บันทึก ตอนที่ 9

สิ่งที่ควรระวังสำหรับเจ้าของสุนัข พิทบูล

Danger Doom

ในเมืองไทยมีผู้ที่นิยม เลี้ยงสุนัข อเมริกัน พิทบูล ไม่น้อยเลย เมื่อเทียบกับสุนัขพันธ์อื่นๆ แต่ด้วยคุณสมบัติที่แตกต่าง และความสามารถหลายๆ อย่างที่มันมีทำให้มันแตกต่างจากสุนัขพันธ์อื่นอย่างเห็นได้ชัด สุนัขพิทบูล เป็นสุนัขที่สามารถใช้เลี้ยงเพื่อวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน เช่นใช้เลี้ยงเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยงธรรมดาทั่วไป ใช้ในเกมส์กีฬา ใช้เป็น เวิร์คกิ่งด๊อก เป็นยาม เป็นสุนัขอารักขา ด้วยคุณสมบัติที่มีอยู่อย่างมากมาย ในสุนัขตัวเดียวอย่างนี้ เมื่อใครได้เข้ามาสัมผัส ย่อมต้องหลงใหลเป็นธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของ จิตใจที่กล้าหาญเด็ดเดี่ยว ความสามารถในการต่อสู้ ความแข็งแรง และพลังที่มันมีมากอย่างน่าเหลือเชื่อ และรวมถึงความสามารถทางด้านการใช้งานอื่นๆ ที่มีผู้เลี้ยงหลายท่านได้ลองใช้สุนัข พิทบูล เพื่อทำหน้าที่ ที่แทนสุนัขสายใช้งานอื่นๆ และมันสามารถทำได้ดีหรือบางครั้งทำได้ดีกว่า คิดว่าหลายท่านคงเคยได้ยินว่า สุนัข พิทบูล สามารถผ่านการสอบอารักขา โดยทำคะแนนได้ดี หรือดีกว่าสุนัขในหลายๆ สายพันธ์ซะอีก แต่ในทางกลับกันมีอยู่หลายอย่างที่สุนัขพันธ์อื่นๆ ที่กำลังนิยมอยู่ในเมืองไทยไม่สามารถทำได้อย่างสุนัขพิทบูล เลยทำให้เจ้าของสุนัข พิทบูลบางท่านมีความรู้สึกว่า สุนัขพิทบูลเป็นสุนัขที่ดีไปหมดทุกอย่าง (อันนี้เป็นสมมุติฐานที่ผมคิดเอาเองครับ) แต่อย่าลืมว่า พิทบูลก็คือสุนัขพันธ์หนึ่ง มันจะดีหรือเลว ผมว่ามีสิ่งหนึ่งที่เป็นส่วนประกอบที่สำคัญมาก และเจ้าของสุนัขพิทบูลควรจะคำนึงให้มากเป็นพิเศษ สิ่งนั้นคือ "การเลี้ยงดู"

ทำไมวันนี้ ผมถึงอยากจะเขียนถึงการเลี้ยงดูสุนัข พิทบูล
ผมว่าคงมีหลายท่านคงคิดว่าไอ้มาร์ค มันคงเพี้ยน หรือมันคงคิดว่ามันรู้เรื่อง พิทบูลมากกว่าคนอื่น ไม่ใช่เลยครับสาเหตุที่ผมอยากจะเขียนถึงเรื่องนี้ เพราะผมเริ่มจะมองเห็น ความแตกต่างที่เจ้าของสุนัข พิทบูล จะมีมากกว่าคนที่เลี้ยงสุนัขพันธ์อื่น คือ ความแตกแยกทางความคิด (อันนี้ถ้าผมคิดผิดโปรดชี้แนะครับ) ผมว่าอันนี้ไม่ใช่ว่าเฉพาะในเมืองไทย เมืองนอกเองขัดแย้งกัน จนทำให้หมาพันธ์เดียวกัน กลายเป็นหมาคนละพันธ์เลยครับ (ตอนนี้ผมเองก็ได้ยินข่าว ความขัดแย้งทางความคิดเรื่องหมาไทย อานใหญ่ อานเล็ก อานม้า อานหมา) ผมสังเกตุเห็นโดยบังเอิญ จากการอ่านในเว็บต่างๆ หรือแม้กระทั่งในเว็บบอร์ดของเว็บผมเอง ทุกท่านที่มีความขัดแย้งกัน แต่ สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ความนิยมและคลั่งใคล้ในสุนัข พิทบูล มากกว่าสุนัขพันธ์ อื่น

ในต่างประเทศเอง สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ วัตถุประสงค์ในการเลี้ยงดู ผมคิดว่าหลายท่านคงทราบมาเหมือนๆกับผมว่า สุนัข อเมริกัน พิทบูล เทอรเรีย ที่เราเลี้ยงกันอยู่ทุกวันนี้ เป็นสุนัขที่มีถิ่นกำเหนิดอยู่ในประเทศ อังกฤษ และต้นตระกูลของมันก็คือ สุนัขพันธ์ Staffordshine Bull Terrier เป็นสุนัขที่ใช้ในการต่อสู้กับวัวกระทิง และพัฒนาต่อมาเป็นสุนัขที่ใช้ในการต่อสู้กับสุนัขด้วยกัน จากสุนัขเพียงพันธ์เดียวนี้ ในปัจจุบันแบ่งออกเป็น หลายสายพันธ์ และหลายสมาคม ต่างคนต่างความคิด ต่างคนต่างพัฒนาไปตามสิ่งที่ตัวเองคาดหวัง จากแรกเริ่มที่ ขนาดเพียง 15 นิ้ว หนัก ประมาณ 30 ปอนด์ ก็กลายมาเป็น 19 นิ้ว หนักถึง 65 ปอนด์ อย่างในปัจจุบัน มีชื่อเรียกกัน แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ เช่น ในอเมริกาเอง บางท่านยังนิยมเรียกพิทบูลว่า บูลด๊อก ผมเองยังเคยคิดว่าเขาหมายถึง ไอ้ต้วที่หน้าย่นๆ คุยกันต้องนานกว่าจะรู้ว่าคุย เรื่องเดียวกันแต่หมาคนละตัว เวรกรรม!!!!

ตอนนี้ผมเห็นความแตกต่างทางความคิดก็ได้มีเกิดขึ้นกับคนเลี้ยงในเมืองไทยเหมือนกัน
ผมบอกไว้แล้วว่า หมาก็คือหมา ความคิดได้เต็มที่ก็เท่ากับ เด็ก 8 ขวบ ที่สำคัญมันคิดเองไม่เป็น และไม่มีเหตุผลเหมือนคนว่าสิ่งใหนควรทำ สิ่งใหนไม่ควรทำ แต่มีหลายท่านที่ยังยึดติดว่า พิทบูล จะต้องเป็นหมาดี สมบูรณ์ไปทุกอย่าง โดยไม่มีข้อเสียเลย ผมว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ คนเองก็เหมือนกันมีทั้งความรู้ คิดเองก็เป็น มีเหตุมีผล ก็ยังมีคนเลวๆ อยู่ในสังคม

ใครที่ยังยิดติดกับความคิดแบบเดิมๆ คือใครไม่เหมือนกู มันจะต้องผิด อันนี้ผมไม่อยากให้มีอยู่ในสังคม ของคนเลี้ยงพิทบูล เลยจริงๆ การแบ่งแยกอย่างขาดเหตุผล รวมถึงบางครั้งการขาดหลักฐานอ้างอิง การกล่าวอ้างในบางสิ่งไม่ควรใช้ความรู้สึกส่วนตัว มาตัดสินว่าดีหรือไม่ดี ควรมีหลักฐานประกอบด้วย ในบางสิ่งผมก็รู้ ก็เหมือนกับที่หลายๆ คนรู้ ผมว่าเราควรช่วยกันดีกว่า อย่าโจมตีกันเลย เรื่องส่วนตัวก็ควรอยู่ในที่ๆ เป็นส่วนตัวดีกว่า ผมว่าคนที่ใจนักเลงจริง (ผมหมายถึงนักเลงจริง ไม่ใช่อันตพาล หรือ พวกอีแอบ) ก็มีเยอะในวงการนี้ แม้ความเห็นไม่ตรงกัน ก็กล้าแสดงตัว กล้าแสดงความคิดเห็น กล้าให้คำแนะนำ บุคคลเช่นนี้ผมขอชมเชยจากใจจริงๆครับ

ตอนนี้สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ ความคิดเห็นในเรื่องสายกัดกับสายโชว์ ผมว่าถ้าเราทำใจให้เป็นกลาง ทั้งสองสายเลือดมีทั้งข้อดี และข้อด้อยอยู่ในตัวมันเอง (ที่แน่ๆ เป็นหมาพันธ์ดุทั้งคู่) อย่าไปเหมาเอาว่าสายใหนจะดีกว่าสายใหน มันไม่ทางเป็นไปได้หรอกครับ เอาแค่เรื่อง พื้นๆ ที่ว่าสายใหนดุกับคน ผมว่าหมาทุกพันธ์ในโลกนี้ดุกับคนทั้งนั้น มันกัดคนทุกพันธ์ ผมว่าเราควรยอมรับ อย่าไปโทษว่าหมาไม่ดี หมาร๊อตไวเลอร์ อัลเซเชี่ยน ไทยหลังอาน มีพันธ์ไหนไม่ดุกับคนมั่ง แต่พอดีหมาพวกนี้ไม่มีการแบ่งว่าสายกัด สายโชว์ มันก็เลยไม่มีปัญหาเหมือน พิทบูล ถ้าหมา พิทบูล ไปกัดคนเพราะเจ้าของประมาท อันนี้ร้อยเปอร์เซนต์ หมาดีแน่นอน แต่เจ้าของหมาระยอง(ยำ) ที่เลี้ยงดูหมามันไม่ดีมากกว่า ฉนั้นผมว่าควรหยุดโจมตี ซึ่งกันและกัน เรื่องสายพันธ์กันได้แล้ว แล้วร่วมมือกันพัฒนาดีกว่า ผมว่า พิทบูล มันดุทุกตัวแหละครับ เราควรมาช่วยกันระมัดระวัง และให้ความรู้ ที่ถูกต้อง แก่คนที่เพิ่งจะเริ่มสนใจดีกว่า ว่าการเลี้ยงดู การเลือกสุนัข ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับ นิสัย ของสุนัขพันธ์นี้ ไม่ใช่มาบอกว่า สายไหนดุกับคนสายใหนไม่ดุกับคน อันนี้เป็นความเข้าใจผิดอย่างมากครับ ถ้าเราเข้าใจถึงลักษณะ ที่แท้จริงของสายพันธ์ แล้วยอมรับในข้อนั้นก่อนดีกว่า ผมสรุปได้เลยว่า พิทบูลเป็นสุนัขที่ดุ โดยธรรมชาติ คำว่าดุ กับโหดร้าย ไม่เหมือนกันนะครับ แต่มันดุโดยมีเหตุผล คือไม่ใช่ว่ากัดไม่เลือกหน้า อย่างนี้ใช้ไม่ได้แน่นอนครับ เพราะฉนั้นเราควรให้ความเป็นธรรมกับสุนัข ไม่ควรเหมาไปหมดทุกตัว เราควรดูถึงองค์ ประกอบอื่นๆ ด้วย เช่น การเลี้ยงดู สายเลือด ถ้าเรามีความเข้าใจที่ถูกต้อง เกี่ยวกับลักษณะนิสัยของสายพันธ์ ปัญหาเรื่องนี้จะไม่เกิดแน่นอนครับ

ทำไมผมถึงกล้าว่าเช่นนั้น ที่ผมกล้าพูดเช่นนั้นเพราะว่า พิทบูล เวลากัดคน แล้วมันอันตรายมาก ผมไม่อยากให้มีกฏหมายที่ออกมาจากคนไม่รู้จริงเรื่องพิทบูล ออกกฏหมายมาว่าห้ามเลี้ยง พิทบูล ในเมืองไทย โดยสาเหตุมาจากเจ้าของพิทบูลเฮงซวยบางคนที่ปล่อยหมาไปกัดคน เราคงเห็นกันแล้วในกรณี ของร๊อตไวเลอร์ที่กัดเด็ก ผู้ใหญ่สมองเด็กบางท่านรีบออกประกาศเอาหน้าห้ามนำเข้าทันที โดยไม่ได้ดูตาม้าตาเรือ หรือพิจารณาให้รอบคอบเสียก่อนทำให้คนเลี้ยงท่านอื่นๆ ที่มีความรับผิดชอบ แล้วเลี้ยงเหมือนกันก็เลยพลอยซวยไปด้วย อันนี้ขอเตือนถึงคนที่เลี้ยง มินิเเจอร์ พินเจอร์ ชิวาว่า ชิสุ และปอมเมอร์เรเนี่ยล ยกเว้นไทยหลังอานถ้าปล่อยไปกัดคน ระวังจะถูกห้ามนำเข้า เหมือนกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เพราะว่าแค่การห้ามนำเข้าในตอนนี้ ผมว่ามันก็ งี่เง่า เกินทนแล้ว

หมา พิทบูล ไม่ได้มีต้นกำเหนิดในเมืองไทย การห้ามนำเข้าไม่ใช่เป็นการแก้ปัญหา มันกลับเป็นการสร้างปัญหามากกว่า เพราะว่าการผสมพันธ์ โดยมี พ่อพันธ์ และแม่พันธ์ที่จำกัด สิ่งหนึ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ การผสมในสายเลือดที่ใกล้ชิดกันเกินไป สิ่งนี้ผมว่าอันตรายยิ่งกว่า การปล่อยให้มีการนำเข้าอย่างเสรี เพราะว่าถ้ามีพ่อพันธ์ แม่พันธ์ให้เลือกอย่างมากมาย การพัฒนาก็น่าจะเกิดได้ไม่ยากใช่ใหมครับ

ผมว่าถึงเวลาแล้วครับ ที่คนรักพิทบูลอย่างพวกคุณๆ ผมเอง ควรจะมาร่วมมือกัน สร้างสังคมคนรักพิทบูลให้เป็นปึกแผ่น ผมเห็นมาแล้วที่ อเมริกา คนเลี้ยง พิทบูล มีการ รวมกลุ่ม จัดกิจกรรมร่วมกัน เช่นการ แค้มป์ปิ้ง แข่งลากน้ำหนัก การนำมาประกวด แต่ทุกคนที่มาในงาน ไม่เห็นมีใครที่เอาจริงเอาจังกับผล การแข่งขัน ทุกคนที่มาห่วงแต่ การพบประสังสรรค์ พูดคุยกันมากกว่า ในงานผมเห็นมีแต่เสียงหัวเราะ กินอาหารร่วมกัน ดื่มเบียร์ ด้วยกัน ไม่เห็นมีใคร ขว้างถ้วย ด่าทอกรรมการ เหมือนที่เมืองไทยเลยครับ

อีกอย่างที่ผมเห็น ถ้าใครปล่อยหมาหลุดไปกัดคน หรือหมาคนอื่น หรือสร้างความแตกแยก จะถูกทำโทษ โดยการห้ามเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งต่อไป

ผมมีความเชื่อว่า ไม่มีสุนัขพิทบูลตัวใหน ที่ไม่กัดคน โดยเฉพาะคนแปลกหน้า ถึงเวลาแล้วที่เราควรจะให้ความสำคัญในเรื่องการเลี้ยงดู มากกว่าความเชื่อที่ว่า มีสายเลือดใหนที่ไม่กัดคน มันไม่มีหรอกครับ หรือมีก็น้อยตัว แต่มันก็เป็นองค์ประกอบที่สำคัญอันหนึ่งและที่สำคัญไม่แพ้กัน มันเกิดจากการเลี้ยงดูครับ ถ้าหากยังเชื่อว่า สุนัขของท่านสายเลือดดีไม่มีทางกัดคน ผมว่านั่นมันคือความประมาทที่ไม่สามารถให้อภัยได้ ถ้าท่านปล่อยให้ พิทบูลของท่าน หลุดไปกัดคนทั่วๆไป

นี่คือสาเหตุที่ทำให้ผมอยากจะเขียนถึงการเลี้ยงดูสุนัข พิทบูลในวันนี้ไงครับ

และที่สำคัญท่านต้องท่องให้ขึ้นใจว่าสุนัขที่อยู่กับท่านมันไม่ใช่สุนัขธรรมดามันคือสุดยอดสุนัข

"อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย"

ติดตามต่อตอนหน้านะครับ