บันทึกตอนที่ผ่านมาผมอาจจะเขียนไม่ละเอียดก็เลยทำให้เกิดการแปรเจตนาผมผิดไปพอสมควร
อยากชี้แจงตรงนี้อีกครั้งและจะพยายามควบคุมอารมณ์ในการเขียนให้มากขึ้น
ผมเขียนถึง Old Family Red Red Nose ก็เพราะว่ามีคนถามเข้ามา และอยากรู้มากขึ้นผมก็เลยเล่าไป
แต่ผมไม่ได้หมายความถึงว่า Old Family Red Red Nose มันจะดีที่สุดหรือดีกว่าใคร
อยากให้เข้าใจตามนี้นะครับ มันเป็นเพียงพิทบูลอีกสายหนึ่งที่ยังพอมีคนนิยมเท่านั้น
ผมเล่าให้ฟังแบบคร่าวๆ ให้คนที่สงสัยพอรู้ ไม่ได้ต้องการจะโปรโมทหมาสายนี้
เพราะว่าข้อเสียมันก็มีเยอะ โดยเฉพาะความดุและแรงขับ หากไม่เข้าใจหรือควบคุมไม่ดีมันอาจจะเกิดเหตุได้
สิ่งที่ผมย้ำและต้องการมากที่สุดจากคนเลี้ยงพิทบูลในเมืองไทย ก็คือการระมัดระวังและดูแลหมาที่ท่านเลี้ยงไว้ให้มากที่สุดเท่านั้นเองครับ
สิ่งที่น่าห่วงของคนที่เลี้ยงพิทบูลในมุมมองของผม ไม่ได้อยู่ที่ความสวยงามเพียงอย่างเดียว
ผมว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเลี้ยงอย่างไรจึงจะไม่สร้างปัญหาให้กับสังคมมากว่า
ผมเชื่อว่าแต่ละคนก็ย่อมมีมุมมองที่แตกต่างกัน สิ่งที่ผมเชื่อมันอาจจะผิดในสายตาบางคนก็ได้
ผมอยากให้สังคมคนเลี้ยงพิทบูลเป็นสังคมที่มีคุณภาพ คือใครจะเลี้ยงแบบใหนก็ช่างแต่ต้องรับผิดชอบไม่ให้หมาของตัวเองสร้างปัญหาให้กับผู้อื่น
ใครจะชอบประกวดก็ทำกันไป ใครจะเลี้ยงไว้เฝ้าบ้านก็เรื่องของเขา
ผมมีเหตุผลส่วนตัวที่ไม่นำหมาเข้าประกวด สิ่งนี้ก็เลยเป็นประเด็นให้คนเอามาเป็นข้ออ้าง
ว่าหมาที่ผมเลี้ยงอยู่เป็นหมาที่มีปัญหา ซึ่งตอนนี้ผมมีหมาที่คุณภาพไม่น้อยหน้าใคร
แต่ผมก็ยังอยากยืนอยู่ในเจตนาเดิม คือเลี้ยงเล่นๆเป็นงานอดีเรก
ผมย้ำมาตลอดว่าหมาพันธ์นี้มันเป็นหมาพิทบูล ไม่ใช่หมาทั่วๆไป จุดเด่นของมันอยู่ที่ความดุ
ความสามารถในการต่อสู้ ความแข็งแรง เพราะฉนั้นมันจึงไม่เหมาะกับคนทุกคน
โดยเฉพาะคนที่ไม่รับผิดชอบ เพราะว่าคุณสมบัติที่มันมีอยู่มันแฝงไว้ด้วยอันตรายหากเราประมาท
ผมอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่มีคนเลี้ยงหมาพันธ์ต่างประเทศตัวโต แต่ไม่มีปัญญาควบคุมและปล่อยให้ออกมาเดินเพ่นพ่านตามท้องถนน
และเร็วๆนี้ผมเห็นมันผสมพันธ์กับหมาข้างทางตัวหนึ่งที่ไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของ
อีกไม่นานลูกของมันคงออกมาเดินเพ่นพ่านตามท้องถนนกันต่อไป สร้างปัญหาไม่มีจบสิ้น
ถ้าคิดจะเลี้ยงแต่ไม่มีเวลาดูแลก็ไม่น่าจะเลี้ยงหรืออย่างน้อยก็น่าจะช่วยกันควบคุมการแพร่พันธ์
ตอนเช้าทุกๆเช้าผมขับรถไปทำงาน สิ่งที่ผมเห็นอยู่ทุกวันก็คือหมาเหล่านี้คุ้ยถังขยะล้มระเนระนาด
สร้างความสกปรกเลอะเทอะไปทั่ว แต่ผมก็ไม่ได้โทษหมานะครับ ผมสงสารมันมากกว่า
แต่ผมคงไปรับภาระเหล่านั้นไม่ได้ ถ้ามันได้เกิดมาเป็นหมาผมมันคงมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่านี้
ผมเลยโทษคนมากกว่า หมามันทำเพราะว่ามันหิวมันทำโดยสัญชาตยานการเอาชีวิตรอด
แต่เจ้าของมันน่าประณามที่สุด ที่เลี้ยงหมาเพื่อสนองความอยากของตัวเองแค่ชั่วครั้งชั่วคราว
พอเบื่อแล้วก็ทิ้งขว้าง ผมไม่อยากให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับหมาพิทบูลเลยครับ
มีคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่หายใจเข้าหายใจออกก็เป็นมาตรฐานไปหมด ซึ่งผมก็ว่าเขาไม่ผิดเป็นสิทธิ์ที่จะทำได้อย่างชอบธรรมและเป็นสิ่งที่ดีด้วย
จะได้พัฒนาสายเลือดให้ดีขึ้นในแบบที่เขาต้องการ เพราะว่าคนเราไม่มีทางที่จะชอบเหมือนกัน
แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ผมว่ามันไม่ถูกต้องก็คือการก้าวก่ายสิทธิของคนอื่นครับ
การพูดชักจูงชี้นำโดยมีเจตนาให้ร้ายคนที่คิดไม่เหมือนตัวเองผมว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องอย่างแน่นอน
ผมมีเหตุผลในการเลี้ยงของผมและผมเชื่อว่าไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร
แถมช่วยแบ่งเบาภาระทางสังคมโดยอ้อมอีกต่างหาก การแสดงความคิดเห็นเป็นสิ่งดีครับ
ถ้าทำด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์ การที่ผมไม่สนับสนุนการประกวดพิทบูลในตอนนี้ก็เพราะว่า
ยังมีคนอีกมากยังมีความเข้าใจพิทบูลในทางที่ผิดๆ มีคนเลี้ยงพิทบูลเยอะ
แต่คนเลี้ยงพิทบูลที่นิยมเอาหมาเข้าประกวดก็น้อย บางงานไม่มีมาเลย ผมถึงอยากเน้นให้คนเลี้ยงมันด้วยความรักและความภูมิใจในหมาที่เขามีอยู่น่าจะดีกว่า
วิธีนี้ผมเชื่อว่าจะช่วยป้องกันปัญหาสุนัขที่ถูกทอดทิ้งข้างต้นได้ด้วย
่ถ้าทุกคนมุ่งเน้นแต่จะนำหมาเข้าประกวดและวัดคุณค่าหมาด้วยจำนวนถ้วยรางวัล
คุณว่าอะไรจะเกิดขึ้นครับ หากเจ้าของมันบ้าถ้วยรางวัลและคิดว่าสิ่งนี้สิ่งเดียวคือเครื่องวัดคุณภาพของหมาพิทบูล
พยายามหาหมาตัวใหม่มาประกวดอยู่ตลอดเวลา มันจะมีหมาจำนวนไม่น้อยที่ถูกทอดทิ้งเพราะว่า
มันถูกตัดสินคุณค่าของมันที่ลักษณะภายนอก จากคนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าของมันซะด้วย
ซวยจริงๆครับ กรรมการตัดสินหมาไม่ใช่พระเจ้าที่จะมาบงการชีวิตหมาผม สิ่งนี้ทำให้ผมไม่แคร์ว่าหมาผมจะเป็นอย่างไร
ตราบใดที่มันทำหน้าที่ของมันได้อย่างไม่บกพร่อง มันรักและซื่อสัตย์ต่อผม
มันมีค่าเสมอและสูงสุดกว่าหมาตัวใดในโลกนี้ครับ
ผมรู้ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ผมว่าคงมีหลายคนที่คิดว่าผมกะเอารวยทางนี้แน่
ผมบอกได้เลยว่าเขาคิดผิดอย่างมากและดูถูกผมมากเกินไปแล้ว ถ้ามันทำได้ง่ายอย่างนั้นจริงก็ดีซิครับ
ถ้าผมคิดแบบนั้นตอนนี้ฟาดไปหลายแสนแล้วครับ และก็ถูกด่าเละแล้วด้วย ฮ่า
ฮ่า ฮ่า โปรดเก็บเอาจิตใจสกปรกและความริษยาไปใช้กับคนอื่นเถอะครับ เมื่อสิบกว่าปีก่อนอาจจะใช่
แต่ด้วยวัยวุฒิ คุณวุฒิ หน้าที่การงาน รายได้ของผมในขณะนี้ และเวลาที่ผ่านไป
ประกอบกับสิ่งที่ผมประสบด้วยตัวเองหรือทราบจากท่านอื่นๆ และหมาที่ผมเลี้ยงอยู่มันคือ
"อเมริกันพิทบูล" ซะด้วย
มันเลยทำให้ต้องมีเรื่องให้คิดอีกเยอะครับ เหตุนี้ทำให้ผมมีมุมมองที่เปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมาก
บอกได้เลยว่าการเพาะหมาพิทบูลมันต้องมีความรับผิดชอบต่อเนื่องไปถึงคนอื่นอีกหลายคนครับ
มีหลายคนที่ผมปฏิเสธ ไม่รับผสมหมาให้ หรือว่าการที่ผมตั้งราคาค่าผสมหมาไว้สูงผมก็มีเหตุผลของผมเหมือนกัน
อย่างน้อยก็ช่วยควบคุมปริมาณ ได้ทางหนึ่ง หลักการง่ายๆ ถ้าลูกหมาออกมาน้อยคนที่ได้ผสมไปก็ขายได้ราคา
คนที่ซื้อไปแพงก็ต้องเลี้ยงดูมันอย่างดี ไม่รู้ว่าผมพูดตรงเกินไปหรือเปล่าครับ
ผมพูดแบบนี้หลายคนคงรับไม่ได้ แต่มันคือเรื่องจริงครับ และผมยังเชื่อว่าพิทบูลไม่เหมาะกับคนทุกคน
และไม่เชื่อว่าทุกคนจะเลี้ยงหมาพิทบูลได้ดีเหมือนกันหมด ผมคนเดียวคงไม่สามารถควบคุมปริมาณหมาที่ถูกทอดทิ้งได้ทุกตัวแน่นอนครับ
ผมถึงมักจะแนะนำน้องๆ หลายๆท่านที่คาดหวังไว้สูงกับการเพาะหมาขาย หมาพิทบูลไม่ใช่ว่าจะผสมกันออกมาได้ตามอำเภอใจ
หรือขายกันได้ง่ายๆตามที่คิด มีบางคอกขายได้ บางคอกขายไม่ได้ มีให้เห็นตลอด
สิ่งนี้ผมถึงเตือนให้ระวัง ผสมออกมามากก็ล้นตลาด ราคาตกไม่ว่า แต่ถ้าขายไม่ออกนี่กลุ้มเลย
ใครจะเลี้ยงไหว เมื่อเลี้ยงไม่ไหวเกิดอะไรขึ้นครับ นี่หล่ะปัญหามันจะมาจากตรงนี้ล่ะครับ
และนี่ก็คือเหตุผลที่ผมไม่รับผสมให้ใคร พร่ำเพื่อ ตอนเขาเอาเงินมาให้ผมไม่หนักใจหรอกครับ
ผมหนักใจตอนเขาขายไม่ออกมากกว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เว้ากันซื่อๆแบบนี้เลยครับ
นี่คือเหตุผลหวังว่าคงเข้าใจและไม่โกรธกันนะครับ

Cinder ตอนนี้ 4 เดือนกว่า 16.7 โลครับ
มีอีกอย่างที่ผมยังห่วงอยู่มาก และก็เป็นผลมาจากบทความของผมด้วย ที่ผมบอกว่าให้รักหมามากๆ
แต่ผมไม่ได้หมายความว่าให้ตามใจมันจนเสียหมานะครับ โดยเฉพาะคนที่เริ่มเลี้ยงใหม่ๆ
และกำลังเห่อ หมาพิทบูล มันฉลาดกว่าที่เราคิดเยอะครับ มันพยายามจะเป็นนายเราตลอดเวลา
ถ้ามันรู้ว่าเรารักและตามใจมัน คอยง้อมันอยู่เรื่อยมันจะได้ใจครับ โดยเฉพาะพวกที่กลัวหมาจะตัวไม่โตและขี้สงสาร
เวลามันไม่กินก็คอยง้อ เปลี่ยนอาหารไปเรื่อย หรือเอาโน่นเอานี่มาผสมให้
ของอย่างนี้มันอยู่ที่สายเลือดด้วย ถ้าพ่อแม่มันตัวเล็กหัวเล็ก อกเล็ก
จะเลี้ยงให้มันโตกว่าพ่อแม่มันได้อย่างไรครับ ต้องแบบผมครับเวลาเด็ดขาดก็ต้องเด็ดขาด
ไม่กินเก็บเลย และเวลาเรากินอะไรห้ามเด็ดขาดเวลาที่หมามองหรือขอห้ามให้มันกิน
หากมันยังดื้อขอต้องทำโทษทันที มันจะได้มีวินัย ควรให้มันกินหลังจากเรากินเสร็จแล้วเท่านั้น
วิธีนี้จะทำให้มันรู้จักการรอคอย บางคนก็กลัวหมาจนเกินเหตุ มันเห่านิดเห่าหน่อยก็กลัวแล้ว
ร้องวีดว๊ายก็เข้าล็อคมันเลย แบบนี้อันตรายมากเพราะว่าถ้ามันรู้ว่ามันทำกับใครได้แล้วมันจะทำตลอด
ผมถึงบอกว่าตอนเล็กนี่สำคัญที่สุด จะบอกจะสอนอะไรก็ง่าย ซ่าส์มากๆ เจอโบ๊ะๆ
สักทีสองทีก็เข็ด แต่ไม่ใช่ตีแล้วสงสารตามไปง้อมันอีก ยังนี้ไม่ได้ผลแน่
ต้องให้มันรู้ว่ามันผิดและควรมาง้อเราเอง ผมเจอมากะตัวเองเลยครับ ก็ไอ้ตัวแดงตัวแสบนี่แหละ
ที่รู้มาก สาเหตุก็เกิดจากแฟนผมตามใจจนเสียหมา เขาสั่งหรือดุอะไรมันไม่ค่อยกลัว
มันกลัวผมคนเดียว เวลาที่ถูกขัดใจบางครั้งมันชอบทำลายข้าวของ ตอนอยู่อเมริกาปล่อยอยู่ห้องตัวเดียวนานไปหน่อยกลับมามันลอกโซฟาผมจนเหลือแต่โครงเลยครับ
เสื้อยืด หรือหมอน ที่แขวนหรือวางไว้ในบ้านเวลามันโกรธจะวิ่งไปคาบมาฟัดขาดกระจายไปหลายแล้ว
วิธีแก้ของผมคือทำเป็นไม่สนใจมันแล้วไปเล่นกับหมาตัวอื่น แค่นี้มันก็ร้องครวญครางรีบมาง้อผมแล้ว