ตอนที่ 51 หมาดี หมาเด่น หมาดัง

ผมยังยืนยันเหมือนเดิมว่า การทำเว็บแห่งนี้ผมมีจุดประสงค์ ให้เป็นที่ชุมนุมกันของคนชอบสุนัขพิทบูลโดยไม่มีการแบ่งฝ่าย ถึงแม้ว่าจะอยู่ห่างไกลกันคนละจังหวัด แต่การติดต่อกันผ่านเว็บทำให้ระยะทางไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด จะเห็นได้จากงานแค้มปิ้งครั้งที่ผ่านมา ผมก็ได้เจอกับเพื่อนใหม่ ชาวโคราช ที่สละเวลาขับรถมาร่วมงานกับเรา มิตรภาพจึงบังเกิดขึ้นได้อย่างง่ายๆ ณ.ที่นี่เองเราจึงหวังว่าทุกท่านที่เข้ามาจะมีเพื่อนใหม่ที่ชอบในสิ่งเดียวกัน คือสุนัขอเมริกันพิทบูล อาจจะแตกต่างกันบ้างในเรื่องของความคิดและรูปแบบสุนัขที่เราชอบ แต่ก็ยังสามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกันได้ ใช่ใหมครับ

ผมคิดว่าการที่คนเราหาหมามาเลี้ยงก็คงเพราะเหงา แต่หลังจากเลี้ยงไปได้ระยะหนึ่งแล้ว บางท่านก็อาจอยากจะมีเพื่อนไว้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นบ้าง เพราะสภาพสังคมและเศรษฐกิจในปัจจุบัน มีแต่เรื่องที่ทำให้ปวดหัวอยู่ตลอดเวลา การเลี้ยงหมาก็น่าจะเป็นการผ่อนคลาย หลังจากรวมกลุ่มกันได้แล้วก็หาโอกาสทำกิจกรรมร่วมกัน การเลี้ยงหมาของเรามันจะได้ไม่น่าเบื่อ ส่วนใครจะชอบแบบใหนก็ตามสบาย ขอเพียงอย่างเดียวให้เลี้ยงกันอย่างมีความรับผิดชอบ อย่าเอาเปรียบหมามันมากนัก หลังจากเราได้เป็นเจ้าชีวิตของเขาแล้ว ก็ควรเลี้ยงดูให้เขามีความเป็นอยู่ที่ดีตามอัตภาพ และอย่าเลี้ยงแล้วสร้างปัญหาหรือความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น ผมว่าแค่นี้ก็น่าจะชัดเจนแล้วครับ แต่สิ่งที่ผมกล่าวมา ฟังดูง่ายๆ แตไม่รู้ทำไม ในทางปฎิบัติแล้วมันช่างยากเย็นเหลือเกิน เห็นสงครามระหว่างความคิดที่เกิดขึ้นในเว็บบอร์ดในขณะนี้แล้ว คงต้องทำใจละครับ นี่ขนาดยังไม่รวมเรื่องยุ่งๆของคนที่อยุ่ในกลุ่มของผมเอง ตอนนี้ผมยอมแพ้แล้วครับ ที่ยอมแพ้นี่ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่เดินหน้าต่อนะครับ แต่ผมยอมแพ้ที่จะต้องคอยประสานความแตกแยกทางความคิดระหว่างบุคคล เพราะยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุครับ ผมขอดำเนินชีวิตของผมแบบเดิมดีกว่า กลับมาอยู่ที่จุดเดิม ที่อยากทำอะไรก็ทำ อะไรที่ทำเองได้ก็ลุยเลย เลิกหวังพึ่งความช่วยเหลือจากคนอื่น ใครจะช่วยก็ช่วย ใครไม่ช่วยก็ไม่ว่า ไม่อยากติดหนี้บุญคุณใคร แต่ทุกอย่างขอตัดสินใจด้วยตัวเอง ใครจะว่าผมเป็นเผด็จการก็ยอมครับ ผมว่ามันเร็วไปที่ผมจะปล่อยให้ทำกันเอง เพราะคนบางคนที่เข้ามา เริ่มฉายแวว ประเภทชอบพูดเอาดีใส่ตัว ความชั่วโยนให้คนอื่น สร้างความแตกแยกตลอดเวลา ผมไม่อยากเชื่อว่าผมจะเจอกับตัวผมเอง หลายสิ่งหลายอย่างที่ผมริเริ่มทำลงไป ขณะนี้เหมือนสูญเปล่า ผมเสียดายเวลาจริงๆ ผมก็พยายามดึงให้ทุกคนเข้ามามีส่วนร่วม เพื่อจะได้ถอยออกมาอยู่เบื้องหลัง แต่ก็ไม่วายมีปัญหาจนได้ สาเหตุที่สำคัญก็คือ ความอิจฉาและเห็นแก่ได้ของบางคน การสร้างการยอมรับโดยการใส่ร้ายคนอื่น เป็นตัวป่วนที่คอยสร้างความแตกแยกตลอดเวลา ผมเชื่อแล้วครับที่ว่าความต้องการของมนุษย์ มันเป็นความต้องการที่เหนือขีดจำกัดจริงๆ

ต้องขออภัยด้วยสำหรับบันทึกตอนนี้ ที่ต้องเอาเรื่องส่วนตัวมาลงมาด้วย อาจมีบางท่านที่อ่านแล้วไม่เข้าใจ แต่ผมมีจุดมุ่งหมายที่ต้องเขียนเอาไว้เพื่อกันลืม และเอาไว้อ่านเพื่อเตือนตัวเองด้วย ว่าที่ผ่านๆมาผมได้เจออะไรไปแล้วบ้าง จะได้จำได้แม่นๆครับ

อยากบอกว่าผมเองก็มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งครับ มีดีมีเลวปนกันไป ไม่ได้คิดว่าตัวเองดีเลิศอะไร ถึงแม้ผมจะเป็นคนดีร้อยเปอร์เซนต์ไม่ได้ แต่ผมพยายามยึดหลักในการเคารพสิทธิของคนอื่นเสมอ เพราะว่าสิ่งนี้มันจะช่วยป้องกันและไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครแน่ๆ ผมไม่สามารถเป็นคนดีของทุกคนเสมอทัดเทียมกัน เพราะมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เพราะการตีความดีของคนมันไม่เหมือนกัน ผมเองก็สามัญชนคนธรรมดา ไม่ได้ร่ำรวยมาจากใหน เป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง ที่ต้องกินต้องใช้ มีครอบครัวต้องดูแล การเสียสละคำนี้ไม่รู้ว่าเท่าไหร่ถึงจะพอ ถ้าการทำดีคือการที่ต้องเป็นผู้ให้ตลอด ผมว่าคงทำไม่ได้นาน เพราะการให้บางครั้งมันก็ต้องมีขอบเขต คนบางคนก็มูมมามเหลือเกินที่เข้ามาก็มุ่งแต่จะกอบโกยอย่างเดียว และไม่รู้จักพอจริงๆ มีหลายครั้งผมก็รู้ว่าตัวเองถูกเอาเปรียบแต่ก็ยังยอม เพราะถือว่าเป็นการศึกษาคน อะไรที่ทนได้ก็พยายามทน ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่คนประเภทนี้ก็คงนึกว่าเราโง่ ผมอยากบอกไว้ตรงนี้นะครับ ผมเองก็กินข้าว ไม่ได้กินหญ้าครับ ที่ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ อย่าลืมว่าสังคมพิทบูล มันเล็กนิดเดียว เรื่องบางเรื่องมันถึงกันหมด ใครที่กำลังทำอะไรอยู่ ก็ระวังไว้ให้ดีนะครับ วันหนึ่งท่านอาจจะไม่เหลือใครคบเลยก็ได้ และไอ้ประเภทที่อิจฉาตาร้อนเห็นใครดีกว่าไม่ได้ หรือพวกชอบให้คนอื่นเห็นความสำคัญ ถ้าใครไม่เห็นความสำคัญแล้วน้อยใจ นี่ขอเถอะครับ ผมก็บอกแล้วว่าผมเป็นคนพูดไม่เพราะ ข้องใจอะไรก็ถามกันตรงๆ ตัวอย่างก็มีให้เห็นไม่ใช่หรือครับ คนที่พูดเพราะปากหวานก็เห็นอยู่แล้วว่าสุดท้ายเป็นคนอย่างไร อยากฝากไว้ให้คิดนะครับ

ระเวลากว่าสองปีที่เว็บนี้เปิดขึ้นมา ผมในฐานะเว็บมาสเตอร์ ที่ขอประกาศอย่างภาคภูมิใจเลยว่าผมยังเป็นนักเลี้ยงสุนัขพิทบูลมือสมัครเล่น และใช้เวลาว่างหลังจากการทำงานในชีวิตประจำวัน ทำเว็บไปเรียนรู้ไป ค่อยๆศึกษาเก็บเล็กผสมน้อย จนตกผลึกเป็นความคิดเห็นในเชิงวิเคราะห์ และถือโอกาสเอาข้อสรุปนั้นมาสอดแทรกลงในบันทึกอันนี้ ผมเองยอมรับว่าได้ประโยชน์ในการนำไปประยุกต์ใช้กับชีวิตประจำวันได้มากพอสมควร การได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง จากทั้งสุนัขและคนเลี้ยง เป็นการศึกษานอกตำรา ซึ่งนำมาสู่การเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง มีบ้างที่ต้องเผชิญปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ในหลายรูปแบบ แต่ก็เพราะท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ให้การสนับสนุน ทำให้เว็บนี้ดำรงค์อยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ต้องขอขอบคุณมา ณ.ที่นี้ด้วยครับ

การที่ผมเลี้ยงหมาอยู่ในทุกวันนี้ นอกจากใช้เป็นเพื่อนแก้เหงาแล้ว ยามว่างผมก็นั่งวิเคราะห์พิจารณาสิ่งที่ผมทำอยู่ไปเรื่อยเปื่อย ยิ่งบางครั้งมีความวุ่นวายเกิดขึ้นในเว็บบอร์ด ก็เลยถือโอกาสเอามาเป็นประเด็นให้ขบคิดเล่นๆ เพื่อฝึกสมอง และคิดตาม จากสิ่งเหล่านี้ผมได้มุมมองจากการที่มีบรรดาผู้รู้ทั้งหลายแสดงไว้ในเว็บบอร์ด ถกเถียงกันอย่างไม่มีวันจบสิ้นมาจนถึงทุกวันนี้ ผมขอจำแนกแนวคิดที่ผมมีต่อหมาออกมาเป็นสามกลุ่มดังนี้ คือ หมาดี หมาเด่น และหมาดัง ทั้งสามอย่างนี้มีความแตกต่างกันอย่างไร ก็ขออนุญาติเอามาลงให้อ่านกันเล่นๆดังต่อไปนี้ครับ

พูดถึงความดีของหมาผมว่าหมาทุกตัวในโลกนี้ มันมีความดีอยู่ในตัวอย่างแน่นอน ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองในมุมใหน สิ่งแรกที่เห็นได้ชัดเจนเลยก็คือ ความซื่อสัตย์ต่อเจ้าของ หมาทุกตัวไม่ว่าจะสายพันธ์ใหน ลักษณะรูปร่างหน้าตาอย่างไร แม้กระทั่งหมาข้างถนน ที่ไม่มีเจ้าของ หากมีใครหยิบยื่นความเมตตาให้มัน มันก็ยินดีรับเราเป็นนายโดยไม่มีข้อแม้ หมามันเป็นเพื่อนที่ไม่มีวันที่จะทรยศหักหลังเจ้าของอย่างแน่นอน บางครั้งผมได้ยินคำด่าที่ว่าอย่าเอานิสัยหมาๆมาใช้ ผมก็ยังงงว่านิสัยหมามันไม่ดีตรงใหน มันเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุดของมนุษย์ แบบนี้ยังไม่ดีอีกหรือ ความซื่อสัตย์แบบนี้ไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน ไม่ว่าเจ้าของจะเลี้ยงดูมันอย่างไร อาหารที่เรามอบให้ อาจเป็นแค่เศษอาหารที่เราเหลื่อทิ้งแล้ว ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ แต่สิ่งที่มันตอบแทนให้เราแน่นอนก็คือ ความจงรักภักดี แม้กระทั่งที่พักพิงที่เรามอบให้แก่มัน ถึงจะเป็นแค่ซอกมุมเล็กๆ สกปรกๆ มุมใดมุมหนึ่งของบ้าน มันก็ไ่ม่เคยต่อรอง แม้จะมีเจ้าของบางท่านจองจำมันไว้ในพื้นที่เล็กๆ หรือล่ามมันไว้แทบตลอดทั้งชีวิต แต่ทุกครั้งที่มันเจอเจ้าของ มันก็จะแสดงอาการดีใจ เข้ามาเลียหน้าเลียตาอย่างบริสุทธิใจ หากว่ามีใครบุกรุกเข้ามามันก็ทำหน้าที่คอยเป็นยาม เฝ้าระวังตอบแทนเราได้ แต่คนเสียเปล่าที่มีทั้งความคิด สติปัญญา รู้ถึงความผิดชอบชั่วดี แต่กลับทำตัวให้มีปัญหามากที่สุด แล้วมาโทษว่านิสัยหมาๆไม่ดีได้อย่างไร ผมเลยขอสรุปเอาดื้อเลยว่า หมาทุกตัวในโลกนี้มีดีอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นคความดีที่ติดอยุ่ในสายเลือด ความดีที่เป็นลักษณะประจำพันธ์ และความดีที่มีอยู่ประจำตัว ผมว่าเราลองค้นหาดูดีๆ ผมเชื่อว่าหมาที่ท่านเลี้ยงไว้ต้องมีความดีอยู่บ้างอย่างแน่นอน

มาพูดถึงเรื่องความเด่น จุดนี้อยากจะยกตัวอย่างง่ายๆ ความเด่น มันเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดที่แตกต่างจากตัวอื่นๆ อาจจะมีจุดเด่นทั้งทางด้านดีและด้านลบ อันนี้ขึ้นอยู่ที่มุมมองของแต่ละคน ของบางอย่างคนหนึ่งอาจจะบอกว่าดี แต่อีกคนอาจจะบอกว่าแย่ก็ไม่ผิดกติกา จุดเด่นเป็นจุดที่ทำให้สุนัขตัวนั้นแตกต่างจากตัวอื่นๆ อันนี้แน่นอนครับเราเรียกว่าจุดเด่น ถ้ามันมีเหมือนๆกับคนอื่นก็ไม่น่าจะเรียกว่าจุดเด่นใช่ใหมครับ หมาบางตัวมีจุดเด่นทางด้าน โครงสร้างความสวยงาม บางตัวมีจุดเด่นทางด้านลักษณะนิสัย ความสามารถพิเศษและความเฉลียวฉลาด บางตัวมีจุดเด่นทางด้านสายเลือด สิ่งนี้ก็ขึ้นอยู่กับมุมมอง ที่เจ้าของจะสามารถนำไปพัฒนาใช้และเป็นประโยชน์

หมาดัง หรือความดังของหมา แน่นอนครับ สองข้อแรกเป็นสิ่งที่ก่อเกิดมาจากตัวของหมาเอง แต่ในข้อที่สามนี้เป็นจุดที่มองจากคนภายนอก ว่าข้อดี ข้อเด่นของหมาตัวนั้นได้รับการยอมรับมากน้อยแค่ใหน ถ้าจุดเด่น จุดดีที่เจ้าของหมาคิดว่าดีแต่คนภายนอกไม่ได้เห็นตามนั้น ความดังของหมาก็ไม่อาจจะบังเกิดขึ้นได้ แต่ถ้าหากข้อดีข้อเด่นของหมาเราเป็นสิ่งที่คนภายนอกทั่วไปให้การยอมรับ และต้องการได้มาครอบครองบ้าง อันนี้แน่นอนความดังก็จะตามมาเอง แต่ผมก็อยากให้ข้อคิดอีกนิดหนึ่งว่า ความดีของหมาที่เราเลี้ยงไว้ ถึงแม่ว่าคนอื่นจะไม่เห็นตามนั้น ก็ไม่ได้แสดงว่ามันเป็นหมาที่ไร้คุณค่า ถ้าหากคุณในฐานะที่เป็นเจ้า พึงพอใจ มันก็ยังสามารถสนองตอบให้แก่เราในฐานะเจ้าของได้ใช่ใหมครับ ผมจึงอยากให้ท่านผู้อ่านรู้จักการประเมินคุณค่าหมาของเราเอง คุณค่าของหมาเรามันคนละเรื่องกับ ความดี ความเด่น และความดัง เพราะคุณค่าของหมาเราไม่มีใครประเมินได้ดีที่สุดเท่าตัวเราเองหรอกครับ

ผมภูมิใจจริงๆครับ ทุกครั้งที่มีประเด็นอะไรก็ตาม หมาผมต้องเข้าไปมีส่วนร่วมและเป็นประเด็นให้ถกเถียงกันได้ตลอดเวลา มีทั้งพูดในสิ่งที่ดี และสิ่งเสีย แน่นอนครับพูดถึงสิ่งดีผมก็ดีใจเป็นธรรมดา แต่การพูดถึงในสิ่งที่เสีย ก็ไม่ได้ทำให้ผมเป็นทุกข์ใจแต่อย่างใด อาจจะมีบ้างก็แค่ความรำคาญ เพราะมีหลายครั้งหลายหนที่รู้ไม่จริงแล้วเอามาพูด ผมก็บอกแล้วอยากรู้อะไรให้เอามาถาม ไม่ใช่ไปคิดเองสรุปเอง เพราะผมเชื่อว่าไม่มีใครรู้เรื่องหมาผมดีมากไปกว่าผมหรอกครับ ใครที่เคยได้ยินได้ฟังอะไร เกี่ยวกับหมาผมจากใครก็ตาม กรณีที่ใครว่าหมาผมไม่ดีช่วยผมจำไว้หน่อยนะครับ ที่ผมให้ช่วยจำไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมกลัวว่าวันหนึ่งเมื่อเขาได้รู้อะไรมากขึ้นเกี่ยวกับหมาผม แล้วจะแอบเอามันไปเลี้ยง ถ้าคุณเจอคนทำแบบนั้นจริงๆช่วยไปเตือนความจำให้เขาแทนผมหน่อย ผมเสียดายสายเลือดหมาผม และไม่อยากให้คนพวกนี้ได้สายเลือดหมาผมไปครับ ผมเชื่อว่าไม่มีหมาตัวใดในโลกนี้สมบูรณ์ไปทุกอย่างหรอกครับ แต่ผมก็เชื่อว่า หมาทุกตัวที่ผมเลี้ยงอยู่ มีข้อดีอะไรที่คนอื่นไม่มี ผมจะทำอะไรผมมีเหตุผลของผมเสมอ แต่เหตุผลของผมบางอย่าง ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครทราบ แต่ขอบอก คนที่ได้สายเลือดหมาผมไปแล้วดูแลมันไม่ดี หรือทิ้งๆขว้างมัน หรือเลี้ยงเบื่อแล้วเอามาลงขายตามหน้าเว็บบอร์ด วันหนึ่งจะมาเสียใจภายหลังไม่ได้นะครับ

ผมมีแนวคิดอันหนึ่งอยากให้ทุกท่านลองทำดูนะครับ มันเป็นข้อสรุปจากประสบการณ์ของผมเอง ไม่ต้องเชื่อผมแต่อยากให้คิดตามเล่นๆ ก่อนที่จะทำหรือเชื่อสิ่งใดก็ตาม ลองค้นหาคำตอบให้ตัวเองดูก่อน ว่าทำไมต้องเป็นเช่นนั้น อย่างในอดีตผมเคยหลงใหลกับสุนัขหลายๆพันธ์มาก่อน แต่จุดเปลี่ยนที่ทำให้ผมมายึดติดกับสุนัขพันธ์นี้ก็เพราะ ความประทับใจในคุณลักษณะพิเศษบางของมันที่พันธ์อื่นๆ ไม่มี จากนั้นผมก็เริ่มค้นหาคำตอบให้กับตัวเอง จนในที่สุดผมก็รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร เมื่อได้ข้อสรุปผมก็เลยยึดติดกับมันมาจนทุกวันนี้

ผมเห็นคนเล่นพิทบูลยุคใหม่ๆ เริ่มหลงประเด็นกันไปเยอะ แต่แน่นอนครับ มันเป็นความชอบส่วนบุคคลที่ห้ามไม่ได้ แต่การที่จะมาเหมาเอาไปว่า คนที่ชอบไม่เหมือนตัวเองจะเป็นคนผิด คนแบบนี้แม่งเฮงซวย เพราะเขากำลังจะทำลายคุณลักษณะที่ดีของพิทบูล โดยเฉพาะพวกที่เฮใหนเฮนั่นหรือบ้าตามแฟชั่น คนพวกนี้ไม่มีจุดยืน เปรียบเหมือนไม้หลักปักขี้ควาย อะไรมาสกิดหน่อยก็เอนไปทางโน้นทีทางนี้ที วันหนึ่งก็ล้ม เขาคงลืมไปว่าเขากำลังเล่นหมาพิทบูลอยู่ ผมถึงอยากให้พวกนี้ออกไปไกลๆ จากวงการพิทบูลจะดีที่สุด โดยเฉพาะไอ้พวกที่ชอบหลอกลวงเรื่องสายเลือดหมา คนที่ตั้งใจดีๆต้องมาเสียเวลาเพราะถูกหลอก นี่มันน่าเจ็บใจจริงๆ ใครอยากรู้อะไรดีๆก็ลองสืบๆดูเอาเองนะครับ และถ้ามีใครถามผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมก็คงต้องบอกเพราะมันคือความจริง

หมาพิทบูลในอดีตเป็นหมาที่ถูกสร้างขึ้นมา เพื่อเกมส์การต่อสู้โดยเฉพาะ และคงความสุดยอดมาจนถึงทุกวันนี้ และพิทบูลที่เป็นสุดยอดปราถนาของเซียนพิทบูล จะประกอบไปด้วยคุณลักษณะที่สำคัญห้าอย่าง คือ

1. ความกล้าหาญ ปราศจากความขลาดกลัว 2. ความมุ่งมั่น เด็ดเดี่ยว และทุ่มเท 3. ความแข็งแกร่ง ทรงพลัง และทนทาน 4. ชั้นเชิง ความสามารถในการต่อสู่ และการเอาตัวรอด 5.พลังในการกัด และการทำลายที่หนักหน่วง

องค์ประกอบเหล่านี้ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับสุนัขพิทบูล สุนัขตัวใดที่มีครบตามนี้ ย่อมเป็นที่เสาะหาของเซียนพิทบูลทุกคน ซึ่งทุกวันนี้หาได้ยากมาก สิ่งเหล่านี้ผมถึงอยากให้รักษากันไว้บ้าง ไม่อยากให้ขวาสุดหรือซ้ายสุด จนละทิ้งสิ่งดีๆเหล่านี้ไป ไอ้ที่ชอบเตี้ยล่ำก็บ้าเตี้ยล่ำจนไม่ลืมหูลืมตา บางคนก็เสาะหาหัวโตๆ อย่างเดียว แต่อยากให้นึกดูดีๆ หัวโตแต่ไม่สมดุลกับลำตัว นี่มันหมาพิการหรือเปล่า หรือว่ายืนนิ่งเป็นตุ๊กตาหิน เห็นใหมครับ มันเกี่ยวอะไรกับห้าข้อที่ผมบอก ยิ่งตอนนี้มั่วกันไปหมด ที่ผมบอกว่าไม่ให้แบ่งแยกกันโดยไม่มีเหตุผล แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเอาไปปนกันจนแยกไม่ออก การแบ่งเป็นพิทบูลเป็นสแต๊ฟก็เพียงช่วยกำหนดแนวทาง ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร แต่การที่เล่นหมาสแต๊ฟแต่ไม่ยอมรับว่ามันเป็นสแต๊ฟนี่มันไม่เข้าท่า เพราะถ้าเรามุ่งแต่เรื่องความสวยงามเพียงอย่างเดียว คุณสมบัติที่สำคัญห้าข้อดังกล่าวก็จะค่อยๆ หายไป ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก ผมจึงเน้นอยู่เสมอใครชอบแบบใหนก็ตามสบาย แต่อยู่ในขอบเขตของตัวเองไม่ต้องมาเถียงกัน หากทุกคนคิดแบบนี้ความหลากหลายทางพันธูกรรม และสายเลือดก็จะยังคงอยู่ ผมไม่อยากให้วันหนึ่ง สุนัขพิทบูลกลายเป็นตัวตลก ที่เลี้ยงไว้ดูเล่น เหมือนอยา่งสุนัขบูลด๊อกที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้

มุมมองในแบบของผมนี้ทำให้ผม เลี้ยงหมาอย่างมีความสุขครับ ผมเลยอยากจะเอามาเล่าให้ ผู้มีเกียรติทุกท่านได้ลองพิจารณาดู ผมเชื่อว่ามันน่าจะสามารถลดความกังวลใจ เพิ่มความเชื่อมั่นในสิ่งที่เรามี และเลี้ยงหมาอย่างมีความสุขได้จริงๆ คุณเชื่อหรือเปล่าครับ ผมยิ่งมีเวลาคลุกคลีกับหมาผมมากขึ้นเท่าไหร่ ผมยิ่งค้นพบ จุดดี จุดเด่น และคุณค่าในตัวหมาในตัวหมาที่ผมเลี้ยงไว้ได้มากขึ้นเท่านั้น ต่อให้เซียนมาจากใหนก็ตาม ถ้ามาพูดเกี่ยวกับหมาผม ก็ไม่มีทางเอาชนะผมได้ ผมมีความเชื่อของผมแบบนั้นครับ แล้วท่านผู้อ่านที่มีเกียรติของผมละครับ ยังจะให้คนอื่นมาตีคุณค่าในตัวหมาที่คุณเลี้ยงไว้อีกหรือครับ

บทความนี้ยินดีรับคำติชม แต่ขอแบบสุภาพและจริงใจเท่านั้นครับ
แล้วตอนหน้าผมจะมีอะไรใหม่มันๆมาเล่าให้ฟังอีกครับ

 

เหมือนเดิมครับขอทิ้งท้ายก่อนจากว่า สุนัขที่อยู่กับท่านมันไม่ใช่สุนัขธรรมดามันคือสุดยอดสุนัข

" อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย "

ด้วยความเคารพ และ.... ติดตามต่อตอนหน้านะครับ มาร์ค ..