อนแล้วค่อยออกมาพูด

ผมบอกไปก็หลายครั้งแล้ว ว่าเมื่อสมัยก่อนตอนที่ยังเลี้ยงหมาพันธ์อื่นอยู่ ก็เคยบ้าเรื่องมาตรฐานมาแล้วเหมือนกัน แต่พอผมมาเลี้ยงพิทบูล ผมว่าบางครั้งมันเป็นเรื่องไร้สาระ การจะวัดคุณค่าของหมาพิทบูลด้วยผลการประกวดและลักษณะทางกายภาพ เพียงอย่างเดียว โดยเฉพาะคนที่เลี้ยงเป็นงานอดิเรกอย่างผม แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่รู้เรื่องเอาเสียเลยเกี่ยวกับหมาพันธ์นี้ ผมว่าผมรู้เรื่องหมาพิทบูลก็ไม่น้อยกว่าใครหลายๆ คนก็แล้วกัน ผมศึกษาอ่านเอาจากตำรา หรือตามเว็บไซท์ ที่มีข้อมูลให้อ่านได้อย่างมากมาย เพียงแต่ว่าผมอ่านผ่านๆ แค่พอรู้แต่ไม่ได้ท่องจำเอามาตามตำราชนิดบรรทัดต่อบันทัด ผมว่าผมรู้ประวัติความเป็นมา และวิวัฒนาการของหมา พิทบูล ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันนี้มากกว่าไอ้พวกจอมโว ที่ดีแต่พูดถึงเรื่องมาตรฐานอยู่ในตอนนี้เสียอีก และด้วยวัย และวุฒิภาวะของผมในตอนนี้ ผมรู้ดีว่าอะไรควรอะไรไม่ควร แต่สิ่งที่ผมทำอยุ๋ในตอนนี้ ผมถือว่าผมทำและมีความสุขโดยไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร ผมเบื่อการเดินตามก้นคนอื่น ผมอยากมีอิสระทางความคิด ผมว่าการเลี้ยงหมามันเป็นสิทธิส่วนบุคคล ผมอยากทำในสิ่งที่ผมชอบและคิดว่าดีสำหรับผมและหมาผม แต่ถ้าใครคิดว่าทำได้ดีกว่าผมก็ไม่ว่าอะไร ถ้าไม่สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านหรือเป็นผลร้ายแก่หมา ผมก็ยินดีสนับสนุนเต็มที่

หมาพิทบูลเป็นหมาที่มีประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจมาก ผมรู้จักมันครั้งแรกจากการอ่านข่าว ในหน้าหนังสือพิมพ์ ในเรื่องที่มันเป็นหมาที่โหดร้าย เป็นหมาเพชรฆาต แต่พอศึกษาจริงๆ ผมกลับมีความเห็นใจ ที่มันตกเป็นจำเลยทางสังคม เพราะว่าการนำเสนอข่าวแค่เพียงด้านเดียว ของหนังสือพิมพ์ โดยที่ไม่ได้รู้ถึงความเป็นมา ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็นผลมาจากการกระทำของมนุษย์ทั้งสิ้น ในความคิดผมผมว่าหมาพิทบูลเป็นหมาที่มีกรรม และน่าเห็นใจมากที่สุด มันถูกมนุษย์ ทำทารุณกรรมกับมันมาเป็นร้อยๆปีแล้ว ด้วยคุณสมบัติที่พิเศษในตัวมันเอง ที่ซวยทั้งขึ้นทั้งล่อง เช่นตัวที่มีความสามารถดีก็ถูกนำมาใช้ในเกมส์การต่อสู้ ต้องเอาชีวิตและความเจ็บปวดเข้าแลก เพื่อสนองความสุขของเจ้านาย ยิ่งเก่งมากก็ยิ่งเจ็บตัวมาก ตัวที่ไม่มีความสามารถหรือความสามารถไม่ถึงก็ถูกกำจัดทิ้ง ถึงแม้ว่าถ้านำมันไปเปรียบเทียบกับหมาพันธ์อื่นแล้วมันยังเหนือกว่าเยอะ นอกจากนี้มันยังถูกกำหนดลักษณะทางกายภาพ จากพวกที่บ้าความสวยงาม จนลืมนึกไปว่าหมาพันธ์นี้ คุณสมบัติพิเศษของมันที่สามารถครองใจคนได้จนถึงทุกวันนี้คือความสามารถ ที่เหนือกว่าหมาพันธ์อื่นๆ ไม่ใช้ยืนนิ่งเป็นเสาหิน เดินสวยเหมือนนางแบบ ฟันสวยยิ้มหวานแบบนางงาม ที่คนกำหนดขึ้นมาในภายหลัง กรรมก็เลยตกมาอยู่ที่หมาอีกเหมือนเดิม ตัวที่มีลักษณะไม่ถูกต้องตามความต้องการของเจ้าของก็ มักจะถูกทำลายทิ้ง ถูกตอน ถูกกักขังอยู่ในกรงแคบๆ ไม่ได้มีโอกาสใช้ชีวิตอิสระหรือใช้ความสามารถที่มันมีอยู่ให้เป็นประโยชน์ ผมถึงย้ำอยู่เสมอก่อนจบบทความของผมว่า หมาที่คุณมีอยู่คือสุดยอดหมา อเมริกัน พิทบูล ไม่รู้ว่าให้ผมต้องพูดอีกกี่ครั้งถึงจะเข้าใจว่าผมหมายความถึงอะไร

ตอนหน้าถ้าไม่เกิดข้อผิดพลาดอะไรผมจะพยายามเขียนถึงประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจของหมาพันธ์นี้

ตอนที่ 30 ความบันเทิงส่วนตัว

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"