Home Pet Clubs Pet Mall Kennels Pet Board
รวมสุนัข American Pit Bull ตัวดังในอดีต

" Champion China Man "

หากท่านเป็นคนชอบ พิทบูล แต่ไม่รู้เรื่องราวความเป็นมาในอดีต ของ พิทบูล อาจทำให้รู้สึกเหมือนกับว่ามันขาดอะไรไปบางอย่าง มีหลายคนเคยถามถึงบ่อยอยู่เหมือนกันว่า เมื่อไรผมจะนำเรื่องราวของ พิทบูล และประวัติการกัดของตัวที่กำลังฮ๊อตอยู่ในอเมริกาขณะนี้ มาเล่าให้ฟังเสียที ผมขอบอกเลยว่า มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่หาข้อมูลเหล่านี้ เพราะผมเองก็ไม่ค่อยได้ ติดต่อกับบรรดาเซียนเหล่านั้น และอีกอย่าง บรรดาเซียนเหล่านั้นค่อนข้างจะปิดตัวเองพอสมควร และไม่ค่อยจะยอมให้ข้อมูลหรือยอมคุยด้วยเรื่องเกมส์ของพิทบูลแก่ใครง่ายๆ อาจจะเป็นเพราะกฏหมายของที่นั่นมีบทลงโทษที่ค่อนข้างรุนแรง ในความผิดเกี่ยวกับการนำสุนัขมาต่อสู้กัน

ด้วยเหตุนี้ผมจึงขอนำเรื่องราวของพิทบูลเฉพาะตัวที่ดังในอดีตที่มีการบันทึก หรือพูดถึงมาจนทุกวันนี้ มาให้รู้จักกันไว้เพื่อประดับความรู้ครับ


GR.CH. May Day

 

ปี 1910

โคลบี้ส์ พินเชอร์ (Colby's Pinscher) 72 ปอนด์
นักเลี้ยง พิทบูล ในยุคนั้นต่างก็รู้จัก และอ้างถึงความสุดยอดในสายเลือดของเจ้า พินเชอร์ กันแทบทุกคน มันเป็นนักฆ่าที่โด่งดังมาก บรรดา คอก สโมสร สุนัข รวมถึงนักผสมพันธ์ ให้การยอมรับ แต่ประวัติที่ละเอียดของมัน ในยุคนั้น ไม่ได้มีการบันทึกไว้อย่างแจ่มชัดเท่าไร แต่คำว่า พินเชอร์ ในชื่อของมัน เป็นภาษาเยอร์มัน ตรงกับคำว่า เทอร์เรีย ในภาษาอังกฤษ มันจึงเป็นนักล่าที่เก่งกาจมาก ตัวหนึ่งทีเดียวครับ

ปี 1919

อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ (Armitages Kager) 47 ปอนด์

อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ สืบสายเลือดมาจาก เจ้า พินเชอร์ โดยการผสมพันธ์ ของ จอห์น โคลบี้ ชื่อเดิม Colby's Tramp เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม 1914 เคเจอร์ เป็นสุนัขที่สตาร์ทช้ามาก มันเริ่มการแข่งขันครั้งแรกที่ อายุประมาณ 3 ปี ชนะการแข่งขันทั้งหมด 4 ครั้ง ตามประวัติเดิมเคยเป็นของคนขับรถบรรทุกเหล้า วิสกี้ เลยมีชื่อว่าเรียกกันว่า วิสกี้ เคเจอร์ มันชอบขึ้นรถตามเจ้าของไปกับนายมันใมทุกที่ ตอนหลังได้ถูกขายให้กับ นาย จอร์จ อมิเตจ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ และเขาได้ประกาศว่า มันเป็นสุนัขที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา Kager ตอนที่อยู่กับ นาย Harry Clark มันมีชื่อว่า Clark's Tramp ส่วนใหญ่เราจะเห็นลูกหลานมันในชื่อนี้ ในเพดดรีกรี

ปี 1920

ทูดอร์ส แบล็คแจ็ค (Tudor's Black Jack) 49 ปอนด์

เป็นสุนัขของ ท่าน เอิร์ล ทูดอร์ แบล็คแจ็ค มักถูกประกบให้ต่อสู้กับสุนัขที่หนักกว่า และใหญ่กว่าเสมอ แต่มันก็ไม่เคยแพ้เลย ชนะมาตลอด ทุกคนที่เคยเห็นการต่อสู้ของมัน ต่างให้การยอมรับ และยกย่องว่ามันเป็นนักสู้ที่สุดยอดจริงๆ แต่ไม่เคยมีการบันทึกถึงรายละเอียด เกี่ยวกับประวัติของมันและลูกหลานของมันเลย น่าเสียดายจริงๆ

ปี 1940

เซียร์ซี่ เจฟฟ์ (Searcy Jeff) 39 ปอนด์

นักเพาะพันธ์ที่มีชื่อเสียงมาก ในยุคนั้น อย่างนาย บ๊อบ วอลเลช กับ นาย บ๊อบ เฮมพ์ฮิลล์ ต่างให้การยกย่อง ว่ามันเป็นสุนัขที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา มันเป็นนักสังหารที่เก่งกาจมากทีเดียว มันสามารถ ขบกัด หัวของคู่ต่อสู้ให้เละได้ภายในไม่กี่วินาที มันไม่เคยใช้เวลาในการต่อสู้ที่เนิ่นนานแม้แต่ครั้งเดียว มันกัดติดไม่ยอมปล่อยและสังหารคู่ต่อสู้ในที่สุด จากการต่อสู้ในสังเวียนเลือดที่ยาวนาน ทำให้มันต้องสูญเสีย เขี้ยวอันทรงพลังและอันตรายของมันไป แม้ว่าเขี้ยวจะหักไปแล้ว มันยังสามารถ มันยังอาศัยความเจนสนาม ความทรงพลัง และความเก๋า สามารถ พิชิต สุนัข พันธ์อื่นๆ ในรูปแบบการต่อสู้ แบบ 3 รุม 1 อย่างง่ายดาย อีกด้วย มันไม่เคยแสดงอาการหวาดกล้วต่อสุนัขใดๆ เลย มันกระหายที่จะต่อสู้อยู่ตลอดเวลา และในที่สุดมันก็ถูกยกย่องว่าเป็นยอดนักสู้ตลอดกาล

ปี 1950

คิง ค๊อตตอน (King Cotton) 39 ปอนด์

มันเป็นสุดยอดสุนัขในอุดมคติ ที่สมบูรณ์แบบที่สุด ของ พิทบูล มันมีความสวยสง่างาม ร่าเริง รักสนุก มีความฉลาด ทุกอย่างรวมอยู่ในตัวมันทั้งหมด และ มันเองนี่แหละ เป็นตัวจุดประกายให้ ผู้คนที่รักสุนัขในยุคนั้น ต่างเสาะแสวงหา และอยากเป็นเจ้าของ พิทบูล กันแทบทุกคน ชื่อเสียงของมันเกิดจากการที่มันได้ปราบ สุนัข ที่โหด ดุ เก่ง และดังที่สุดในยุดนั้นลงอย่างง่ายดาย ภายในเวลาแค่ 31 นาที การต่อสู้ของ คิง กับ เจ้าแบล็คกี้ ได้สร้างตำนาน และทำมันให้กลายเป็น ยอดนักสู้ในทันที มันปราบสุดยอดสุนัขที่ไม่มีใครปราบลงได้ในยุคนั้น อย่างง่ายดาย ความสุดยอดของมัน คือ มันสามารถคุมเกมการต่อสู้ตั้งแต่ต้นจนจบ โดบที่เจ้าแบลคกี้ ไม่สามารถ ทำอะไรมันได้ และไม่ยอมออกมาสู้ด้วยในที่สุด

ปี 1960

กูฟฟี้ (Goofy) 49 ปอนด์

มองจากรูปร่างแล้วเจ้า กูฟฟี้ เป็นสุนัขที่มองดูแล้ว เหมาะที่จะใช้ประกวดมากกว่าใช่แข่งในเกมส์กัดกัน แต่มันก็สามารถ พิสูจน์ ให้เห็นแล้วว่า รูปร่างมันไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถ มันสุดยอดที่สุดทั้งสองสนาม มันเป็นสุนัข ที่ฉลาดมาก ในเกมส์ มันโชว์พลังการกัด และความแข่งแกร่ง ของมันว่าไม่ได้มีส่วนที่เกี่ยวข้องกับสรีระ ของมันเลย มันไม่ได้มีความบึกบึนอย่างที่สุนัขนักสู้ควรจะเป็น แต่มันบุกกัดคู่ต่อสู้ให้ถอยร่นจนไม่เป็นขบวน และสร้างปรากฏการ ของความแข็งแกร่ง ที่ตรงข้ามกับความคาดหมายของบรรดาเซีบน ทั้งหลาย ที่สำคัญมันเป็นแชมป์ทั้ง เวทีการต่อสู้ และการประกวด เจ้าของมันคือ นาย ลู จอห์นสตัน เขาได้ไปพบกับมันในขณะที่มัน กำลังถล่ม สุนัขอีกตัวที่ใหญ่กว่ามันมาก และพิชิตเจ้ายักษ์ ตัวนั้นในที่สุด