บันทึกตอนนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวที่เกิดจากมุมมองของผมเอง ผมเคยคิดเรื่องเหล่านี้มานานมากแล้ว
ผมเขียนบางส่วนของบันทึกตอนนี้ไว้นานแล้วด้วยแต่ไม่มีโอกาศได้เอาลงให้อ่าน
เพราะว่าเนื้อหาส่วนใหญ่มันไม่ค่อยเกี่ยวกับสุนัข เนื่องจากช่วงนี้ไม่มีเวลาเขียนตอนใหม่ๆ
ก็เลยเอาของเก่ามาปัดฝุ่นลงให้อ่านเป็นการขัดตาทัพไปก่อน
ผมเคยถามตัวเองมาตลอดว่าทำไม และเมื่อไหร่จึงจะเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านี้ได้
สิ่งที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ผมไม่ได้เหมารวมว่าหมายถึงคนไทยทุกคน แต่ก็เชื่อว่าคงเป็นจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียวที่เป็นแบบนี้
ความรู้สึกเช่นนี้เริ่มเกิดขึ้นมาตั้งแต่ตอนที่ผมใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกา
จนกระทั่งผมกลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทย อาจจะเป็นเพราะการศึกษา ประสบการณ์ชีวิต
และวัยวุฒิที่เพิ่มขึ้นมา สิ่งเหล่านี้ได้ช่วยหล่อหลอม มุมมองความคิด
และการวิเคราะห์ ในเชิงเหตุและผล ตอนนี้ผมได้ข้อสรุปหลายๆอย่างที่เป็นคำตอบแก่ตัวผมเองได้แล้ว
และผมก็นำคำตอบที่ผมค้นพบด้วยตัวเองมาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวในการดำเนินชีวิตประจำวันจวบจนทุกวันนี้
แต่สิ่งเหล่านี้แม้ผมจะได้คำตอบแล้ว ผมก็ยังพบเจอมันอยู่เสมอในการดำรงค์ชีวิตประจำวันจนน่าเป็นห่วง
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครสังเกตุเหตุเหมือนผมหรือเปล่า ตอนนี้ผมต้องเขียนถึงมันเสียแล้วครับ
ผมไม่หวังว่าทุกคนจะต้องคิดเห็นเป็นในแนวทางเดียวกันกับผม ผมหวังว่ามันคงจะมีแง่คิดที่เป็นประโยชน์แก่สังคมไทยบ้าง
หากบันทึกตอนนี้พอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง ผมก็ขอถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณแผ่นดินบ้านเกิดเมืองนอนของผมเอง
และขอยกความดีนี้แทนพานดอกไม้ตอบแทนคุณ ให้แก่ พ่อแม่ ครูบาอาจารย์
ที่ได้สั่งสอนผมมา จนทำให้ผมประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานและการดำรงค์ชีวิตอย่างในทุกวันนี้

ลูกเจ้าแค็ช ครอกแรกเพศเมีย
ดูหน่วยก้านก็เอาเรื่องเหมือนกัน
ตอนนี้ผมขอใช้ชื่อตอนว่า คนไทยหัวใจฝรั่ง
ผมไม่ได้ว่าฝรั่งไม่ดี ทุกชาติทุกภาษามีดีมีเลวอยู่ในตัวเอง แต่การจะเหมารวมไปเลยว่าสิ่งที่ฝรั่งทำคือสิ่งที่ดีที่สุด
ผมว่าความคิดนี้มันไม่เข้าท่าเอาเสียเลย ผมไม่อยากเห็นคนไทยเดินตามตูดฝรั่งจนไม่เป็นตัวของตัวเอง
การที่มีคนไทยบางส่วนที่ชอบคิดว่า สิ่งที่ฝรั่งทำคือความสุดยอดและเป็นแนวทางทีดีที่สุด
ถ้าใครคิดแบบนี้ตลอดเวลา โดยไม่พยายามวิเคราะห์ ถึงหลักความเป็นจริง
ผมว่าคนคนนั้นคงขาดลักษณะความคิดของการเป็นผู้นำ ถ้ามึคนประเภทนี้หลุดเข้าไปเป็นใหญ่ในบ้านเมือง
ประเทศเราคงจะลำบาก เพราะต้องเดินตามหลังเขาตลอด
ผมขอเริ่มต้นจากตัวผมเองเลย ผมเคยเป็นคนเห่อของนอกคิดว่าของมาจากนอกต้องเป็นของดี
และชอบคิดว่าฝรั่งจะต้องเก่งกว่าคนไทย แต่ตอนนี้ผมว่ามันไม่จริงเสมอไปแล้วครับ
ผมจำวันแรกที่ผมพูดภาษาอังกฤษกับฝรั่ง ผมประหม่าและกลัวมากไปหน่อยพูดผิดพูดถูก
ผมไม่แน่ใจจนทุกวันนี้ว่าเขาเข้าใจสิ่งที่ผมพูดหรือเปล่า เก็บเรื่องนี้เป็นกังวลมาตลอด
แต่เดี๋ยวนี้ผมไม่สนหรอกครับ เวลาคุยกับฝรั่งผมพยายามพูดให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้
ถ้าเขาไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูดเขาต้องถามผม ให้ความสำคัญและตั้งใจฟังผมให้มากขึ้น
ถ้าฟังแล้วยังไม่เข้าใจก็ต้องถาม และต้องถามจนกว่าจะเข้าใจ ผมอยากบอกทุกคนในที่นี้เลยว่า
อย่าพยายามไปเป็นตัวของคนอื่น จงเป็นตัวของตัวเอง ภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาพ่อ
ภาษาแม่ของเรา เราอยู่เมืองไทยใช้ภาษาไทยมาตั้งแต่เกิด ในการดำเนินชีวิตจริง
บทบาทที่เราแสดงได้ดีที่สุดก็คือการเป็นตัวของเราเอง การฝืนทำในสิ่งที่ขัดกับธรรมชาติของเรา
เราแสร้งทำได้ไม่นานหรอกครับ
วันหนึ่งผมต้องออกไปยืนพูดหน้าห้อง เพื่อนร่วมชั้นเรียนหัวเราะเยาะผม
เขาคงขำภาษาอังกฤษสำเนียงไทยของผม บางคนเก็บเอามาเป็นเรื่องโจ๊กแซวผมทุกครั้งที่เจอกัน
คุณเชื่อใหมสิ่งนี้มันเป็นพลังขับดันให้ผมต้องการเอาชนะ ผมนอนคิดอยู่หลายคืนว่าทำอย่างไรจะพูดภาษาอังกฤษให้สำเนียงดีเหมือนฝรั่ง
ผมใช้ความพยายามอยู่นานก็ไม่สำเร็จ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้ข้อสรุปกลับมาคือสิ่งที่ผมมองว่าเป็นจุดด้อยแท้จริงแล้วมันคือจุดแข็งของผมเอง
ผมพูดได้สองภาษาแต่ไอ้คนที่หัวเราะเยาะเรามันพูดได้ภาษาเดียว จากวันนั้นทำให้ผมพยายามมองทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตให้เป็นบวกเสมอ
พยายามเปลี่ยนจุดอ่อนให้เป็นจุดแข็ง เลิกดูถูกตัวเอง หัดประมาณตนและพยายามแข่งกับตัวเอง
พยายามเอาชนะตัวเอง การเอาชนะตัวเองเป็นการแข่งขันที่ยากที่สุด และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ผมชอบการเล่นกอล์ฟ
เพราะกีฬากอล์ฟ เราไม่ได้แข็งขันกับใคร เราแข็งขันกับตัวเอง แล้วผลงานที่ได้มาเทียบกับคนอื่น
การแพ้ชนะอยู่ที่ตัวผู้เล่นเอง สิ่งที่นักกอล์ฟ ต้องทำก็คือพยายามทำให้ดีที่สุด
ในทุกครั้งที่ทำการเล่น ความสนุกมันอยู่ที่ตรงนี้ครับ ฝีมือแตกต่างกัน
เมื่อมีการให้แต้มต่อก็สามารถเล่นด้วยกันได้ แต่กีฬาประเภทอื่นถ้าคู่แข่งขันมีความแตกต่างกันมากเกมส์การเล่นก็ไม่สนุก
อย่างเช่นการเล่นเทนนิส ถ้าเราตีกับคนที่เก่งกว่ามากๆ โดนเขายำตลอดเราก็รู้สึกเบื่อไม่อยากเล่น
คู่ต่อสู้ก็เหมือนกันเจอหมูมากๆเขาก็ไม่อยากเล่น เพราะเกมส์กีฬานี้ความสนุกอยู่ที่การขับเคี่ยวกันระหว่างคู่แข่งขัน
ที่ผมเกริ่นนำมาซะยาว นี่ก็เพื่อจะบอกว่า ผมไม่ชอบคนไทยหัวใจฝรั่งครับ
มันเป็นเหตุผลส่วนตัวจริงๆ โดยเฉพาะพวกที่ชอบคิดว่าฝรั่งคือเทวดาครับ
ทุกชาติทุกภาษามีดีมีเลวปนกันไป คุณเชื่อหรือเปล่าครับว่า ชนชาติที่มีคนไม่รู้หนังสือมากที่สุดก็คือ
อเมริกา นี่ผมไม่ได้พูดลอยๆนะครับ อาจารย์ที่สอนผมที่อเมริกาเป็นคนพูดครับ
อีกหนึ่งอย่างที่ผมกำลังทำใจอยู่ ก็คือเรื่องการส่งหมาไทยไปประกวดในระดับโลก
แรกๆผมก็อดภูมิใจไม่ได้ ว่าหมาประจำชาติของเราได้ไปอวดสายตาชาวโลก
ในงานระดับโลก แต่กรรมการดันเป็นฝรั่งผมงงเลยครับ ทำไมไม่ผลักดันให้ตัดสินโดยกรรมการคนไทย
ผมชอบอาจารย์ภิรมย์ มากเลยครับ ที่ได้ไปเป็นกรรมการตัดสินฟุตบอลให้ฝรั่งเล่น
แต่เสียดาย ถ้าจะครบสูตรอาจารย์น่าจะมีโอกาสได้ไล่ตะเพิดฝรั่งงี่เง่าออกจากสนามซะคนก็จะดีไม่น้อยครับ
คนที่เลี้ยงหมาไทยอยู่อย่าเพิ่งโกรธผมนะครับ ผมมีความเชื่ออยู่ว่า
คนที่รู้เรื่องหมาไทยมากที่สุดน่าจะได้เป็นผู้ตัดสินครับ เพราะฉนั้นแน่นอนครับคนไทยน่าจะรู้เรื่องหมาไทยมากที่สุด
และเนื่องจากฝรั่งเองเพิ่งรู้จักหมาไทยได้ไม่นาน ดันมาเป็นกรรมการตัดสินได้งัย
หรือว่าคนไทยไม่เชื่อมือคนไทยด้วยกัน หรือเป็นเพราะว่าอะไรก็ตามที่ฝรั่งว่าดี
เราก็ว่าดีตามไปด้วย แล้วเราจะเหลืออะไรไว้ให้ภูมิใจละครับ ตอนนี้ในบ้านเมืองเราอะไร
อะไรก็ประเคนให้ฝรั่งไปจนหมดแล้ว ทั้งธนาคาร สถาบันการเงิน ตอนนี้พวกฝรั่งกำลังบุกเข้ามาทำลายวิถีชีวิตเดิมๆของ
พี่น้องชาวไทย ร้านโชว์ห่วยที่ผมเคยเดินไปซื้อขนมกินในตอนเด็กๆ ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด
เหลือน้อยลงไปทุกวันแล้ว ส่วนที่ยังดำเนินอยู่ก็กำลังใกล้จะสิ้นลมลงไปทุกวันแล้ว
ภาพที่ผมเคยเห็นในตอนเด็กๆ อาแป๊ะขายของร้านปากซอย ตอนนี้เปลี่ยนเป็น
เซเว่นอีเลเว่น ธุรกิจข้ามชาติยักษ์ใหญ่รุกคืบเข้ามาทุกวัน โรงงานอุตสาหกรรมของคนไทยที่เคยผลิดสินค้าขายให้คนไทย
กำลังถูกบริษัทฯ เหล่านี้บีบให้ขายสินค้าในราคาที่แทบจะอยู่ไม่ได้
ผมเห็นด้วยครับที่ประชาชนได้ซื้อของถูก แต่ใครจะรัปประกันละครับว่า
ถ้าธุรกิจของคนไทยถูกต่างชาติกลืนกินไปโดยสมบูรณ์แล้ว และเมื่อเริ่มบริหารใหม่โดยชาวต่างชาติ
เราจะยังได้ซื้อสินค้าราคาถูกแบบเดิมอีกหรือเปล่า อีกอย่างหนึ่งบางทีผมก็รู้สึกสมน้ำหน้า
พวกเจ้าของกิจการบางราย ที่ชอบหลีกเลี่ยงภาษี ถ้าพวกนี้เจ๊งผมจะดีใจมาก
ผมเคยไปติดต่อธุรกิจกับร้านค้าบางแห่ง สิ่งที่ผมสมเพชตัวเองมากที่สุดเมื่อเจอกับเจ้าของธุรกิจที่พยายามขอให้ผมช่วยเลี่ยงภาษี
ผมพยายามเลิกการค้าขายกับเขาแต่ก็ทำไม่ได้เสียที เพราะว่าถึงเขาไม่ซื้อกับผมก็ยังมีบริษัทอื่นอีกหลายบริษัทยินดีดำเนินการให้ได้
วงจรอุบาทนี้ก็เลยคงอยู่มาจนทุกวันนี้ ผมเป็นพนักงานบริษัทฯ แท้ๆ เมื่อเทียบกับเจ้าของกิจการบางอย่าง
รายได้ผมก็น้อยกว่าเขาเยอะครับ แต่เงินรายได้ผมทุกบาททุกสตางค์ เสียภาษีให้รัฐบาลครับ
ผมอยากจะถามคนรวยๆที่ชอบเลี่ยงภาษีหน่อยนะครับ ว่าท่านได้ทำมาหากินจนร่ำรวยมาจนถึงทุกวันนี้
ท่านไม่คิดจะตอบแทนบุญคุณประเทศชาติบ้างหรือครับ หรือว่าทุกวันนี้ท่านดำเนินธุรกิจโดยที่ไม่ต้องใช้
ถนน น้ำประปา ไฟฟ้า โทรศัพท์ หรือการได้รับการบริการจาก ทหาร ตำรวจ
ที่ทำหน้าที่อยู่ในทุกวันนี้ เงินเดือนของพวกเขามาจากใหน และอยากบอกให้รู้นะครับเผื่อว่าท่านอาจจะยังไม่รู้ว่า
เงินเดือนข้าราชการและของเหล่านั้นมันมาจากเงินภาษีของพวกผมครับ ท่านจะไม่มาร่วมแบ่งเบาหน่อยหรือครับ
อยากฝากไว้ครับ ไทยไม่ช่วยไทยแล้วใครจะมาช่วยเราละครับ ตอนนี้แม้กระทั้งหมาประจำชาติของเรา
เราก็กำลังจะเอาไปให้เขาอีกหรือ อีกอย่างหนึ่งนะครับ เพราะว่าบางท่านอาจจะเถียงผม
เกี่ยวกับเงินที่มีบางครั้งที่ต่างชาติส่งมาช่วยเรา เช่นเงินกู้จาก
IMF จาก Bank DBA แต่ก็อย่าลืมนะครับว่า เขาช่วยเราโดยมีเงื่อนไข ก็เพราะว่าเรามีรัฐบาลไทยแต่หัวใจฝรั่ง
ยอมแก้กฏหมายให้เขาต้องกี่ข้อละครับ ทำตัวเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายเล่นเอาบริษัทฯของคนไทยเจ๊งเป็นแถบๆ
แล้วตอนหลังพวกมันก็เข้ามาซื้อของดีราคาถูก เพราะว่าคนไทยไม่มีเงินซื้อแข่งอีกแล้ว
เจ๊งไปหมดแล้ว ตอนนี้คนที่ทำบ้านเมืองเราเจ๊งยังหน้าสลอนอยู่ในรัฐบาลแถมขอขึ้นเงินเดือนอีกต่างหาก
ยอดจริงๆเลยครับ บางครั้งพวกฝรั่งมันทำทุเรศ เลือกซื้อแต่ของดีๆ ของไม่ดีให้รัฐบาลไทยเก็บเอาไว้เองหรือค้ำประกัน
มีแบ่งเป็นหนี้ดีกูเอา หนี้เน่ามึงเก็บไว้ ฉลาดจริงๆครับ ผู้นำของเราที่ผ่านๆมา
ตอนนี้เป็นอย่างไรกันบ้างครับ เชื่อฝรั่งว่าทำตามที่มันบอกแล้วเศรษฐกิจจะดีขึ้น
ผมก็เห็นแม่งแย่อยู่เหมือนเดิม แต่บางครั้งก็ดีครับอาจเป็นแผนของรัฐบาล
ต้องการทำให้ทุกคนเท่าเทียมกันหมด เพราะรัฐบาลทำคนรวยกลายเป็นยาจกได้ในพริบตา
ทำให้คนรวยเท่ากันไม่ได้ก็ทำให้มันจนเท่ากันทุกคนเลย หรืออาจจะเป็นกรรมเก่าตามสนองพวกชอบเลี่ยงภาษีหรือเปล่าผมก็ไม่รู้
แต่มีคนที่หนีภาษีอีกหลายคนที่ยังรวยอยู่ ก็อย่าลืมกันนะครับ
ผมไม่รู้ว่าทำไมคนไทยชอบเดินตามก้นฝรั่ง การทำทุกอย่างตามเขาอย่างมากก็ทำได้ดีเสมอเขาเท่านั้น
ไม่มีวันที่จะเจริญล้ำหน้าเขาไปได้ แต่ทำไมเราไม่คิดที่จะเดินนำหน้าให้เขาตามเราบ้างละครับ
สิ่งดีๆของเราเอามาเป็นแบบอย่างให้เขาเดินตามบ้างซิครับ หรือสิ่งดีของเขาเราเอามาพัฒนาต่อไม่ได้หรือครับ
หรือคิดแค่ว่าฝรั่งทำนั่นคือดีที่สุดแล้ว ถ้าคิดแบบนี้เราก็เป็นลูกไล่เขาตลอดไปแน่นอนครับ
ลองดูญี่ปุ่นซิครับเดี๋ยวนี้เสียงดัง พูดอะไรออกมาฝรั่งยังต้องฟัง
จากประเทศที่แพ้สงคราม ก๊อปปี้ฝรั่งแลเอามาพัฒนาต่อจนเดี๋ยวนี้ทำได้ดีกว่าต้นฉบับเสียอีก
ตอนนี้เลยกลายเป็นประเทศมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ อย่างวงการกีฬาประเทศเขาก็เหมือนกัน
เมื่อก่อนสั่งนักเตะไทยไปเล่นให้ เดี๋ยวนี้เป็นเจ้าภาพบอลโลกแล้วครับ
ประเทศเกาหลีเมื่อก่อนไทยเราก็เคยส่งทหารไปช่วยรบ ตอนนี้ประเทศเขาผลิตสินค้าอุตสหกรรมส่งขายไปเกือบทั่วโลกแล้ว
และทีมบอลประเทศเขาก็ได้ถึงอันดับสี่ในฟุตบอลโลกครั้งที่ผ่านมา

นี่ก็อีกตัว จีจี๊ ของคุณดนัย
สิ่งหนึ่งที่ยืนยันว่าคนไทยบางกลุ่มเห็นฝรั่งเป็นเทวดา (นี่ยังไม่ได้รวมเอานักวิชาการบางท่านในเว็บบอร์ดพิทบูลโซนนะครับ
อ่านดูได้ประมาณกะทู้ที่ 018xx กว่าๆ จนถึง 019xx ต้นๆ ลองอ่านดูดีๆ
มีหลายกะทู้ เสนอแนะหลักการดี แต่ในทางปฏิบัติไม่รู้ว่าทำได้จริงหรือเปล่า
อยากให้ลองทำดูก่อน จะรู้ว่ามันไม่ง่ายเลย เอาไว้ทำได้เมื่อไรค่อยเอาออกมาโชว์
คนเขาเห็นดีด้วยก็ทำตามเอง ไม่ใช่ดีแต่พูดแต่ไม่ลงมือทำเสียที การเป็นบรีดเดอร์ไม่ใช่ง่ายๆอย่างที่อ้าง
มีองค์ประกอบต้องหลายอย่าง ทั้งเงินและเวลา แถมยังต้องใช้กรรมวิธีพิสดารบวกวิชาการอีกด้วยจะมีกี่คนที่เข้าใจ
และถ้ามันทำได้ง่ายอย่างนั้นจริงป่านนี้บรีดเดอร์เต็มบ้านเต็มเมืองแล้ว
ลองคิดวิธีการง่ายๆให้เหมาะกับ สภาพสังคม และเศรษฐกิจ ของบ้านเรา ไม่ดีกว่าหรือครับ
คนที่เริ่มเล่นใหม่ๆ เขายังพอทำตามได้ ค่อยๆทำไปเรื่อยๆ ด้วยสิ่งที่พอหาได้และมีอยู่ในตอนนี้
ถึงจะใช้เวลาหน่อยแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้เสียเลย ไม่ใช่ใครคิดไม่ตรงกับกูก็คอยแขวะคอยจับผิดเขาตลอด
ใช้ความมีอคติ และทิฐิส่วนตัวเป็นบรรทัดฐาน ผมว่ามันไม่ค่อยเข้าท่า
เดี๋ยวคงได้เขียนถึงบ้าง ถ้ายังไม่ยอมหยุดวุ่นวายกับผมเสียที ผมก็พยายามอยู่ในส่วนของผมแต่ไม่รู้ทำไมชอบแหลมเข้ามาเรื่อย
ไม่รู้ว่าการเลี้ยงหมาในแบบวิธีผมไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครที่ใหน
เก่งจังเลยไอ้เรื่องตามตูดเขานี่ เสนอมาแต่ละอย่างไม่ได้ดูเล้ย ว่ามีความเป็นไปได้แค่ใหนน่าสงให้ไปพัฒนาหมาไทยแข่งกับฝรั่งถ้าจะรุ่ง
ทำไม่ได้ไม่ว่า แถมยังชอบตะแบงอีกด้วย กลุ้มจริงๆครับ ว่างๆลองช่วยพัฒนา
พิทบูล หลังอาน หูตั้ง หางดาบให้ผมตัวหนึ่งนะครับ อาจจะดังระเบิดเลยก็ได้555
หรือมีอะไรอยู่ในใจที่ยังคิดไม่ออกก็โทรมาปรึกษาได้นะครับ) คนเราการทำอะไรมันต้องลงมือทำจริงๆดูอย่างดนตรีไทยซิครับ
คนไทยเล่นเก่งเล่นดีกว่าแต่ไม่ดัง ไม่ใช่ว่าคนไทยไม่เก่ง แต่พอฝรั่งอาจารย์บรูซ
แก๊สตัน เอามาทำวงฟองน้ำดังระเบิดเลยครับ คนเราลองมุ่งมั่นจริง และมีจุดขาย
เขาเป็นต่างชาติแท้ๆแต่ทำได้ดีกว่าคนไทย เล่นประจำที่โรงเบียร์คนไทยแห่ไปฟังกันตรึมเลย
แล้วทำไมคนไทยจะเอาของฝรั่งมาพัฒนาให้ดีกว่าไม่ได้ ลองสร้างจุดขายใหม่ที่ฝรั่งทำไม่ได้
ให้เขาเดินตามเราบ้างไม่ดีกว่าหรือครับ วงดนตรีไทยแต่หัวหน้าวงเป็นชาวต่างชาติ
ตลกไม่ออกใช่ใหมครับ แต่ผมโดยส่วนตัวก็ต้องขอขอบคุณอาจารย์ บรูซ แก๊สตัน
จากใจจริงนะครับ ที่ช่วยทำให้ดนตรีไทยมีคุณค่ามากยิ่งขึ้น เคยเห็นโฆษณาบางตัวใหมครับ
ถึงกับลงทุนจ้างฝรั่งมาแสดง เพื่อให้คนไทยเชื่อว่าดี ลองสังเกตุดูนะครับมีสินค้าหลายตัว
ที่ใช้ฝรั่งมาพูดเป็นภาษาไทยว่าสินค้าตัวนี้ดีจริงๆ
ผมไม่ได้เกลียดฝรั่งทั้งโลกนะครับ เพราะคนที่ดีๆก็มี แต่ผมอยากให้คนไทยมีสำนึกในความเป็นผู้นำหน่อยครับ
ไม่ใช่อะไรก็ตามตูดฝรั่งตลอด ลองเป็นตัวของตัวเองดูบ้าง อยากให้ดูจีนเป็นตัวอย่างด้วย
เป็นประเทศเดียวที่อเมริกาไม่กล้าหือ ที่ใหนมีปัญหาเรื่องสิทธฺมนุษย์ชน
อเมริกาก็ใช้เป็นข้ออ้างบุกเข้าประเทศเขา โดยอ้างความชอบธรรม แต่ตอนที่จีนมีปัญหาเรื่องนี้เหมือนกันที่จตุรัสเทียนอันเหมิน
ไม่เห็นว่าอะไรมาก แค่ฮึมๆแฮ่ๆ สองสามทีแก้เกี้ยวแล้วก็เงียบ สองมาตรฐานเหมือนใครหว่า
???
มาเลย์ฯก็เหมือนกัน เป็นเด็กดื๊อหัวแข็งของอเมริกา ตอนนี้เป็นอย่างไรครับ
เศรษฐกิจพื้นแล้วครับ แต่เด็กดีอย่างเราตอนนี้ยังเดินป้อแป้อยู่เลยครับ
สิ่งหนึ่งที่ผมใฝ่ฝันมากที่สุดในชีวิต และอยากทำมากถ้ามีโอกาส
หรือใครที่คิดว่าพอจะช่วยให้ความฝันผมเป็นจริงกรุณาติดต่อมาได้เลยครับ
คือการได้เป็นผู้บรรยายในสถานศึกษาต่างๆ ผมอยากจะถ่ายทอดประสบการณ์ความรู้ที่พอมีอยู่บ้างให้กับคนรุ่นใหม่
ผมอยากให้คนไทยหัดคิดเองบ้างในบางเรื่อง ผมเบื่อพวกนักวิชาการที่ชอบเดินตามตูดฝรั่ง
ผมอยากให้อาจารย์คนไทย ทำอย่างไรก็ได้ เพื่อสอนให้ลูกศิษย์เก่งกว่าอาจารย์
คิดเองเป็น ไม่อยากเห็นด๊อกเตอร์ที่ไม่ได้ไม่ดีก็อ้างฝรั่งบังหน้าเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ
อยากลบค่านิยมที่ว่าอาจารย์ต้องเก่งกว่าลูกศิษย์ออกไปจากหัวเสียที
สิ่งนี้ผมอยากทำจริงๆครับ

ทุกสิ่งที่ผมเขียนในบันทึกนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหน่วยงานใด ที่บทความผมพลาดพิงถึง
ผมต้องขอประทานอภัยด้วย ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลย ว่าผมไม่ได้มีความอคติเป็นการส่วนตัวใดๆทั้งสิ้น
มันคือเหตุการณ์จริงๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง ผมอยากนำมาถ่ายทอดต่อ
ผมว่ามันไม่ง่ายเลยกับการที่ผมจะเขียนออกมาตรงๆแบบนี้ มันหมิ่นเหม่ต่อการผิดใจกัน
ผมคิดว่าบางท่านอาจจะรับไม่ได้ แต่ผมก็ไม่มีทางเลือก หากเราเห็นสิ่งใดไม่ชอบมาพากล
และทุกคนยังนิ่งเฉยคิดว่าธุระไม่ใช่ บ้านเมืองเราก็คงไม่มีอะไรดีขึ้น
หลายๆบทความที่ผมเขียนออกไป บางตอนก็ต้องกล้ำกลืนฝืนใจเขียน เพราะมันกระทบกับคนใกล้ตัวผมหลายๆคน
สิ่งนี้มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆครับ ผมมีญาติพี่น้องหลายคนที่รับราชการ
ในหน่วยงานที่ผมเขียนถึงมาแล้วทั้งนั้น มีทั้งทำงานอยู่กรมการขนส่ง
เป็นทหารตำรวจก็มี บางคนก็เล่นการเมืองด้วย เพื่อนผมก็รับราชการอยู่ในหน่วยงานเหล่านั้นก็มี
รวมถึงพี่เขยผมก็เป็นตำรวจ เพราะฉนั้นผมอยากให้มั่นใจได้เลย ว่าผมไม่ได้เน้นที่หน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งเป็นการเฉพาะครับ