ตอนที่ 36 ขอโม้หน่อยครับ
" BRONCO "
ลูก ไทเกอร์ครอกที่ 3
ถ่ายตอนประมาณ 6 เดือนบันทึกตอนนี้ค่อนข้างจะหายไปนานพอสมควร คือห่างจากตอนที่แล้วเกือบเดือน สาเหตุคือว่างานผมยุ่งจริงๆ ยิ่งสองอาทิตย์ที่ผ่านมาต้องเดินทางตลอดขึ้นเหนือล่องใต้ประเภทที่ว่าบินเช้ากลับเย็นเลยครับ บางท่านเจอผมที่หาดใหญ่วันนี้ วันต่อมาผมไปโผล่ที่เชียงใหม่อีกแล้ว และไม่มีวันหยุดเลยด้วยก็เลยไม่ได้เขียนอะไรใหม่ๆออกมา แต่ก็มีบางท่านที่โทรมาคุยและบางท่านก็เมลมา ก็ขอบคุณที่ติดตามครับ สำหรับท่านที่ส่งรูปมาและประกาศขายต่างๆ รวมถึงคำถามที่เมลมาถ้าผมยังไม่ลงให้หรือว่าตอบช้าก็ต้องขออภัยจริงๆครับ ผมจะรีบทะยอยนำลงให้ ถ้าใครส่งมาทางเมลก็ลงได้ไวหน่อย เพราะไม่ต้องเสียเวลาสแกนรูป แต่ขอความกรุณาช่วยใส่หัวเรื่องที่เมลมาด้วยครับ เพราะว่าเมลบางอันไม่มีระบุว่าจากใครและมี File แนบมาด้วย ผมไม่แน่ใจกลัวเจอไวรัส ก็ไม่กล้าเปิด บางทีผมก็ลบทิ้งเลยครับ
สบายกว่ากันเยอะเลย
เกิดเป็นหมาผมนี่มันสบายจริงๆนะครับ
มีบางท่านที่ถามมาว่าทำไมผมเขียนถึงแต่ ไทเกอร์ ไม่เห็นเขียนถึงเจ้าแค็ชบางเลย มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ตอบได้เลยไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ อาจจะเป็นแค่เรื่องของความใกล้ชิดและความผูกพันธ์ ผมค่อนข้างจะใกล้ชิดกับ ไทเกอร์มากกว่าแค็ช ก็ยอมรับว่าลำเอียงครับ เจ้าไทเกอร์ผมเลี้ยงมันมาตั้งแต่เล็กๆ และเป็นหมาพิทบูลตัวแรกของผม และในปัจจุบันนี้ ผมจะเจอไทเกอร์มากกว่าแค็ช เพราะว่าไทเกอร์เลี้ยงแบบปล่อยไม่เคยขังนอนในบ้านในห้องนอนเดียวกับผมด้วย ส่วนแค็ชผมได้เขามาตอนโตแล้วนอนในกรง ส่วนใหญ่แฟนผมจะเป็นคนเลี้ยงเขามากกว่า นานๆจะเจอหน้ากันที บางที่เป็นอาทิตย์ไม่เคยเจอเจ้าแค็ชเลย สงสารมันเหมือนอยากจะพามันออกไปวิ่งนอกบ้านบ้างแต่ไม่มีโอกาสเสียที ทุกวันตื่นเช้ามาสิ่งแรกที่เจอก็คือไทเกอร์ นั่งมองผมอยู่ที่ข้างเตียง เฝ้าคอยดูว่าเมื่อไหร่ผมจะตื่น ถ้าผมยังไม่ตื่นมันจะไม่ยอมไปใหน นอนเฝ้าผมอยู่ที่ข้างเตียงตลอดเวลา มีบางครั้งที่มันถอนหายใจแล้วเดินวนไปวนมาในห้อง คงอั้นไม่ไหวก็จะส่งเสียงปลุกให้ผมตื่นและผมจะเข้าใจทันที ถ้าเมื่อไรที่มันปลุกผมแสดงว่ามันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ มันติดผมมากแม้ขณะเวลาที่ผมอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำมันก็จะนอนเฝ้าที่หน้าประตูรอจนกว่าผมจะออกมา ไทเกอร์จะดุมากกับคนแปลกหน้าทุกคนและเดี๋ยวนี้ค่อนข้างหวงตัว มันไม่ชอบให้ใครลูบหัว (คงถูกลอบทำร้ายบ่อยๆ เลยระแวงฮ่า ฮ่า ฮ่า) กรณีที่มีใครมาที่บ้านถ้าจะให้จับก็จะเดินเข้ามาหาเอง แต่ถ้ามันอยู่เฉยๆ ทางที่ดีอย่าไปยุ่งกับมันดีกว่า ใครจะทำอะไรมันแค่มองดูเฉยๆ หรือมันอาจจะนอนเล่นของเล่นมันอย่างสบายอารมณ์ แต่ไม่ต้องกลัวมันไม่ทำอะไรใครอยู่แล้ว ยกเว้นคุณไปหยิบของในบ้าน หรือเล่นกับผมแรงๆ มันจะเริ่มเตือนด้วยการขู่ก่อน และทุกคนที่มาก็หยุดกริยาดังกล่าว ผมก็เลยไม่รู้ว่าถ้าเกิดเขาหยิบของหรือทำร้ายผมจริงๆ มันจะทำอย่างไรต่อไป ผมก็เลยรักและให้เวลากับมันมากกว่าทุกตัวในบ้าน เลยทำให้มีเรื่องเขียนเกี่ยวกับมันมากที่สุด
ความใกล้ชิดความผูกพันธ์
มีหมาเป็นเพื่อนสบายใจกว่ามีเพื่อนหมาๆครับมีวันหนึ่งผมไปต่างจังหวัดหลายวัน วันที่ผมกลับมารู้สึกเหนื่อยมากและค่อนข้างหงุดหงิด ผมถือของพะรุงพะรังเดินเข้ามาในบ้าน ด้วยความที่มันดีใจที่ผมกลับมา ไทเกอร์มันกระโดดโลดเต้นมากไปหน่อยผมก็เลยดุมัน และไล่มันไป ผมว่ามันคงเสียใจและผิดหวังมากที่ผมไม่เล่นกับมันเหมือนเช่นทุกครั้ง มันไปนอบหมอบนิ่งอยู่ที่มุมบ้าน ผมวางของเรียบร้อยแล้วก็เลยไปนั่งพักที่โซฟาตัวประจำของผม ขณะที่กำลังนั่งเอกเขนกมองเพดานคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่เพลินๆ ก็รู้สึกว่า มีอะไรมาวางที่ตัก ผมเหลือบตาลงมองดูก็เห็นเจ้าไทเกอร์ มันคาบของเล่นของมันมาวางที่ตักผม แล้วชวนให้ผมเล่นกับมัน ผมหยิบของเล่นชิ้นนั้นขึ้นมา รู้สึกตัวว่าผิดทันที ที่ผมไปดุมัน ในตอนแรก หมามันคงไม่รู้หรอกว่าเรากำลังเหนื่อยหรือหงุดหงิดอะไรอยู่ แต่สิ่งที่มันแสดงต่อผมคือความจงรักภักดี ชนิดที่ผมไม่สามารถไปหาที่ใหนได้อีกแล้วในโลกนี้ อารมณ์ผมดีขึ้นมาทันตาเห็น ผมก้มลงไปกอดมันและโยนของเล่นออกไปให้มันไปเก็บดูมันมีความสุขมาก
ผมถึงอยากจะนำมาเล่าให้ฟังในบันทึกอันนี้ ผมว่านี่เป็นความสุขที่แท้จริงที่ผมได้รับจากการเลี้ยงหมาตัวนี้ ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอกที่ปกติในสายตาผม ผมคิดว่าไทเกอร์มันหล่อสุดๆอยู่แล้ว ผมถึงไม่เคยสนใจว่าใครจะว่ามันเป็นอย่างไร สำหรับผมแล้วมันมีค่ามากที่สุด มากกว่าหมาทุกตัวที่ผมมีอยู่ในขณะนี้ครับ
"แค็ช"สำหรับเจ้าแค็ชผู้น่าสงสาร ผมเองก็อยากมีเวลาให้มันมากกว่านี้ จะได้เรียนรู้อะไรเพิ่มเติมจากมันบ้าง ผมว่ามันเป็นหมาที่สวยงามมากตัวหนึ่ง ยามที่มันวิ่งเล่นในสนามหญ้า ดูสง่างามเหมือนม้าศึกที่วิ่งอยู่กลางทุ่ง หรือม้าป่าที่วิ่งอย่างอิสระกลางทุ่งหญ้าในหนังคาวบอย ด้วยรูปร่างที่สูงระหง สง่างาม อกกว้างดูสมส่วน ประกอบกับกล้ามเนื้อที่เด่นชัดเป็นมัดๆ ทั้งที่อก หัวใหล่ ลำคอ แผ่นหลัง บั้นท้าย และกล้ามขาหลังที่ใหญ่จริงๆ บวกกับเส้นหลังตรงเกือบเป็นไม้บรรทัด ยิ่งตอนที่ผมได้มันมาใหม่ๆ มันมีกล้ามเนื้อคมชัดสวยงามมาก ผิวหนังตึงเป๊ะเลยมีเส้นเลือดเส้นเอ็นปูดโปนมองเห็นอยู่ทั่วตัว ลองจินตนาการตามนะครับ เล่นเอาผมแทบคลั่ง มันมีความสูงประมาณ 21 นิ้ว หนักประมาณ 78 - 80 ปอนด์ จัดว่าเป็นหมาที่ค่อนข้างสูงใหญ่เอาเรื่องทีเดียว ตอนที่ผมนำมันเข้ามาใหม่ผมก็ได้แต่หวังว่าต่อไปนี้ผมคงจะได้อยู่อย่างสงบสุขเสียที คงไม่มีใครมาว่าผม เลี้ยงแต่หมาห่วยหมาไม่ได้มาตรฐานเสียที แต่ที่ผมไม่ได้เขียนถึงมันมากก็เพราะว่าไม่รู้จะเขียนอะไรเกี่ยวกับมันดี จะมานั่งบรรยายถึงความสวยงามของมันอย่างเดียวก็ใช่ที่ เดียวก็จะมีคนมาว่าทำเว็บเพื่อโปรโมทแต่หมาตัวเองอีก แต่ครั้นจะเขียนถึงความประทับใจในด้านอื่นๆ ก็ไม่รู้จะเขียนถึงอะไร เพราะว่าไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมร่วมกัน นี่แหละคือเหตุผลที่ผมไม่ค่อยเขียนถึงมัน แต่ถ้าหากวันหลังมีเวลาให้มันมากขึ้นก็คงมีเรื่องมาเขียนถึงบ้าง
แค็ชเป็นแชมเปี้ยนตั้งแต่อายุ 11 เดือน มี DNA-VIP ด้วย
ผมคิดว่าตอนนี้ผมก็มีหมาที่สวยงามตรงตามมาตรฐาน และมีตำแหน่งไม่แพ้ใครอยู่เหมือนกัน แต่ว่าวัตถุประสงค์ วิธีการ แนวทางการเลี้ยงดู และการผสมพันธ์ อาจจะไม่เป็นไปตามที่ใครคาดหวัง ผมก็ถือว่าเป็นสิทธิส่วนบุคคล และคงไม่สร้างความเสียหายแก่ใคร ก็หวังว่าความสงบสุขและมิตรภาพคงจะบังเกิดในกลุ่มผู้เลี้ยงพิทบูลทุกท่าน รวมถึงผู้เข้าเยี่ยมชมเว็บแห่งนี้ด้วย ผมหวังว่าผมแวะเข้าไปชมในเว็บบอร์ดครั้งต่อไปคงเห็นบรรยาศที่เป็นมิตร มากขึ้นเรื่อยๆนะครับ ช่วยกันรักษาเว็บนี้ไว้เป็นที่สำหรับคนรัก พิทบูล กันดีกว่าครับ และด้วยภาระหน้าที่ทั้งในด้านการงานที่มีอยู่ในปัจจุบันและการที่ต้องรับผิดชอบต่อครอบครัว ผมจึงเลี้ยงหมาแค่เป็นงานอดิเรก ขอย้ำนะครับว่าผมเลี้ยงหมาเป็นงานอดิเรก เพราะฉนั้นมันจึงมีสวยบ้างไม่สวยบ้างปนกันไป โปรดแยกแยะนะครับ ผมไม่ใช่เซียนผมไม่เคยคิดที่จะเป็นผู้นำวงการ หรือผู้นำในการพัฒนาใดๆทั้งสิ้น คงเลี้ยงมันไว้เป็นเพื่อน ผมอยากทำอะไรผมก็จะทำ แต่ผมจะหลีกเลี่ยงการกระทำที่ก้าวก่ายสิทธิ ส่วนบุคคลของท่านอื่น ผมหวังว่าสิ่งที่ผมทำอยู่ในขณะนี้ น่าจะสร้างมิตรมากกว่าศตรู หมาผมผมรักมันทุกตัวเลี้ยงดูมันอย่างดี โดยไม่ปล่อยออกไปรบกวนใคร ต่อไปผมคงจะไม่ได้ยินใครเอาชื่อผมไปด่าว่าในทางที่เสียหายลับหลังอีกแล้วนะครับ และคนที่กำลังพูดจาดูถูก ว่าผมหลอกขายหมาให้ใครอยู่ในขณะนี้ กรุณาหยุดการกระทำดังกล่าวได้แล้วครับ ต่อหน้าผมพูดอย่าง แต่ลับหลังกับคนอื่นพูดอีกอย่าง ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไร ผมมีหลักฐานนะครับ ไม่ได้พูดลอยๆ มีอะไรที่ค้างอยู่ในใจต้องการคำตอบ โทรมาเลยนะครับ อย่าคิดหรือสรุปเอาเอง เบอร์ผม (01) 648 3698 แต่ขอเป็นนอกเวลางานนะครับ ผมมีรายได้หลักจากงานประจำอย่างพอเพียงแก่อัตภาพ ผมคงไม่เอาชีวิตและศักดิ์ศรีที่ผมมีอยู่ มาแลกกับเงินไม่กี่หมื่นบาทหรอกครับ ผมเชื่อว่าทุกคนสามารถตัดสินใจบางอย่างได้เองโดยที่ไม่จำเป็นต้องฟังการชี้นำจากใคร วงการพิทบูลในเมืองไทยมันแคบนิดเดียว ส่วนใหญ่จะรู้จักกันเกือบหมด และที่สำคัญความลับไม่มีในโลก อย่าให้เสียความรู้สึกมากไปกว่านี้เลยครับ
ผมคิดว่าผมคงทำได้ดีที่สุดแค่นี้ครับ
ลูกแค็ชครอกแรก ที่เกิดในอเมริกา
เหมือนเดิมครับขอทิ้งท้ายก่อนจากว่า สุนัขที่อยู่กับท่านมันไม่ใช่สุนัขธรรมดามันคือสุดยอดสุนัข
" อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย "
มาร์ค ..